โอม...จง...ออม

เดือนสิงหาคมที่ผ่านมา ผู้เขียนในฐานะกรรมการของคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่กลุ่มเด็กและเยาวชน สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สภาพัฒน์) ได้รับเชิญไปทำ workshop เกี่ยวกับการออมให้แก่เยาวชนและผู้สนใจทั่วไป

โดยทีมผู้จัดซึ่งเป็นเยาวชนที่ได้รับทุนสนับสนุนจากมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาประเทศตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (มพพ.) ได้ตั้งชื่อการทำ workshop ในครั้งนั้น ให้ว่า "โอม จง ออม" ซึ่งผู้เขียนชอบมากจึงขออนุญาตนำมาใช้เป็นหัวข้องานเขียนในวันนี้ค่ะ...โอม...จง... ออม

ออมเงิน ออมเงิน ออมเงิน...ฟังดูเป็นเรื่องของเด็กๆ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเท่าไรนัก โดยเฉพาะสำหรับผู้ใหญ่วัยทำงาน การออมเงินเป็นเรื่องที่พูดง่าย ฟังก็ง่าย แต่กลับทำได้ไม่ง่ายนัก สำหรับคนจำนวนมาก...ซึ่งหากลองคิดพิจารณาให้ถี่ถ้วนแล้ว การออมอาจไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เรื่องของเด็กๆ อย่างที่เราคิดก็ได้ เพราะว่าพฤติกรรมการออมสามารถสะท้อนเรื่องราวได้มากมาย...อย่างเช่น

ความอดทน...คนที่ออมเงินเก่งๆ อย่างน้อยก็แสดงให้เห็นว่าเป็นคนมีน้ำอดน้ำทน มีความมุมานะ โดยเฉพาะถ้าเก็บออมเงินอย่างมีเป้าหมายหรือเป็นคนประเภทอดเปรี้ยวไว้กินหวานได้...นี่...ใช่...เลย...ยิ่งในปัจจุบันที่เราสามารถซื้อทรัพย์สิน อย่างบ้าน รถยนต์หรือข้าวของเครื่องใช้ราคาสูงๆ ได้สะดวกรวดเร็วผ่านบริการเงินผ่อน เงินกู้สารพัดรูปแบบ ยิ่งทำให้คนจำนวนหนึ่งขาดความอดทน ความมุมานะในการออมลดลง...อยากได้ อยากซื้ออะไร เมื่อไร ก็ซื้อได้ทันทีไม่ต้องรอมีเงินก้อนโตๆ หากมีโปรโมชั่นดาวน์น้อยๆ ผ่อนนานๆ การตัดสินใจซื้อยิ่งถูกกระตุ้นให้ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว...

ลองมองย้อนกลับไปสัก 10-15 ปีก่อน การจะซื้อรถ ซื้อบ้านไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับมนุษย์เงินเดือนจำนวนมาก ใครจะออกรถสักคันหนึ่งราคาสักเจ็ดถึงแปดแสนจะต้องมีเงินดาวน์อย่างน้อยแสนห้าถึงสองแสน คนในวัยเริ่มต้นทำงานจะซื้อรถยนต์สักคันหนึ่งจึงต้องอดทน ต้องรู้จักประหยัด มัธยัสถ์ สะสมเงิน เก็บหอมรอมริบให้ได้เงินดาวน์มาก่อนสักระยะหนึ่ง...

ต่างจากในปัจจุบันที่การซื้อบ้านซื้อรถใช้เงินดาวน์น้อยลงทุกที แม้จะมีข้อดี ที่เปิดโอกาสให้หลายคนได้จับจองเป็นเจ้าของทรัพย์สินเหล่านี้ได้เร็วขึ้น แต่สำหรับคนที่ไม่มีการบริหารจัดการทางการเงินที่ดีพอ ไม่มีความอดทน ใช้เงินเกินตัว ผ่อนบ้านผ่อนรถโก้หรูเกินฐานะย่อมสร้างปัญหาอย่างแน่นอน

ความมีวินัย...คนที่ออมเงินได้อย่างสม่ำเสมอ หรือคนที่สามารถบังคับตัวเองให้ออมเงินได้ เมื่อมีโอกาสดีๆ ทางการเงินก็จะสามารถคว้าโอกาสนั้นไว้ได้ทันที เพราะวินัยเป็นตัวช่วยสร้างโอกาส ใครมีวินัยทางการเงิน ย่อมไม่เสียโอกาสทางการเงินอย่างแน่นอน วินัยจะช่วยให้ชีวิตเรามีระบบระเบียบ ใครออมเงินได้อย่างสม่ำเสมอ ก็จะมีเงินออมเป็นกอบเป็นกำ เมื่อมีทางเลือกในการลงทุนดีๆ เกิดขึ้น ก็จะไม่พลาดโอกาสในการต่อยอดเพื่อสร้างผลตอบแทนที่ดีขึ้น...วินัยเป็นเรื่องใหญ่เรื่องสำคัญที่เราทุกคนควรจะสร้างให้เกิดขึ้นในตัวเรา ไม่เฉพาะวินัยทางการเงิน แต่ในด้านอื่นๆ ด้วย อย่างเช่น วินัยในการทำงาน การเรียน การทานอาหาร การออกกำลังกาย หรือวินัยจราจร เป็นต้น ใครต้องการพิชิตฝัน ต้องการบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ ไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม...ต้องมีวินัย อย่างที่พระท่านว่า วินัย ถือเป็นเคล็ดลับที่เลิศที่วิเศษ เป็นเครื่องมือสำหรับพิชิตฝัน

ความมั่นคงทางจิตใจ...เงินออมยังเป็นภูมิคุ้มกันทางการเงินที่สำคัญ ใครมีเงินออม ก็จะอุ่นใจได้ในระดับหนึ่ง เพราะหากว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น จำเป็นต้องใช้เงินก้อน เราก็จะวางใจได้ว่าจะสามารถรับมือกับสถานการณ์เหล่านั้นได้ ความเดือดเนื้อร้อนใจก็จะบรรเทาเบาบางลง นอกจากนี้ เงินออมยังสร้างความอุ่นใจในระยะยาวได้ด้วย ความวิตกกังวลในอนาคตก็จะลดลง และยังเลยไปถึงการสร้างความรัก ความสามัคคีในครอบครัวได้ด้วย จากสถานะทางการเงินที่มั่นคง...ไม่ต้องเชื่อค่ะ...ท้าให้ออม...

สำหรับใครที่พยายามแล้วพยายามอีก พยายามที่จะใช้จ่ายเงินอย่างประหยัด เพื่อที่จะได้มีเงินเหลือไปเก็บออม แต่ก็ไม่สามารถออมเงินได้สักที...คงต้องย้ำกันอีกสักครั้งว่า ทุกครั้งที่ได้เงินมา ต้องเก็บออมให้พอก่อน เงินส่วนที่เหลือจึงนำไปใช้จ่าย... คาถาสำคัญ 5 คำ จำง่ายๆ คือ เก็บเงินก่อนใช้เงิน ใครทำได้ รับรองไม่พลาด...มีเงินเก็บแน่นอน...เก็บเงินก่อนใช้เงิน...เก็บเงินก่อนใช้เงิน

...มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท

อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์

จงมักน้อยกินน้อยค่อยบรรจง

อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน

โอม...จง...ออม