“ท่านประธานฯ ที่ผมรู้จัก…” แอ๊ด คาราบาว ย้อนมิตรภาพ 4 ทศวรรษ ‘ธนินท์ เจียรวนนท์’

วันที่ 12 ก.ย.69 เฟซบุ๊ก Add Bao ของ แอ๊ด คาราบาว (ยืนยง โอภากุล) ได้โพสต์ข้อความพร้อมภาพในอดีต เกี่ยวกับ ธนินท์ เจียรวนนท์ ในหัวข้อ “ท่านประธาน ธนินท์ เจียรวนนท์ ที่ผมรู้จัก จากเสื่อผืนหมอนใบ ของคนไทยลูกจีนถึงมิตรภาพที่ไม่มีวันลืม (บันทึกโดย แอ๊ด คาราบาว 12 กันยายน 2569)”

กรุงเทพธุรกิจ ได้ตัดบางท่อน บางส่วน มาดังนี้ 

"ไก่ชน" จุดเริ่มต้นมิตรภาพเกือบ 4 ทศวรรษ

"ราวปี 2530–2531 ผมขับรถจากบางกะปิไปดูการชนไก่นานาชาติที่หนองงูเหลือม ชลบุรี ระหว่างที่นั่งดูไก่ชนกันที่สนาม จู่ๆ ก็มีคนมาเชิญผมเข้าไปพบท่านประธาน ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่าท่านเป็นใคร แต่สิ่งแรกที่ประทับใจคือความสุภาพและอ่อนน้อมของท่าน

ท่านถามว่าผมชอบไก่ชนหรือ? เมื่อรู้ว่าผมเคยเลี้ยงไก่ชน ท่านจึงชวนไปที่ฟาร์มหนองจอก และมอบไก่ชนเวียดนามตัวผู้ที่สวยสง่างามมาก พร้อมแม่พันธุ์อีกหลายตัวให้ผมนำไปเพาะ จากวันนั้นผมกลับมาเลี้ยงไก่อีกครั้ง และมิตรภาพของเราก็ค่อย ๆ เติบโตขึ้น

ถ่ายเมื่อเมษายน 2542 (ภาพจากเฟซบุ๊ก Add Bao)

ท่านเคยมาบ้านผมที่กรุงเทพกรีฑาสองสามครั้ง ที่สัตหีบก็เคยมา ส่วนผมก็เคยไปบ้านท่านที่บางนา ที่เขาใหญ่และที่ตราด ที่นั่นท่านได้แนะนำให้ผมได้รู้จักท่านประธานจรัญ พี่ใหญ่ของตระกูลเจียรวนนท์ ที่ผมเล่าถึงท่านไปแล้วในตอนแรก

ผมสนิทกับท่านจรัญเร็วมาก เนื่องจากท่านเป็นคนร่าเริงชอบผจญภัย ท่านพาผมชมเรือไม้ขนาดใหญ่ที่ท่านต่อ ท่านบอกกับผมแบบตลกๆว่า ท่านน่าจะเป็นพวกไวกิ้งกลับชาติมาเกิดถึงยังต่อเรือไม้เพื่อใช้เดินทะเล

ผมไปตราดก็จะแวะไปนอนค้างที่บ้านบังกาโลริมทะเลของท่านบ่อยมาก ผมชอบไปตราดเพราะไปหาไก่เชิงไก่ท่าพริกที่มีชื่อเสียงเรื่องเชิงดี 

ส่วนท่านประธานธนินท์ เมื่อมีเวลาว่างเราจะนัดไปชนไก่ด้วยกัน ทั้งที่สุพรรณ สนามของหนุ่มน้องชายรองเต่า จรูญเกียรติ ปานแก้ว ไปอุบลฯ อุดรฯ หลายแห่งในเมืองไทย….ในเมืองนอก ทั้งจีน เวียดนาม และกัมพูชา

ทุกๆ ที่มีทั้งเรื่องสนุกและเหตุการณ์น่าตื่นเต้นวุ่นวาย

เดินทางไปชนไก่ที่เวียดนาม (ภาพจากเฟซบุ๊ก Add Bao)

ครั้งหนึ่งที่อุบล เรายังได้เจอท่านทักษิณ ชินวัตร ซึ่งสมัยนั้นยังเป็นนายกอยู่ ยังแซวเราว่า "สองคนนี้มาตีไก่แน่นอน…."

