ชอล์กกับชัตเตอร์ งานศิลป์ของคนมีใจ

ปานเพชร ร่มไทร กับ ศุภเดช มหามาตร สองคนเป็นเพื่อนรักกันแต่ครั้งเรียนหนังสือระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยบูรพา ชลบุรี อีกคนเรียนวิทยาศาสตร์เป็นนักวิชาการ รักศิลปะด้านการถ่ายภาพ อีกคนเรียนศิลปะ หลังจากเป็นครูสอนศิลปะแล้วคิดว่าไม่ใช่ จึงถอยชีวิตมาเป็นศิลปินอิสระ ต่างคนต่างเดินทางบนเส้นทางของตน คนหนึ่งเดินทางท่องเที่ยวแล้วกดชัตเตอร์บันทึกภาพไว้ด้วยแสง อีกคนเดินทางท่องเที่ยวแล้วบันทึกอารมณ์ความรู้สึกปาดเก็บไว้ด้วยสีชอล์ก ไม่เคยได้เดินร่วมทางกันทั้งๆ ที่มีใจรักศิลปะเหมือนกัน

เดินทางมายาวไกล ใช้หัวใจบ่มเพาะความรักศิลปะทำงานศิลปะมายาวนาน มีงานที่ชื่นชอบในหัวใจก็เก็บกักตุนไว้ จนแล้ววันหนึ่งได้พบกัน ต่างบอกความนัยถึงงานศิลปะที่ต่างคนต่างทำ แล้วตัดสินใจร่วมกันนำงานที่เก็บตุนไว้มาแสดงให้คนได้ชื่นชมกันบ้างจะเป็นไร แม้ว่าการแสดงนิทรรศการของศิลปินจะค่อนข้างทำได้ยากในปัจจุบัน แต่ด้วยความรักมีใจที่จะเดินทางบนถนนสายศิลปะ จึงเกิดนิทรรศการสองคน ชอล์กกับชัตเตอร์ให้เป็นที่ปรากฏ

ชอล์ก เป็นงานของศุภเดช มหามาตร ที่เดินทางท่องเที่ยว ซึมซับบรรยากาศที่ต่างแล้วเก็บวิถีชีวิต ศิลปะแต่ละท้องถิ่น แล้วเขียนด้วยสีชอล์ก เมื่อก่อนก็เขียนด้วยสีน้ำ สีน้ำมัน แต่ไปลำบาก เคลื่อนย้ายยาก จะเพียงสเกตซ์แล้วมาวาดขยายในสตูดิโอมันก็ไม่ได้บรรยากาศและอารมณ์ จึงเปลี่ยนเป็นสีชอล์กที่ง่ายงามสะดวกในการเดินทางและสะดวกในการบันทึกเรื่องราวอารมณ์ความรู้สึก ต้องนั่งเขียนสดสดจากถิ่นที่เหล่านั้นแต่ะที่ ด้วยสีชอล์กจึงได้อารมณ์

เป็นการปาดสีชอล์กที่เรียบง่าย ฉับไวใช้เวลาไม่มาก มีทีเด็ดทีขาดให้เห็น ที่สำคัญสีสวยสบายๆ ดูแล้วแจ่มใสสดชื่น เป็นศิลปินอารมณ์ดีที่ถ่ายทอดมาให้ดูได้อย่างมีความสุข

มีงานที่บันทึกสีชอล์กในเมืองไทยเป็นเรื่องของสิงห์ ในที่ต่างๆ เช่นที่ เถิน แม่สะเรียง ดอยเต่า สิงห์แต่ละที่ไม่เหมือนกัน สิงห์ดอยเต่าออกจะดูอ้วนกว่า แต่สิงห์ที่แม่สะเรียงจะผอมและเพรียว ส่วนงานที่บันทึกการเดินทางท่องเที่ยว มีที่ออบหลวงที่ปาดไม่กี่ทีก็คือออบหลวงที่มีชีวิตและอยู่ในความทรงจำ แม้บ้านเรือนกลางทุ่งก็ไม่เว้นที่จะเก็บความงามอันเป็นประวัติศาสตร์วิถีชีวิตนั้นไว้

ในต่างแดนเมื่อไปท่องเที่ยวที่เวียดนาม จะปล่อยผ่านเลยโดยไม่เขียนสีได้อย่างไร ที่ฮาลองเบย์มีสองรูป ที่ปาดให้เห็นวิถีชีวิตชาวเวียดนามกำลังกินอาหารในเรือ สวยในความรู้สึก จึงปาดสีชอล์กอย่างมีชีวิตชีวาไว้ที่ฮานอยจะมีเอกลักษณ์คือตลาดและสามล้อ นั่งสามล้อเห็นแล้วก็ปาดสีสันเรื่องราวของสามล้อ เขียนบนสามล้อนั่นเอง ด้วยเส้นสีที่สนุก รวดเร็ว และที่สนุกมากๆเห็นจะเป็นสี่แยกวัดใจ ของคนที่นั่น จะไปกันอย่างไรชุลมุนทั้งรถและคนตรงสี่แยก ดูสีสันที่ปาดแล้ว สนุกเอาการกับการวัดใจใครจะได้ไปก่อนกัน มีบรรยากาศมีชีวิตมีลีลาการเคลื่อนไหว

