ในที่สุด “บุญผ้าป่ามหากุศลสันติสุข” ของนักการเมืองหลายสีเสื้อ โดยเฉพาะกลุ่มขาใหญ่ที่คัมแบ็ก ก็ได้ “ล้างมลทิน” สมดังใจปรารถนา
เมื่อที่ประชุมสภาฯ มีมติเห็นชอบ ร่างพ.ร.บ.สร้างเสริมสังคมสันติสุข 306 ต่อ 141 นิรโทษกรรมกระทำผิดที่มีมูลเหตุจูงใจทางการเมือง ตั้งแต่ 1 ม.ค.2548-16 ก.ค.2568 ทั้งทางอาญา-แพ่ง ยกเว้นคดีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112
บรรดา สส.พรรคร่วมรัฐบาลและฝ่ายค้านที่ลุกขึ้นอภิปรายกฎหมายนิรโทษกรรม ที่มีทั้งเห็นด้วยและคัดค้าน
“จักรภพ เพ็ญแข” สส.บัญชีรายชื่อ เพื่อไทย ที่เพิ่งได้เลื่อนขึ้นเป็น สส. หลัง ประเสริฐ จันทรรวงทอง รมว.ศึกษาธิการ ลาออกจาก สส.บัญชีรายชื่อ กลายเป็นจุดสนใจของสื่อสายรัฐสภา
เนื่องจากครั้งหนึ่ง “จักรภพ” เคยเป็นแกนนำ นปก. และผู้ก่อตั้งองค์กรเสรีไทย ที่มีเป้าหมายต่อต้าน คสช. และทวงคืนประชาธิปไตย
ตอนหนึ่ง “จักรภพ” เปรียบเทียบกฎหมายนิรโทษกรรม เหมือนเป็นการสร้าง “เรือ” ที่จะพาคนไปให้ได้มากที่สุด
“...วันหลัง เราจะมาย้อนกลับมารับคนที่ติดค้างอยู่ ซึ่งยังติดค้างอยู่อย่างมหาศาล แต่ในเมื่อมันมีทะเลให้ต้องไป ก็อย่าหยุดคิดเรื่องการสร้างเรือเลย”
ประเด็นการสร้างเรือของจักรภพ ทำให้เกิดคำถามเชื่อหรือไม่ว่า เมื่อไปถึงฝั่งแล้ว “เรือเพื่อไทย” จะกลับมารับผู้ติดบ่วงคดี 112
สำหรับคนติดค้างรอเรือเพื่อไทย มิได้มีแค่เยาวชนสามนิ้ว หากแต่ยังมี “ผู้ลี้ภัยคดี 112” ตกค้างอยู่ในต่างแดนอีกนับร้อยชีวิต
ไล่ชื่อคนดังก็จะมี สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล จรรยา ยิ้มประเสริฐ “อาจารย์หวาน” สุดา รังกุพันธุ์ ชูพงศ์ ถี่ถ้วน ฯลฯ
นอกจากนี้ ยังมีเยาวชนสามนิ้วนับสิบคนที่หนีคดี 112 ไปลี้ภัยอยู่ในฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา และแคนาดา
สำหรับ “จรัล ดิษฐาอภิชัย” ประธานสมาคมนักประชาธิปไตยชาวไทยไร้พรมแดน ได้เป็นพลเมืองฝรั่งเศส เช่นเดียวกับ “จอม เพชรประดับ” ที่เป็นพลเมืองสหรัฐฯ
หลายคนนึกถึง “สุนัย จุลพงศธร” อดีต สส.คนดัง ซึ่งวันนี้ผันตัวเป็นอินฟลูฯ เจ้าของช่อง Sunai TV ไม่ได้สนใจเรื่องสร้างสันติสุขทุกขั้วสี
ล่าสุด “สุนัย” ร่วมกับ Red USA เตรียมจัดงานฉลองวันคล้ายวันเกิดทักษิณ ชินวัตร ครบ 77 ปี (26 ก.ค.2569) ที่ชุมชนคนไทยในแอลเอ สหรัฐฯ
เมื่อพูดถึงกลุ่ม Red USA ในแอลเอ ทำให้นึกถึง “จอม เพชรประดับ” ที่โพสต์เรื่องตัวเขาและทักษิณ ผ่านเฟซบุ๊ค Jom Petchpradab เมื่อวันที่ 9 มิ.ย.ที่ผ่านมา
ผู้ไม่ได้ติดตามข่าวสาร “แดงลี้ภัย” อาจสงสัยว่า “จอม” อดีตผู้ประกาศข่าวทีวีที่มีชื่อเสียง ทำความผิดอะไร จึงต้องหลบหนีไปอยู่ต่างแดน
