ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา อัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจ(GDP) เฉลี่ยของไทยอยู่ระดับ 2.8%
ซึ่งถือว่า ไม่ดีนัก เมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน โดยเฉพาะมาเลเซีย, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์ และเวียดนาม ที่มี GDP อยู่ที่ 5% ,4.8%,5.9 และ 6.7% ตามลำดับ
เหตุผลสำคัญที่ทำให้ไทยมีจีดีพีต่ำกว่าเพื่อนบ้าน เกิดจากหลากหลายปัจจัย เช่น ความขัดแย้งทางการเมือง ,ระบบขนส่งมวลชนและระบบโลจิสติกส์ที่ยังไม่ดีมากพอ, ผู้ผลิตยังเน้นการผลิตอุตสาหกรรมแบบเดิมๆ และการบริโภคภาครัฐบาลลดลง จาก 3% เหลือ 1.6% ในปี 2559 เป็นต้น
จากเหตุผลเหล่านี้ เป็นส่วนหนึ่งทำให้รัฐบาลรัฐบาลตั้งเป้าหมายที่จะฟื้นเศรษฐกิจ โดยเฉพาะการลงทุนพัฒนาพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก หรือ EEC ภายใต้ โมเดล Thailand4.0 เพื่อขับเคลื่อนการขยายตัวทางเศรษฐกิจของประเทศในระยะกว่า 10 ปีจากนี้
โดยรัฐบาลวางแผนจะลงทุนใน EEC อย่างน้อย 1.5 ล้านล้านบาท ในโครงการสร้างพื้นฐานทางอุตสาหกรรม ภายใต้เงื่อนไขการร่วมลงทุนระหว่างภาครัฐและเอกชน ประกอบด้วย โครงการนำร่องสำคัญ 15 โครงการ รวมถึงโครงข่ายขนส่งที่เชื่อมต่อใน 3 จังหวัดภาคตะวันออก คือ ระยอง ชลบุรี และฉะเชิงเทรา รวมพื้นที่ 13,285 ตารางกิโลเมตร ซึ่งสามจังหวัดจะถูกพัฒนาเป็นเมืองใหม่ รองรับอุตสาหกรรมเป้าหมาย 10 อุตสาหกรรม
สอดคล้องกับความเห็นของ “วชิราลักษณ์ แสงเลิศศิลปชัย” ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ ฝ่ายวิเคราะห์หลักทรัพย์ บล.เอเชีย เวลท์ ที่ว่า ในช่วงปี 2525-2545 ไทยประสบความสำเร็จอย่างสูง จากการดำเนินโครงการพัฒนาพื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลตะวันออก
แตกต่างจากปัจจุบันที่เมืองไทยกำลังปราศจากตัวขับเคลื่อนใหม่ ส่งผลให้การขยายตัวทางเศรษฐกิจของประเทศลดลง ติดกับดักการพัฒนาเศรษฐกิจอย่างน้อย 3 ประการ คือ 1. กับดักประเทศรายได้ปานกลาง 2. กับดักความเหลื่อมล้ำ และ 3. กับดับความไม่สมดุลของการพัฒนา
“ที่ผ่านมาไทยติดอยู่ในระหว่างประเทศคู่แข่งที่มีค่าจ้างต่ำอย่างบังคลาเทศ เมียนมา กัมพูชา และประเทศคู่แข่งที่มีเงินทุนหนาและมีนวัตกรรมสูง อย่างสิงคโปร์ เกาหลีใต้ และไต้หวัน ส่งผลให้ตัวเลขเศรษฐกิจเติบโตต่ำ”
ทว่า หากต้องการหลุดพ้นจากกับดักเหล่านี้ ไทยต้องมีตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจใหม่ๆ โดยเฉพาะการมี “เทคโนโลยีขั้นสูง” และ “ผู้คนที่มีความรู้” เป็นต้น
เรื่องเหล่านี้จะนำพาไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน, ความเป็นอยู่ทางสังคมที่ดี รวมถึงคุณค่าความเป็นมนุษย์และความปลอดภัยด้านสิ่งแวดล้อมที่สูงขึ้น
แน่นอนว่า โมเดลเศรษฐกิจ Thailand4.0 นอกจากจะตอบโจทย์การขยายตัวทางเศรษฐกิจที่สูงขึ้นแล้ว ยังนำไทยก้าวสู่ New S-curve อาจผลักดันไทยขึ้นแท่น “เขตอุตสาหกรรมระดับโลก” ได้ไม่ยาก