ชัตเตอร์ เป็นการบันทึกชีวิตอารมณ์ความรู้สึกของ ปานเพชร ร่มไทร เมื่อก่อนเป็นคนถ่ายภาพใหม่ๆก็บันทึกไว้มากมาย ไปทำงานแต่ละที่บางที่ ถึง 900 รูป ให้รู้สึกเหมือนเครื่องจักร สวยในมุมมององค์ประกอบแต่ไร้ชีวิตชีวา จึงลองตรึกตรองดูใหม่ ดูให้เห็นชีวิตอารมณ์ความรู้สึก หามุมมองเพื่อถ่ายทอดแล้วค่อยๆเก็บอารมณ์ความรู้สึกเหล่านั้นไว้ บางทีไปแต่ละที่แต่ละคราว อาจได้ภาพในหัวใจเพียงภาพเดียว ภาพที่ชื่นชอบนี้จะเก็บสต็อคไว้ด้วยสีขาวดำ เก็บไว้จนเพียงพอที่จะแบ่งปันกันชื่นชมได้

งานวิถีชีวิตอย่างภาพของลุงก้อนแก้ว ช่างทำปิ่นทองเหลืองที่แม่แจ่มวัย 80 ปี นับได้ว่าเป็นคนสุดท้ายของประเทศแล้วที่ทำปิ่นทองเหลือง คุยกันถูกคอ คุยกันนานจนถอดเสื้อก็ยังคุยกันต่อและเก็บภาพแห่งชีวิตของลุงไว้ เด็กๆ ที่เขียนภาพที่กำแพง เนื้อตัวมอมแมม สีลีลาที่เม้มปากสะท้อนความตั้งใจ ให้อารมณ์ความรู้สึก ลุงดำคนซ่อมจักรยานที่โพธาราม แม้จะหนักจะเหนื่อยยังมีรอยยิ้มแห่งคนทำงานอันใสสดล้วนใช้ฝีมือและเวลาจังหวะจึงเกิดงานศิลปะเหล่านี้ได้

ภาพประวัติศาสตร์ คนเผาข้าวหลาม ไปรอแต่เช้าจนลุงคนเผาข้าวหลาม เผาข้าวหลามไอร้อนแห่งเปลวไฟ ควันไฟแสงเงาที่ตกลงมาพอดีเป็นเส้นสายลีลาให้เห็นวิถีชีวิตคนเผาข้าวหลาม อีกไม่นานจะไม่มีให้เห็นอีกแล้ว

แสงเงาที่สดงดงามต้องรูปแมว แมวเจ้ามารวยที่วันนี้ไม่อยู่ให้เป็นแบบแล้ว แสงเงาที่ลงริมไลท์ไปที่เส้นหลังและด้านหน้า ดูแมวมีความสุข ให้ชีวิตชีวา กับภาพแววตาของเด็กที่ยืนดูย่ายายขุดหาหอยที่ปากบารา เป็นวิถีชีวิตเรียบง่ายแต่อนาคตอาจไม่มีภาพชีวิตเช่นนี้ให้เห็น ถ้ามีท่าเรือน้ำลึกมาสร้างที่นั่น อาจเป็นภาพประวัติศาสตร์ของถิ่นอีกก็เป็นได้

สองคน สองลีลาที่ต่างทำงานศิลปะในแนวทางที่ตนถนัด เป็นสองคนที่กายต่างเดินทาง ใจสร้างสรรค์งานศิลปะและบันทึกอารมณ์ความรู้สึกชีวิตชีวาให้ชื่นชม เป็นชอล์กกับชัตเตอร์ของคนหนุ่มสองคน ศิลปินที่สร้างงานดีดีและมีใจนำเสนอให้ได้เสพศิลป์

หนึ่งคนบันทึกแสง หนึ่งคนบันทึกสี ถ่ายทอดความรู้สึกดีดี วิถีแห่งสุขและประทับใจ เป็นงานแสดงนิทรรศการศิลปะที่ไม่ได้มีฟอร์มยิ่งใหญ่ แต่มีความรักมีหัวใจ มีสิ่งดีดีของคนมีไฟ ของคนมีใจนำเสนอ งานศิลป์ที่สื่อสารเพื่อความงามและความสุขให้ได้เสพอย่างรื่นรมย์

....

นิทรรศการ "ชอล์กกับชัตเตอร์" โดยปานเพชร ร่มไทรกับศุภเดช มหามาตร จัดแสดงอยู่ที่ โรงแรมอมารี วอเตอร์เกต ประตูน้ำ จนถึงสิ้นเดือนมีนาคม 2556