ไอทีไร้พรมแดนฉบับวันอังคารที่แล้วผมเปิดประเด็นว่าด้วยเรื่องของทักษะในการสื่อสารที่ผู้นำและผู้บริหารยุคใหม่ต้องใส่ใจ
เพื่อนำพาทีมงานให้เข้าใจและมองเห็นเป้าหมายเดียวกัน โดยมีปลายทางสุดท้ายคือความสำเร็จร่วมกันของคนทั้งองค์กร
โดย 4 ข้อแรกคือ การเน้นสร้างความเข้าใจไม่ใช่โต้เถียง การรับฟัง การสร้างความมีส่วนร่วม และการยอมรับความคิดเห็นที่แตกต่าง ซึ่งทั้งหมดนั้นทำให้เห็นว่าการสื่อสารที่ดีไม่ใช่เพียงการนำข้อมูลจากเราไปให้อีกฝ่าย แต่ต้องเน้นการสร้างความเข้าใจและการเปิดใจรับฟังความคิดเห็นเพื่อสร้างความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับเขาด้วย
มาต่อกันในข้อที่ 5 อย่าคิดเอาแต่ได้ เพราะบางครั้งการสื่อสารหรือการเจรจามักลงเอยที่ประเด็นที่ต้องตกลงร่วมกัน 5-6 ข้อ เรามักพยายามสร้างข้อได้เปรียบให้มากที่สุด จึงพยายามให้เขายอมรับทุกประเด็นเหล่านั้นซึ่งทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกเอาเปรียบ
ยิ่งเป็นการสื่อสารหรือเจรจากับลูกค้า แต่กลับไปทำให้ลูกค้ารู้สึกเสียเปรียบทั้งๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายซื้อสินค้าจากเรา สุดท้ายแล้วเขาก็คงต้องเปลี่ยนใจไปซื้อจากคนอื่นแน่ๆ เพราะไม่มีใครต้องการเสียเงินซื้อของแล้วรู้สึกเช่นนี้
การยอมรับบางเงื่อนไขจากเขาอาจทำให้เขารู้สึกได้เปรียบ แต่ท้ายสุดแล้วเขาก็ยังต้องซื้อสินค้าหรือบริการจากเรา นั่นเท่ากับว่าเรายังคงเป็นผู้ได้ประโยชน์ในระยะยาว การเสียเปรียบในบางประเด็นจึงเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อหวังผลโดยรวม
ข้อ 6 อย่าสื่อสารซ้ำซากโดยไม่เข้าประเด็น เพราะยุคปัจจุบันที่เรามีช่องทางติดต่อสื่อสารมากมาย ทั้งการประชุม การระดมความเห็น การใช้จดหมาย อีเมล ไลน์ โซเชียลมีเดีย ฯลฯ แต่หลายๆ คนกลับเลือกที่จะใช้สื่อออนไลน์สื่อสารแบบซ้ำไปซ้ำมาโดยจับประเด็นไม่ได้ และไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรต่อ
บ่อยครั้งที่เราเห็นการสื่อสารที่เน้นการพูดคุยไปมามากมายหลายครั้งหลายหน ทั้งการประชุมต่อหน้าและใช้โซเชียลมีเดีย แต่ส่งข้อความแล้วก็จบกับโดยไม่มีใครคิดที่จะติดตามความคืบหน้า สุดท้ายเรื่องก็เงียบหายไปโดยไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นตามมาเลย
ซ้ำร้ายบางครั้งเราใช้ช่องทางอิเล็กทรอนิกส์เป็นหลัก คือส่งอีเมลหาแล้วก็ไม่สนใจว่าผู้ได้รับเข้าใจตรงกันไหม เพราะคนส่งก็ถือว่าตัวเองส่งแล้วก็คือทำหน้าที่เสร็จแล้วโดยไม่สนใจว่าผู้ได้รับตีความได้ถูกต้องครบถ้วนหรือไม่จนบางครั้งทำให้มีคนทำตามไปแบบผิดๆ เกิดความเสียหายขึ้นโดยไม่มีผู้รับผิดชอบ
ข้อ 7 ต้องให้เวลาในการทบทวนและขบคิดเพื่อหาแนวทางที่ดีที่สุด เพราะการสื่อสารและการเจรจาหลายครั้งมักมีประเด็นสำคัญที่ต้องคิดและตัดสินใจ การบีบบังคับให้เขาต้องรีบตอบรับหรือรีบตอบตกลงในทันทีจึงเป็นการไม่ให้ความสำคัญกับคู่สนทนาเลย
หลายๆ ครั้งคนที่ถูกบังคับอาจรู้สึกไม่ดีและบานปลายเป็นการต่อต้านทางความคิดไปเลยก็เป็นไปได้ทั้งๆ ที่เขาอาจคล้อยตามเราและมีแนวโน้มจะยอมรับข้อเสนอของเราอยู่แล้วก็ได้ แต่ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์และเงื่อนไขในข้อเสนอซึ่งมีความแตกต่างกัน
การเจรจาสื่อสาร จึงถือเป็นทักษะสำคัญที่ผู้นำและผู้บริหารองค์กรในทุกวันนี้ต้องเรียนรู้เพื่อใช้เป็นเครื่องมือสร้างโอกาสใหม่ๆ ให้ตัวเองอยู่เสมอ






