เด็กน้อย

ความเป็นเด็กที่สดใส ร่าเริง และเห็นอะไรต่อมิอะไรเป็นความสุขไปหมด หนังสือเล่มนี้จะพาผู้อ่านกลับไปสัมผัสวันนั้น วันที่เรายังเป็นเด็ก ยังไม่รู้อิโหน่อิเหน่ แต่ก็มีเสียงพร่ำสอนของผู้ใหญ่ที่หวังดีอยู่เสมอๆ

'เด็กน้อย' อาจไม่ใช่หนังสือออกใหม่สดร้อนๆ เพราะตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2530 หรือ 25 ปีที่แล้ว แต่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ทุกครั้งที่หนังสือเล่มนี้ถูกเปิดขึ้นอ่าน คล้ายโลกที่วุ่นวายกลับหยุดนิ่งลง อะไรต่อมิอะไรเคลื่อนช้า คล้ายอ้อยอิ่งรอคอยให้ผู้อ่านละเมียดถ้อยคำซึ่ง วาวแพร ประพันธ์อย่างกระชับ ทว่าครบถ้วน เข้าใจง่าย

" 'ครู' คือผู้สอนสั่ง จับมือนั่งเขียน ก ไก่
เลขหนึ่ง-สองเรื่อยไป จนอ่านได้เขียนชำนาญ
เรื่องยากแสนใหญ่ยิ่ง ทุกสิ่งเริ่มจากเขียนอ่าน
เติบใหญ่ได้ทำงาน ก็ต้องผ่าน ก อา กา
ครูมีบุญคุณนัก อย่างมิพักต้องกังขา
เฆี่ยนตีและดุว่า ปรารถนาให้ได้ดี
ดังนี้พึงรำลึก และตรองตรึกให้ถ้วนถี่
ถ้อยคำและวลี ล้วนแต่มีความหมายครัน
ตอบแทนบุญคุณครู ด้วยการรู้คุณอนันต์
ประพฤติและสร้างสรรค์ ทุกสิ่งอันแต่ความดี" (บทที่ 5 ครู, หน้า 31-32)

เมื่อปี 2530 หนังสือเล่มนี้ได้รับรางวัลหนังสือดีเด่นในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ซึ่งหากจัดหมวดหมู่แล้วถือเป็นหนังสือคำประพันธ์สำหรับเด็ก แน่นอนว่าเด็กควรอ่าน ถึงแม้เด็กอ่านไม่ได้ผู้ใหญ่ก็ควรอ่านให้เด็กฟัง ด้วยจังหวะจะโคนของถ้อยคำและน้ำเสียงอ่อนโยนที่กังวารในแต่ละวรรคตอน ทุกเรื่องราวสั้นๆ เพียงสองหน้ากระดาษจะบ่มเพาะความดีงามในจิตใจเด็กๆ ได้ดีทีเดียว

เมื่อพ้องไปกับภาพวาดน่ารักๆ โดย เฉลิมชาติ เจริญดียิ่ง แต่ละพื้นที่ว่างจึงไม่ใช่ที่ว่างอันไร้ค่า ทว่า เป็นพื้นที่ให้จินตนาการเติบโตและโลดเต้นไปอย่างอิสระเสรี ที่สำคัญพื้นที่ว่างเหล่านี้จะไม่ทำให้เด็กๆ และผู้อ่านต้องสัมผัสหมึกพิมพ์โดยตรง

เด็กน้อยจะได้เติบโตอย่างแข็งแรงและเป็นเด็กดีต่อไป