คำโหล

นักวิทยาศาสตร์ นักปรัชญา และศิลปินที่ยิ่งใหญ่ของโลก ล้วนเริ่มต้นสรรค์สร้างงานจากการตั้งคำถาม ความเจริญก้าวหน้าของมนุษย์ต้องพึ่งพาคำถามทั้งสิ้น

คำตอบที่ดีมักมาจากคำถามที่ดี และหนังสือเล่มบางๆ ที่ใช้ชื่อว่า คำโหล ของ วิภว์ บูรพาเดชะ ทำให้เราเริ่มถามถึงบางสิ่งที่คนส่วนมากไม่เคยคิดถาม

คำโหล มีความหมายสองนัย นัยหนึ่งคือจำนวนคำ 12 คำ ใน 12 บท ไม่ว่าจะเป็น เหล็กจัดฝัน, แหกคอกตามกระแส, ศิลปะไม่ต้องเข้าใจ, ยึดติดกับวิทยาศาสตร์, ภาพลวงของการเรียน, อ่านหนังสืออย่างไรให้โง่, ทำงานโดยไม่มีแรงบันดาลใจ, ความสำเร็จของความล้มเหลว, ชีวิตในฝันอาจไม่ใช่งานที่รัก, แทนคำรัก, อุดมการณ์ในอุดมคติ และ ความคิดสร้างฉัน ทั้งหมดมีท่าทีเสียดสี เล่นล้อ ยอกย้อน และต้อนให้คิด

คำโหล ยังหมายถึงคำที่ใช้กันจนเฝือ โดยเฉพาะคำที่เชื่อว่าเท่ พูดแล้วเหมือนยกระดับผู้พูดให้ไม่ใช่คนเดินดินธรรมดาอีกต่อไป อาทิ ก้าวตามฝัน, แหกคอก, แรงบันดาลใจ, อุดมการณ์, ความคิดสร้างสรรค์ คำเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นคำพิเศษ แต่พอถูกนำมาใช้พร่ำเพรื่อก็ไม่พิเศษอีกต่อไป

ถ้าเราเข้าใจความคิดความรู้สึกของตัวเองอย่างแท้จริง เราก็ไม่จำเป็นต้องพูดคำโหลพวกนี้เลย นอกเหนือจาก 12 คำ ที่หนังสือเล่มนี้นำมาเป็นประเด็นชวนคิดแล้ว ยังมีคำอื่นๆ อีกมากที่คนและกระแสสังคมทำให้กลายเป็นคำโหลๆ ไม่มีความหมายเหมือนครั้งที่มีใครบางคนพูดคำเหล่านั้นเป็นหนแรกๆ

ถึงแม้ว่าคำทั้ง 12 คำและบทวิเคราะห์ของวิภว์ บูรพาเดชะ จะคล้ายว่าเอาจริงเอาจัง ทั้งยังมีการจิกกัดให้เห็นลางๆ แต่เชื่อได้เลยว่าถ้าได้ลองเปิดอ่านหนังสือปกเท่ๆ ชื่อเท่ๆ เล่มนี้ จะวางไม่ลง

...ต้องตามอ่านจนครบโหล