ศึกเลือกตั้งกับโจทย์ใหญ่ ‘เศรษฐกิจไทย’ ที่ยังวิกฤติ

    ประเทศไทยเผชิญปัญหามากมาย ล้วนแต่เป็นปัญหาหนักที่หากไม่ได้รับการแก้ไขจะยิ่งซ้ำเติม ฉุดรั้งเศรษฐกิจไทยให้ดิ่งเหวลงเรื่อยๆ ตั้งแต่การเติบโตที่ต่ำเรื้อรัง หนี้ครัวเรือนระดับสูง ความสามารถแข่งขันที่ถดถอย ไปจนถึงความเหลื่อมล้ำที่ฝังลึกและยังไร้คำตอบเชิงโครงสร้าง
    เศรษฐกิจไทยวันนี้ไม่ได้อยู่ในภาวะ “ชะลอชั่วคราว” หากแต่เป็นอาการสะสมของปัญหาระยะยาว โครงสร้างเศรษฐกิจที่พึ่งพาท่องเที่ยวและการส่งออกแบบเดิม ขณะที่โลกกำลังเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจดิจิทัล เทคโนโลยี และ AI อย่างรวดเร็ว ประเทศไทยยังเดินช้ากว่าจังหวะโลก ทั้งในแง่การลงทุน พัฒนาคน และการปฏิรูประบบรัฐ การเลือกตั้งครั้งนี้ จึงไม่ควรถูกมองเพียงเป็นการแข่งขันช่วงชิงอำนาจทางการเมือง แต่ต้องเป็นจุดตัดสินใจร่วมกันของสังคมว่า ประเทศไทยต้องการ ผู้นำและทีมบริหารประเทศที่ชัดเจนในการแก้ปัญหา และมีภาวะการเป็นผู้นำที่เข้าใจความซับซ้อนของวิกฤติเศรษฐกิจ กล้าตัดสินใจในเรื่องยาก และมีวิสัยทัศน์ระยะยาวเกินกว่าวาระทางการเมือง

    ผู้นำประเทศในห้วงเวลานี้ ต้องเป็นมากกว่านักการเมืองที่เก่งการสื่อสาร แต่ต้องเป็นนักบริหารประเทศที่อ่านเกมโลกออก กล้าเปลี่ยนโครงสร้างเศรษฐกิจ กล้าลงทุนใน “คน” และ “อนาคต” ไม่ว่าจะเป็นการยกระดับทักษะแรงงาน การปฏิรูประบบการศึกษา การสร้างอีโคซิสเต็มเทคโนโลยี และการทำให้ภาคเอกชนไทยแข่งได้ในเวทีโลก ขณะเดียวกัน รัฐบาลชุดใหม่ต้องเผชิญความคาดหวังสูงของประชาชนที่แบกภาระค่าครองชีพ หนี้สิน และความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจมานาน นโยบายระยะสั้นอาจช่วยประคองความรู้สึก แต่ไม่อาจทดแทนนโยบายเชิงโครงสร้างที่แก้ปัญหาได้จริง หากยังยึดติดกับการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ประเทศไทยก็อาจวนกลับสู่กับดักเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

    การเลือกตั้งจึงเป็นเพียง “จุดเริ่มต้น” ของความรับผิดชอบ ไม่ใช่เส้นชัยของอำนาจ ผู้นำและตัวแทนประชาชนที่กำลังก้าวเข้าไปทำหน้าที่บริหารบ้านเมือง ต้องตระหนักเสมอว่า เวลาของประเทศมีจำกัด และต้นทุนการตัดสินใจผิดพลาดสูงขึ้นทุกวัน เศรษฐกิจไทยจะฟื้นหรือถดถอย ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำปราศรัยบนเวทีหาเสียง หากแต่อยู่ที่คุณภาพของผู้นำ ความจริงใจในการแก้ปัญหา และความกล้าที่จะเปลี่ยนแปลง ประเทศไทยในยามวิกฤติ ไม่ได้ต้องการเพียงรัฐบาลใหม่ แต่ต้องการผู้นำที่พร้อมแบกรับอนาคตของประเทศอย่างแท้จริง