เป็นเรื่อง “ลักลั่น” กันมานานในเรื่อง “ค่าตอบแทน” และสิทธิประโยชน์ของข้าราชการกับ “พนักงานราชการ”
ที่แตกต่างกันมาก ทั้งที่ทำงานบน“เนื้องาน”เดียวกัน และยังรวมไปถึงกฎ-ระเบียบมากมาย ที่แบ่งแยกคนทั้ง 2 กลุ่มนี้ออกจากกันโดยสิ้นเชิง จนคนกลุ่มหนึ่งเป็นเสมือน “พลเมืองชั้น 2” ในองค์กร
000 แทนที่จะเป็นการเสริมสร้างความเป็น“เอกภาพ” ในหน่วยงาน แต่การมีระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยพนักงานราชการ พ.ศ 2547 กลับยิ่งเป็นการสร้างความ“แตกแยก” และ "แปลกแยก“ จนมองได้ว่าเป็น“วิธีคิด”ที่ล้มเหลว เพราะในระยะเวลากว่า 10 ปีที่ผ่านมา ยังคงมีปัญหาอยู่เนืองๆ และไม่ได้รับการแก้ไข
000 ทั้งหมดนั้นยังหมายรวมถึงความ“มั่นคง”ในชีวิต ทั้งในวันนี้และใน“อนาคต” เพราะในขณะที่ข้าราชการผ่านการ “คัดเลือก” เข้ามาเพียงครั้งเดียว หากไม่ไป “ทำผิดคิดร้าย” ก็จะมีเงินเดือนกินไป “ชั่วชีวิต” จากเงินเดือนจนถึง“บำนาญ” แม้ยามเจ็บป่วยก็รักษาฟรี มีอานิสงส์ไปถึงคู่สมรสและลูกที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ยังไม่รวมถึงเงินช่วยเหลือจนถึงวาระสุดท้ายในชีวิต
000 แต่คนที่เป็น“พนักงานราชการ” กลับต้องมาคอยลุ้นกันทุกระยะว่าจะได้ต่อสัญญาจ้างหรือไม่ บางแห่งจ้างกันปีต่อปี หรือ 2 ปี แต่เต็มที่ก็ไม่เกิน 4 ปี เพราะระเบียบกำหนด“เพดาน”ไว้อย่างนั้น ซึ่งกระทบไปถึงการ“วางรากฐาน” ให้ชีวิต เพราะการงานที่ไม่แน่นอนก็ไม่มีเครดิตที่จะไปกู้เงิน“ซื้อรถ-ซื้อบ้าน”ได้
000 ในรอบ 11 ปีที่ผ่านมา ไม่รู้ว่าครั้งนี้เป็นการ“ร้องขอ” ความช่วยเหลือเป็นครั้งที่เท่าไหร่... เมื่อตอนสายวานนี้ (19 ต.ค.) เครือข่ายพนักงานราชการไทย นำโดยนายสมคิด โตสวงษ์ พนักงานกรมพินิจเด็กและเยาวชน นำตัวแทนพนักงานราชการจากทั่วประเทศราว 80 คน ไปยื่นหนังสือที่ศูนย์รับเรื่องราวร้องทุกข์ ทำเนียบรัฐบาล
000 ขอให้มีการพิจารณาแก้ไขและเพิ่มเติมระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีปี 2547 และประกาศที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมในการจ้างงานภาครัฐ ลดความเหลื่อมล้ำในสังคม สร้างความมั่นคงแก่อาชีพที่จะสามารถเลี้ยงตนเองและครอบครัวได้อย่างมั่นคง สามารถเข้าถึงสวัสดิการของภาครัฐได้อย่างเท่าเทียมกับบุคลากรของรัฐประเภทอื่น
000 ก่อนหน้านี้กลุ่มพนักงานฯ เคยมีข้อร้องขอมาแล้ว 15 ข้อ ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้“อะไรเลย”...วันนี้เขากลับกันมาอีกครั้ง เพื่อขอว่าในสิ่งที่เคยขอความช่วยเหลือไป 15 ข้อ หากช่วยไม่ได้ทั้งหมด ขอสัก 3 ข้อก็ยังดี...
000 ประการแรกขอให้ปรับเปลี่ยนระยะเวลาของสัญญาจ้างงาน จากคราวละไม่เกิน 4 ปี หรือระยะเวลาตามโครงการ เป็นการจ้างระยะยาวจนถึงอายุ 60 ให้มีระยะเวลาทดลองงาน 6 เดือน เพื่อประเมินผลการปฏิบัติงานก่อนทำสัญญาจ้าง เพื่อเป็นการสร้างความมั่นคงในอาชีพ
000 ประการที่สองขอให้จัดกองทุนบำเหน็จ-บำนาญ สำหรับพนักงานราชการขึ้นมาเป็นการเฉพาะ เพื่อดูแลสิทธิการรักษาพยาบาล การเบิกค่าเล่าเรียนบุตร และสวัสดิการอื่น ให้สมกับการเป็นบุคลากรของภาครัฐประเภทหนึ่ง และสุดท้ายขอให้สามารถโอน ย้าย กลับภูมิลำเนาได้ เมื่อปฏิบัติงานที่บรรจุแรกเริ่มครบ 2 ปี หากมีตำแหน่งว่าง
000 ข้อเรียกร้องทั้งหมดเป็น“เรื่องเก่า” และไม่ใช่ข้อเรียกร้องมากกมายเกินกว่าที่“ควร”จะเป็น แต่เหตุที่ต้องเรียกร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะผ่านมานานนับสิบปีก็ยังไม่ได้รับการดูแล...
000 การเข้าร้องเรียนมีนายรณภพ ปัทมะดิษ หัวหน้าสำนักงานรองนายกรัฐมนตรี ออกมาพูดคุยกับตัวแทนกลุ่มพนักงานฯ รับปากว่าจะนำเสนอรองนายกฯ วิษณุ เครืองาม เพื่อผลักดันสู่การแก้ไข...แต่อาจต้องใช้เวลา
000 นานกว่าสิบปียัง“รอ”มาได้...หากรัฐบาลให้ความมั่นใจว่าจะ“จริงใจ”แก้ปัญหา หากจะต้องยืดเวลาออก“ตามสมควร”สัก 3 เดือน 6 เดือน ก็น่าจะพอ“รับ”ไหว !!!
..............................
อัชชาวดี [email protected]