ความใจกว้างของ ธนินท์ เจียรวนนท์

“ความใจกว้าง ผมยังจำเหตุการณ์ที่คุนหมิงได้ดี วันนั้นเที่ยวบินล่าช้า และมีคนไทยอีกกลุ่มหนึ่งต้องรอเครื่องลำเดียวกับเรา แต่ออกไปรับประทานอาหารไม่ได้ เพราะเจ้าที่สนามบินไม่อนุญาต และในสนามบินก็ไม่มีอาหารขาย แต่คณะของเราเขาอนุญาต เมื่อท่านทราบว่าคนไทยเหล่านั้นเป็นคนที่ผมสนิท คือพี่ตั้ม กันตนา ท่านก็สั่งอาหารอย่างดีให้นำกลับมาเลี้ยงทุกคน นี่คือน้ำใจที่ผมไม่เคยลืม

สิ่งที่ผมประทับใจที่สุดคือ แม้ท่านจะร่ำรวยมหาศาลและมีตำแหน่งใหญ่โตในบริษัท แต่ท่านให้เกียรติผู้อื่นเสมอ

เวลาเราทานอาหารด้วยกัน ท่านจะเป็นผู้ตักอาหารให้แขกก่อนเสมอ แล้วท่านถึงจะตักของท่านทีหลัง เวลาส่งแขก ท่านจะเดินมาส่งถึงประตูรถ ไม่ว่าผมหรือใครก็ตามที่เป็นแขกของท่าน ท่านปฏิบัติเช่นนี้ต่อทุกคนไป

ในงานวันเกิด 60 ปีที่ บัณฑูร ล่ำซำ จัดให้ แอ๊ด คาราบาว (ภาพจากเฟซบุ๊ก Add Bao)

มันเป็นบทเรียนที่ผมจำเอามาใช้ในปัจจุบัน คนระดับเจ้าสัวที่คนอื่นๆ เรียกท่าน แต่กลับวางตนได้น่าเคารพอย่างหาที่สุดมิได้ ท่านไม่เคยถือตนว่ายิ่งใหญ่เลย"

ถ่ายทอดบทเรียนธุรกิจ

"….ท่านมักถ่ายทอดบทเรียนเรื่องธุรกิจและการพึ่งพาตนเอง ท่านเคยเปรียบไก่ว่าเป็น “ตู้เย็นประจำบ้านที่ไม่ต้องเสียบปลั๊ก” เพราะให้ได้ทั้งเนื้อและไข่ ท่านยังเห็นว่าชาวนาควรมีรายได้ดี ไม่ควรถูกกดราคาข้าว เพราะเมื่อชาวนามีกำลังซื้อ เศรษฐกิจก็จะหมุนเวียนไปทั้งระบบ ท่านชี้ให้ดูชาวนาญี่ปุ่นมีเงินบินมาเที่ยวเมืองไทย แต่ชาวนาไทยกับเป็นหนี้ ธกส.

ท่านยังสอนเรื่องความประหยัด มีอยู่ครั้งหนึ่งท่านปฏิเสธที่จะซื้อโคมไฟไปติดที่อาคารอบรมที่ปากช่อง สถาปนิกเสนอแบบดวงโคมหลักหมื่น ท่านเห็นว่ามันมีราคาแพงเกินความจำเป็น ให้ลดลงมาใช้หลักร้อย

ดูเอาเถอะครับทำให้ผมเข้าใจว่า คนร่ำรวยไม่ใช่เพียงต้องหาเงินเป็น แต่ต้องรู้จักใช้เงินด้วย

ผมเคยมอบหัวเข็มขัดรูปไก่ชนให้ท่าน แม้จะไม่ใช่ของราคาแพง แต่ท่านสวมทุกครั้งที่เราไปชนไก่ด้วยกัน เรื่องเล็ก ๆ นี้ทำให้ผมเห็นว่า สำหรับท่าน คุณค่าของสิ่งของไม่ได้อยู่ที่ราคา แต่อยู่ที่น้ำใจของผู้ให้

ธนินท์ เป็นประธานกดพิมพ์นำฤกษ์จตุคามรุ่นดอนเศรษฐีที่ แอ๊ด สร้าง (ภาพจากเฟซบุ๊ก Add Bao)

