วิถีกะเหรี่ยง

หลังจากฤดูการเก็บเกี่ยว ผู้รู้ประจำหมู่บ้านก็จะนัดชาวบ้านมาร่วมกันเฉลิมฉลองในพิธีไหว้ “ พระแม่โพสพ ” หรือ “มาบุ้พีบือยอ” ในภาษาถิ่น การทำเกษตรที่นี่มีลักษณะแตกต่างจากคนพื้นราบที่จะอาศัยพื้นที่ทำกินใบบริเวณเดิมอยู่เรื่อยไป แต่สำหรับคนที่อยู่กับป่าก็จะใช้พื้นที่หมุนเวียน ให้แปลงเกษตรของพวกเขาได้มีโอกาสฟื้นตัวสะสมแร่ธาตุสารอาหารเหมาะสำหรับการเพาะปลูกแทนการใช้ปุ๋ยเคมี ถ้าวิถีชีวิตถูกปรับเปลี่ยนให้ดำเนินไปตามตำราการเกษตรสมัยใหม่ ก็คงจะกระทบกับความผูกพันและความเคารพที่มีต่อธรรมชาติน้อยลงไปไม่ใช่น้อย

กระท่อมหลังใหญ่ ปลูกสร้างด้วยไม้ไผ่ ใช้หญ้าคาคลุมเป็นหลังคา ใต้ถุนยกสูง ด้วยการร่วมแรงร่วมใจของคนในชุมชน ถูกใช้เป็นสถานที่พบปะกันของชาวปกาเกอะญอใน จ.เพชรบุรี แสงไฟสีส้มของเปลวเทียนลอดผ่านช่องฝาออกมายังจุดที่ยืนอยู่ พอจะเดาได้ว่าที่นี่ไฟฟ้ายังมาไม่ถึง บรรยากาศบวกกับความรู้สึก เหมือนกับว่าได้เห็นการใช้ชีวิตแบบพอเพียงอย่างใกล้ชิด

เทียนเล่มน้อยที่ปั้นจากขี้ผึ้งด้วยมือ ถูกจุดขึ้นและปักไว้ตามจุดต่างๆ เพื่อให้มีแสงสว่างเพียงพอในการประกอบพิธีด้วยศรัทธาและความเชื่อ ในเรือนไม้ไผ่ที่ห่างไกลจากตัวหมู่บ้านนี้ มีทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ทั้งหญิงและชายกว่า 50 คน โดยแบ่งให้ผู้ชายอยู่รอบในที่มีผู้นำในการประกอบพิธี ซึ่งเป็นที่ตั้งของโต๊ะตั้งเครื่องทำพิธีต่างๆ อันประกอบด้วยดอกไม้ธูปเทียน อาหารต่างๆ ส่วนผู้หญิงซึ่งอยู่วงนอกกำลังอ่านบทสวดอย่างพร้อมเพรียง ฟังแล้วไม่คุ้นหู แต่ทุกคนในที่นี้ดูตั้งใจมาก

...ไม่มีใครบอกได้ว่าภาพแบบนี้จะมีให้เห็นอีกนานเท่าใด