หลังรัฐประหาร 22 พ.ค.2557 “คนเสื้อแดง” มากกว่า 200 คนหลบหนีไปอาศัยประเทศเพื่อนบ้านเป็นแหล่งพักพิง
วันที่ 24 มิ.ย.2557 จารุพงศ์ เรืองสุวรรณ และจักรภพ เพ็ญแข เปิดตัว องค์กร “เสรีไทย” โดยจารุพงศ์เป็นเลขาธิการ และจักรภพ เป็นผู้ประสานงาน
2-3 ปีแรก จารุพงศ์และลูกชาย จารุวงศ์ เรืองสุวรรณ ออกเดินสายทั่วสหรัฐและยุโรป และใช้สื่อออนไลน์เผยแพร่แนวทางเสรีไทย ตามแผนโลกล้อมไทย
ช่วงปี 2561 จารุพงศ์ถอดใจยุติบทบาทองค์กรเสรีไทยแบบเงียบๆ สร้างความไม่พอใจให้ “แดงลี้ภัย” และอดีตผู้ประกาศทีวีอย่างจอม เพชรประดับ
แล้ววันหนึ่ง “จอม” ก็ลุกขึ้นมาเขียนเบื้องหลังการก่อตั้งองค์กร “เสรีไทย” เพื่ออธิบายความเป็นมา “ในการลี้ภัยทางการเมืองของผม”
ต้นเดือน มิ.ย.2557 จักรภพ เพ็ญแข เชื้อเชิญจอมให้ไปเที่ยวกัมพูชาเพื่อพบปะกับบรรดานักเคลื่อนไหว(เสื้อแดง) นักวิชาการที่หลบภัยอยู่ในกัมพูชา
จังหวะนั้น จักรภพได้พาจอมเข้าร่วมสังเกตการณ์การประชุมลับเพื่อการก่อตั้ง “ขบวนการเสรีไทย” ที่เซฟเฮาส์กลางกรุงพนมเปญ
ต่อมา จักรภพเชิญชวนจอมให้ร่วมขบวนการเสรีไทย แต่เขาปฏิเสธ เพราะไม่เห็นด้วยกับการตั้งองค์กรนี้ และไม่ได้มีแผนที่จะลี้ภัย
ในที่สุด มีเสียงโทรศัพท์มาจากดูไบ “..คุณทักษิณบอกกับผมว่า เข้าใจในการตัดสินใจของผม และย้ำว่า นี่เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อของบ้านเมือง เป็นช่วงเวลาที่บ้านเมืองต้องการนักต่อสู้เพื่อฟื้นฟูประชาธิปไตยให้กลับคืนโดยเร็ว”
สุดท้าย “จอม” ตอบตกลงกับทักษิณ โดยมีเงื่อนไขว่า จะไม่เป็นสมาชิก หรือกรรมการเสรีไทย “..จะทำหน้าที่เป็นเหมือนผู้สื่อข่าวคอยรายงานความเคลื่อนไหวของขบวนการนี้ เท่าที่จังหวะและโอกาสจะทำได้”
13 ปีผ่านไป จอม เพชรประดับ กลายเป็นผู้ลี้ภัย ดิ้นรนเลี้ยงชีพตัวเอง ทำงานทุกอย่าง ขายกล้วยทอด ขับอูเบอร์ และดูแลคนป่วย
“การเริ่มสร้างชีวิตใหม่ด้วยวัย 50 ปีที่เต็มไปด้วยข้อจำกัด ความบีบคั้น แรงกดดัน ความเจ็บปวด และความยากลำบากสารพัด”
ขณะที่ “ทักษิณ ชินวัตร” ได้กลับเมืองไทย รับโทษทัณฑ์ตามกบิลเมืองและเพิ่งได้รับอิสรภาพ มีสถานะเป็นผู้นำหลังม่านค่ายสีแดง
“จักรภพ เพ็ญแข” เพิ่งเป็น สส.บัญชีรายชื่อ วาดฝันสร้าง “เรือ” เพื่อช่วยผู้ติดค้างอยู่ในประเทศและต่างประเทศ
เมื่อส่องความเคลื่อนไหวของ “จอม” ในเฟซบุ๊ค ดูจะไม่คาดหวังอะไรเรือของ “นายใหญ่” และ “เพื่อไทย”
“แม้จะได้สถานะเป็นพลเมืองอเมริกันอย่างสมบูรณ์แล้ว ชีวิตที่คาดหวังเอาไว้ว่าจะมีหลักปักยืนอย่างมั่นคงกับเขาบ้าง ก็ยังร่อยหรอ เลื่อนลอยและดูไร้ค่าอย่างยิ่งในปัจจุบัน”
เรือชีวิตของ “จอม” กับ “จักรภพ” แตกต่างกันสุดขั้ว เช่นเดียวกับนาวาของ “ผู้ลี้ภัย” ที่ลอยเท้งเต้งอยู่กลางทะเล เฝ้าแต่รอวันฟ้าสีทองผ่องอำไพ
