หากการคิดแก้ปัญหาเกาหลีเหนือทางการเมือง การทูตและการทหารแล้วยังไม่เห็นแสงสว่างที่ปลายถ้ำ อาจารย์อเมริกันคนนี้เสนอทางออกที่ยังไม่มีใครกล้าคิด
ทุ่มเงินซื้อซิ!
ผมเพิ่งได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ยอมรับว่าทึ่งพอสมควรกับแนวคิดของอาจารย์Shepherd Iverson แห่ง Inha University in Incheon ที่เกาหลีใต้
ข้อเสนอของเขาคือตั้งกองทุนชื่อ Reunification Investment Fund เพื่อใช้เป็น “แรงจูงใจ” ให้คนเกาหลีเหนือยอมรวมชาติกับเกาหลีใต้ด้วยการให้ข่าวสารเจาะเข้าไปถึงชาวบ้านเกาหลีเหนือทั้งหลายว่าโลกข้างนอกน่าอยู่กว่าเยอะ
ตามข้อเสนอนี้รัฐบาลเกาหลีใต้จะเปิดทางให้บริษัทเอกชนได้สัญญาสัมปทานโครงสร้างพื้นฐานไม่ว่าจะเป็นโทรคมนาคม ท่าเรือ รถไฟ พลังงานทั้งหลายทั้งปวงโดยมีเงื่อนไขว่าเอกชนเหล่านี้จะเอากำไรจากสิทธิพิเศษนี้ตั้งเป็นกองทุนปีละ 4.2 พันล้านเหรียญเป็นระยะเวลา 7 ปี
กองทุนนี้จะถูกใช้ในการจ่ายให้กับผู้นำทางทหารและการเมืองของเกาหลีเหนือเพื่อยอมออกจากตำแหน่งอันทรงอิทธิพล
กองทุนนี้เช่นกันที่จะถูกใช้เพื่อแจกจ่ายเป็นเงินพิเศษสำหรับชนชั้นกลางและคนยากจนของเกาหลีเหนือเพื่อยินยอมให้มีการรวมชาติเกาหลีเหนือและใต้
และหากคิมจองอึนเองพร้อมจะก้าวลงจากตำแหน่ง กองทุนนี้ก็อาจจะยอมตัดงบบางส่วนไปแบ่งปันให้พร้อมกับคำรับรองว่าจะไม่โดนฟ้องร้องหรือจับขึ้นศาลโลก
“ลองวาดภาพดูว่าระดับนำของเกาหลีเหนือได้รับข้อเสนอให้มีเงินคนละ 20-30 ล้านเหรียญ และระดับนำอื่นอีก 1,000 คนจะได้เงินคนละประมาณ 5 ล้านเหรียญ และคนอื่น ๆ ได้รับเงินลดหลั่นกันตามลำดับ...คุณไม่คิดหรือว่าทุกคนจะมีแรงจูงใจที่จะเปลี่ยนวิถีชีวิต ไม่ต้องเสี่ยงกับการถูกถล่ม ไม่ต้องกลัวจะถูกจับหรือไล่ออก และจะมีชีวิตใหม่ที่สดใสและมีเสรีภาพ...” อาจารย์ฝรั่งคนนี้เขียนนำเสนออย่างน่าสนใจ
อ่านดูข้อเสนอนี้ครั้งแรกเหมือนจะเพี้ยนเอามาก ๆ แต่นักวิเคราะห์บางคนบอกว่าบางทีแค่มีข่าวอย่างนี้ออกไปเท่านั้น หากเข้าถึงหูของระดับนำและคนรอบ ๆ คิมน้อย, อาจจะเริ่มมีความหวั่นไหว
ตามสูตรนี้ปัญหาที่เกาหลีเหนือจะสร้างอาวุธนิวเคลียร์เพื่อคุกคามความปลอดภัยของโลกก็จะหายไป
หากทำเช่นนี้ได้ เกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้ก็จะสามารถ “รวมชาติ” ได้อย่างสันติ และความกลัวว่าจะเกิดสงครามโลกรอบใหม่เพราะความตึงเครียดระหว่างสหรัฐฯกับเกาหลีหนือก็ลดระดับลงทันที
แต่คำถามใหญ่ก็คือว่าเงินจะเอามาจากไหน? และถ้าคิมน้อยอ่านข้อเสนอนี้แล้วจะจัดการกับคนใกล้ตัวที่ทำท่าว่าจะสนใจ “รับเงิน” เพื่อหักหลังเจ้านายใหญ่หรือไม่?
เมื่อวิกฤตเกาหลีเหนือยังไม่มีทางออกทางการทูตและการเจรจา ก็คงต้องมี“ความคิดนอกกรอบ” อย่างนี้แหละ
เป็นการท้ายทายสติปัญญาของผู้นำโลกจริง ๆ!
