“วิศิษฐ์ ลิ้มลือชา" มองรัฐบาลออก พ.ร.ก.กู้เงิน สะท้อนเศรษฐกิจไทยเปราะบาง ย้ำกู้ไม่ผิด แต่โจทย์สำคัญต้องใช้เงินอย่างมีวินัย ตรงจุด ไม่เป็นภาระประเทศในอนาคต เร่งช่วยกลุ่มเปราะบางระยะสั้น ควบคู่ลดต้นทุนธุรกิจ และเดินหน้าปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ
คณะรัฐมนตรี (ครม.) เห็นชอบออก พ.ร.ก.ให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงิน 400,000 ล้านบาท เมื่อวันที่ 5 พ.ค.2569 เพื่อรับมือผลกระทบจากสงครามในตะวันออกกลางที่ทำให้ราคาพลังงานพุ่งสูงขึ้น
นายวิศิษฐ์ ลิ้มลือชา รองประธานหอการค้าไทย และนายกสมาคมการค้าอาหารอนาคตไทย กล่าวกับ "กรุงเทพธุรกิจ" ว่า การออก พ.ร.ก.กู้เงิน 400,000 ล้านบาท สะท้อนว่าเศรษฐกิจไทยยังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ท่ามกลางความไม่แน่นอนของเศรษฐกิจโลก ทั้งราคาพลังงานที่ผันผวน ความขัดแย้งระหว่างประเทศ และกำลังซื้อที่ยังฟื้นตัวไม่เต็มที่
ในมุมของภาคเอกชนเห็นว่าการกู้เงินในภาวะเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องผิด หากเป็นการใช้เพื่อประคับประคองเศรษฐกิจในช่วงเวลาที่จำเป็น แต่คำถามสำคัญกว่าคือ เงินก้อนนี้จะถูกนำไปใช้อย่างไรให้เกิดประโยชน์สูงสุด และไม่กลายเป็นภาระในระยะยาว เพราะวันนี้ประเทศไทยมีพื้นที่ทางการคลังเหลืออยู่ไม่มาก
ทั้งนี้ หนี้สาธารณะอยู่ระดับใกล้กรอบที่กำหนดไว้ที่ 70% ของ GDP ดังนั้นการใช้เงินทุกบาทจึงต้องมีลำดับความสำคัญที่ชัดเจน และมุ่งเป้าอย่างมีวินัย โดยเห็นว่ารัฐบาลควรมีแผนดำเนินการดังนี้
1.ระยะสั้น รัฐควรช่วยกลุ่มเปราะบางอย่างตรงจุดก่อน ทั้งผู้มีรายได้น้อย และผู้ประกอบการรายเล็กที่ได้รับผลกระทบโดยตรง มาตรการกระตุ้นควรเป็นแบบชั่วคราว มีเป้าหมายชัดเจน และสามารถวัดผลได้ เพื่อให้เม็ดเงินที่ลงไปก่อให้เกิดการหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจจริง ไม่ใช่เพียงการใช้จ่ายแบบกระจายตัวที่ให้ผลจำกัด
ทั้งนี้ เมื่อเศรษฐกิจเริ่มประคองตัวได้แล้ว รัฐต้องไม่หยุดอยู่แค่การพยุงกำลังซื้อโจทย์สำคัญถัดมาคือ การลดต้นทุนของประเทศ ปัญหาของภาคธุรกิจในวันนี้ไม่ได้อยู่ที่ยอดขายเพียงอย่างเดียว แต่คือ ต้นทุนที่เพิ่มขึ้นทั้งระบบ ทั้งด้านพลังงาน โลจิสติกส์ และวัตถุดิบ
ดังนั้นการช่วยลดต้นทุนไม่จำเป็นต้องอยู่ในรูปแบบของการอุดหนุนโดยตรงเพียงอย่างเดียว แต่สามารถดำเนินการได้หลายแนวทาง เช่น การบริหารจัดการต้นทุนพลังงานอย่างมีเป้าหมาย การสนับสนุนให้ภาคธุรกิจปรับตัวไปสู่พลังงานทางเลือกหรือเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงาน
รวมถึงการใช้เครื่องมือทางการเงินหรือภาษีเพื่อช่วยผ่อนเบาภาระต้นทุนในช่วงเปลี่ยนผ่านหากดำเนินการได้อย่างเป็นระบบ จะช่วยทั้งลดต้นทุนของภาคธุรกิจ เพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ และบรรเทาภาระค่าครองชีพของประชาชนไปพร้อมกัน
2.ระยะถัดไป เงินก้อนนี้ควรถูกใช้เพื่อปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ เพราะวิกฤติในปัจจุบันไม่ใช่เพียงภาวะชั่วคราว แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างของเศรษฐกิจโลกการลงทุนในพลังงานสะอาด การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต การเสริมความแข็งแรงของห่วงโซ่อุปทาน และการพัฒนาดิจิทัล ไม่ใช่เพียงการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า แต่คือ การเตรียมความพร้อมให้ไทยสามารถแข่งขันได้ในระยะยาว
นอกจากนี้ การสร้างรายได้ใหม่ให้กับประเทศต้องเดินควบคู่กันไป การคลังที่ยั่งยืนไม่สามารถพึ่งพาการก่อหนี้เพียงอย่างเดียว รัฐจำเป็นต้องขยายฐานรายได้ ผ่านการพัฒนาอุตสาหกรรมใหม่ การยกระดับการส่งออก การดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศ รวมถึงการบริหารทรัพย์สินของรัฐให้เกิดประโยชน์สูงสุด
หัวใจสำคัญของการเติบโตในระยะยาวคือ การพัฒนาคน การลงทุนในทักษะแรงงาน โดยเฉพาะด้านดิจิทัล เทคโนโลยี และนวัตกรรม จะช่วยเพิ่มรายได้ของประชาชน และนำไปสู่การขยายฐานภาษีโดยอัตโนมัติ เป็นรากฐานของการคลังที่มั่นคง
ขณะเดียวกัน การใช้ดิจิทัลเพื่อลดต้นทุน และเพิ่มความโปร่งใส เป็นอีกเครื่องมือสำคัญ การลดขั้นตอนราชการ การใช้ระบบอนุญาตแบบออนไลน์ การเชื่อมโยงข้อมูลภาครัฐ และการใช้ระบบจัดซื้อจัดจ้างอิเล็กทรอนิกส์ จะช่วยลดต้นทุนแฝงในระบบเศรษฐกิจ ลดโอกาสการทุจริต และเพิ่มความเชื่อมั่นของนักลงทุนอย่างมีนัยสำคัญ
“สิ่งที่ภาคเอกชนกังวล ไม่ใช่เรื่องการกู้เงิน แต่คือ การใช้เงินไม่ตรงจุด หากเงินถูกใช้เพื่อกระตุ้นระยะสั้นเพียงอย่างเดียว เศรษฐกิจอาจฟื้นตัวชั่วคราว แต่ปัญหาเชิงโครงสร้างจะยังคงอยู่ แต่หากเงิน 4 แสนล้านบาทก้อนนี้ ถูกใช้ตามลำดับที่เหมาะสม ช่วยกลุ่มเปราะบางก่อน ลดต้นทุนของประเทศ และปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ” นายวิศิษฐ์ กล่าว
รวมทั้งเงินก้อนนี้จะไม่ใช่เพียงงบประมาณเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้า แต่จะกลายเป็นการลงทุนเพื่ออนาคตของประเทศไทย และเป็นหัวใจของการคลังที่ยั่งยืนอย่างแท้จริง”
พิสูจน์อักษร....สุรีย์ ศิลาวงษ์