การเรียนรู้เป็นเรื่องสำคัญของทุกคนเพราะการเรียนรู้สร้างการเปลี่ยนแปลงให้กับชีวิต,สังคมและชุมชน หากการเรียนรู้เป็นไปในทิศทางที่ดี การเปลี่ยนแปลงทางบวกก็จะตามมา และการพัฒนาก็จะเกิดขึ้น
สำหรับ อีอีซี การเรียนรู้ถือว่าเป็นหัวใจของการพัฒนาเลยทีเดียว เพราะหากต้องการให้เกิดการขับเคลื่อนเศรษฐกิจอย่างได้ผล ก็ต้องการการเปลี่ยนแปลงอย่างยิ่งยวด พูดง่าย ๆ คือจะทำไปเรื่อย ๆ เฉื่อย ๆ หรือทำแบบเดิม ๆ คงไม่สามารถที่จะบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้ และการเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นไม่ได้ หากบุคลากรไม่เกิดการเรียนรู้ที่มีคุณภาพ
ที่กล่าวมานี้อยากชี้ให้เห็นภาพบทบาทของการเรียนรู้ในการพัฒนา อีอีซี อย่างชัดเจน และอยากเชื่อมโยงกับบทบาทของคนกลุ่มหนึ่งที่ไม่ค่อยเห็นกล่าวถึงกันมากนักในการขับเคลื่อนงานของ อีอีซี คนกลุ่มนี้ก็คือชุมชน สาเหตุที่บอกว่าชุมชนไม่ค่อยได้รับการกล่าวถึงมากนักในงานด้านการพัฒนาการเรียนรู้ของ อีอีซี ก็เพราะส่วนใหญ่มีการพูดถึงบทบาทของหน่วยงานทางการศึกษาที่มีตัวตนชัดเจน เช่น กระทรวง สถาบันการศึกษาทั้งในและต่างประเทศ และบริษัทต่าง ๆ ที่เข้ามาร่วมในการจัดการศึกษา ซึ่งก็คงไม่แปลกเพราะองค์กรหรือหน่วยงานเหล่านี้มีบทบาทหน้าที่ที่ชัดเจนในการจัดการศึกษาหรือมีส่วนสนับสนุนการจัดการศึกษา และเป็นการง่ายที่จะพัฒนาการเรียนรู้ของคนผ่านหน่วยงานหลักเหล่านี้
แต่หากมองโมเดลการสร้างการเรียนรู้ที่ครอบคลุมยิ่งขึ้น คงปฏิเสธได้ยากว่าชุมชนเป็นองค์ประกอบหนึ่งที่สำคัญของการสร้างการเรียนรู้ให้กับคนในชุมชนหรือในสังคม นั่นก็เพราะว่าการเรียนรู้เป็นสิ่งที่เชื่อมโยงกับวิถีชีวิตของคนอย่างแยกกันไม่ออก หากพูดให้ชัดเจนก็อาจกล่าวได้ว่า คนที่ไม่มีการเรียนรู้ก็เหมือนคนที่ตายไปแล้ว เพราะฉะนั้นการเรียนรู้จึงไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเป็นระบบหรือเป็นรูปแบบเสมอไป แต่สามารถเกิดขึ้นในการชีวิตประจำวันได้อย่างไม่ยากเย็น
หากต้องการให้ชุมชนเข้ามามีบทบาทในการสร้างการเรียนรู้มากขึ้นคงต้องทำความเข้าใจก่อนว่า ระบบการเรียนรู้เกี่ยวพันกับระบบชุมชน หากไม่มีระบบชุมชน การเรียนรู้ก็คงไม่มีความจำเป็น และหากไม่มีระบบการเรียนรู้ที่ดี ชุมชนก็คงพัฒนไปได้ยาก ดังนั้นหากปล่อยให้การเรียนรู้กับชุมชนขาดจากกันคงเป็นเรื่องที่ไม่ดีเป็นแน่
จากนั้นคงต้องเปิดโอกาสให้ชุมชนได้เข้ามาบทบาทหรือมีส่วนร่วมในการสร้างการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับเป้าหมายและทิศทางการพัฒนาของ อีอีซี โดยเฉพาะอุตสาหกรรมเป้าหมายทั้ง 12 อุตสาหกรรม ตรงนี้แหละที่สำคัญ เพราะอุตสาหกรรมเป้าหมายของ อีอีซี ค่อนข้างเป็นอุตสาหกรรมขั้นสูงคือต้องมีความรู้ความเชี่ยวชาญเฉพาะทางในการดำเนินการ แต่ที่จริงแล้วยังมีช่องทางให้ชุมชนเข้ามาร่วมสร้างการเรียนรู้ได้ในหลายรูปแบบ อาทิ
· การจัดทรัพยากรที่มีอยู่ในชุมชนเป็นแหล่งเรียนรู้ เช่น แหล่งท่องเที่ยว โดยที่คนในชุมชนมีบทบาทในการจัดการและจัดสรรทรัพยากร
· การเปิดให้ใช้พื้นที่หรือสถานที่ของชุมชนเป็นศูนย์การเรียนรู้ เพื่อให้การเรียนรู้เข้าถึงคนในชุมชนได้โดยง่ายและชุมชนสามารถเชื่อมโยงกับการพัฒนากำลังแรงงานได้มากขึ้น
· การแบ่งปันคนในชุมชนที่มีความรู้หรือปราชญ์ชาวบ้านให้เป็นวิทยากรในการให้ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมเป้าหมายในระดับที่ทำได้สำหรับผู้สนใจเรียนรู้ เช่น อุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ซึ่งจะทำให้เกิดการต่อยอดเข้าสู่อุตสาหกรรมในระดับมาตรฐานต่อไป
ที่กล่าวมานี้เป็นตัวอย่างของการเปิดและดึงชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมในการสร้างการเรียนรู้ของคนในชุมชน เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน เพราะความเชื่อว่าความเข้มแข็งของชุมชนและการเรียนรู้เป็นของคู่กัน ระบบการเรียนรู้ทำให้ชุมชนดำรงอยู่ได้ และชุมชนทำให้ระบบการเรียนรู้ปรับปรุงพัฒนาไปอย่างมีประสิทธิภาพได้