เมื่อผมกับคุณเสถียรเริ่มทำธุรกิจเครื่องดื่มชูกำลัง เราไปขอคำปรึกษาจากท่าน เดิมทีเราคิดจะใช้ชื่อ “คาราบาวตะวันแดง” แต่ท่านเห็นว่าชื่อยาวเกินไป และแนะนำให้เลือกใช้ชื่อใดชื่อหนึ่ง ในที่สุดจึงกลายมาเป็น “คาราบาวแดง”

ต่อมาเมื่อธุรกิจของเราต้องนำสินค้าเข้าเซเว่นอีเลฟเว่น ท่านช่วยโทรศัพท์ขอให้ผู้บริหารผ่อนเงื่อนไขทางการค้า ความช่วยเหลือครั้งนั้นมีความหมายอย่างมากในช่วงที่ธุรกิจกำลังตั้งหลัก

ท่านยกหูทันทีสั่งลูกน้องทั้งๆที่ปลายสายโต้กลับมาว่าไม่ได้มันเป็นกฎ ท่านก็ถามว่าใครดูแลเรื่องราคาให้ผมคุยตรงหน่อย แล้วท่านก็สั่งเลยว่าคุณต้องลดราคาให้คุณแอ๊ด คุณเสถียร

ท่านสั่งเลยแล้วใครจะไม่กล้าทำตาม ท่านวางสายเสร็จก็หันมาบอกผมว่า ตัวท่านไม่ค่อยรู้เรื่องของ 7 -11 แล้วตอนนี้ ท่านเป็นผู้บุกเบิก เมื่อประสบความสำเร็จตั้งตัวได้แล้วท่านก็เดินหน้าไปทำเรื่องใหม่ๆต่อไป ท่านยังเตือนให้เรารีบเข้าสู่ตลาดจีน และเสนอจะช่วยติดต่อประธานบริษัทเบียร์ชิงเต่า เพื่อเปิดทางให้คาราบาวแดงได้เข้าไปถึงตลาดจีนอีกด้วย"

มิตรภาพ บนสังเวียนธุรกิจ

วันนี้ผมกับคุณเสถียรเติบโตขึ้นในทางธุรกิจ และทำธุรกิจที่อาจดูเหมือนเป็นคู่แข่งกับธุรกิจของท่านประธาน แต่ผมยืนยันได้ว่า เราไม่เคยคิดจะต่อสู้หรือเอาชนะท่าน เราทำคอนวีเนี่ยนสโตร์เพื่อที่จะเป็นที่ขายเบียร์ อันมีตลาดที่ใหญ่ขนาดปีละสองแสนกว่าล้าน และตลาดสุราแสนสองหมื่นล้าน

คุณเสถียรพูดกับผมอยู่เสมอว่า "แอ๊ด เราต้องเคารพท่านประธานอย่างสุดจิตสุดใจ เพราะท่านคือผู้มีพระคุณอย่างยิ่งต่อเรา เรามีวันนี้ได้ ส่วนหนึ่งก็เพราะคำปรึกษา โอกาส และความช่วยเหลือจากท่าน"

สำหรับผม การแข่งขันทางธุรกิจไม่อาจลบล้างมิตรภาพและความกตัญญูที่ผมมีต่อท่านประธานธนินท์ เจียรวนนท์ ผู้มีมิตรภาพ น้ำใจ มอบให้ทั้งคำแนะนำ โอกาส และบทเรียนของการเป็นมนุษย์

ท่านทำให้ผมเห็นว่า คนยิ่งใหญ่ไม่จำเป็นต้องวางตัวใหญ่โต คนร่ำรวยไม่จำเป็นต้องฟุ่มเฟือย และผู้ที่ประสบความสำเร็จควรเปิดทางให้ผู้อื่นได้เติบโตไปด้วย

จากวันแรกที่สนามชนไก่จนถึงวันนี้ ท่านประธานธนินท์ยังคงเป็นทั้งเพื่อน เป็นครู และเป็นผู้มีพระคุณที่ผมเคารพศรัทธาอย่างหมดหัวใจ

ทุกเรื่องที่เล่ามานี้คือสิ่งที่ผมได้เห็น ได้พบ ได้รับ และสัมผัสด้วยตัวเอง เป็นมิตรภาพที่ผมจะไม่มีวันลืมตลอดชีวิตที่เหลืออยู่……ครับพี่น้อง"

อ่านโพสต์ฉบับเต็มได้ที่ เฟซบุ๊ก Add Bao