“คนโปรด-คนสนิท” ของผู้นำทุกระดับ

การมี “คนโปรด-คนสนิท” ไม่ใช่เรื่องผิด และถือว่าเป็นเรื่อง “ปกติธรรมดามากๆ” แต่ถ้าผู้นำคนไหน ไม่มีคนโปรดหรือคนสนิท อันนี้ถึงจะเรียกว่า “ผิดปกติ!” (แสดงว่า ผู้นำ นอกจากจะไม่สนไม่เอาใครแล้ว ยังไม่มีใครเอา ไม่อยากใกล้ชิดอีกต่างหาก!)

ข้อดีของการมีคนโปรดหรือคนสนิท ก็เหมือนกับเพื่อนคู่คิด เพื่อนคุยในหลายๆ เรื่องที่ไม่เหมาะสมหรือไม่อาจที่จะคุย จะระบายกับคนอื่นๆ ในหน่วยงานหรือในองค์กรได้

และจะดีมากๆ ถ้า คนโปรดหรือคนสนิท เป็นมือรองที่ช่วยแบ่งเบาภาระในเรื่องงาน ช่วยนำสิ่งที่ผู้นำคิด ไปปฏิบัติให้เกิดผลได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ

ในมุมมองส่วนตัวของผม แบ่งในเรื่อง ผู้นำกับคนสนิท เป็น 4 กลุ่มหลักๆ

กลุ่มแรก ผู้นำที่มีคนโปรด-คนสนิท ที่เป็นมือรองและมีศักยภาพสูง (ผู้ช่วยสร้างความสำเร็จ)

กลุ่มที่สอง ผู้นำที่มีคนโปรด-คนสนิท ที่เป็นมือรอง แต่ความสามารถธรรมดาๆ (ผู้รับใช้ทั่วๆ ไป!)

กลุ่มที่สาม ผู้นำที่มีคนโปรด-คนสนิท ที่ไร้ความสามารถ แต่ผู้นำขาดไม่ได้เพราะรู้ใจ! (ผู้ช่วยสร้างความหายนะ!)

กลุ่มที่สี่ ผู้นำที่ ปราศจาก คนโปรด-คนสนิท!

มาเมาท์กันทีละกลุ่มกันเลยดีกว่า

กลุ่มแรก...ต้องถือว่าเป็นผู้นำที่เก่ง เพราะคนโปรด-คนสนิท เป็นมือรองที่มีศักยภาพ ช่วยทั้งคิดและช่วยทั้งทำ นำสิ่งที่ผู้นำคิดหรือสิ่งที่ร่วมกันคิด ไปทำได้อย่างใจ!

คนโปรด-คนสนิทประเภทนี้คือ “ผู้ช่วยสร้างความสำเร็จ” และเป็นคนโปรด-คนสนิทที่ผู้นำในทุกระดับควรมี หรือถ้ายังไม่มีก็ต้องรีบสร้างให้มี ส่วนพนักงานหรือลูกน้องคนอื่นๆ จะมองด้วยความหมั่นไส้ผสมริษยายังไง ก็ไม่สามารถระคายผิว หรือกระเทือน คนโปรดและผู้นำคู่นี้ได้ เพราะ..ของเค้าดีจริง คือเก่งจริงไรจริง!

กลุ่มที่สอง...ผู้นำที่มีคนโปรด-คนสนิท ที่เป็นมือรอง แต่ความสามารถธรรมดาๆ (ผู้รับใช้ทั่วๆ ไป!)

ผู้นำประเภทนี้ จะว่าไปไม่ใช่ผู้นำที่เก่ง ส่วนมากเป็นผู้นำที่มีความสามารถธรรมดาๆ ไม่แย่แต่ไม่มีอะไรโดดเด่น

เพราะคนโปรด-คนสนิท ก็เป็นมือรองทั่วๆ ไปที่ไม่มีอะไรโดดเด่นเช่นกัน จะออกแนว เออ ออไปกับท่านผู้นำ ไม่ว่าสิ่งที่ผู้นำคิดหรือพูดจะถูกหรือผิด ก็ไม่เถียงซักแอะ ใช้ให้ทำอะไรก็ไปทำ (เหมาะมากที่จะใช้ให้ไปสั่งข้าว สั่งกาแฟเป็นงานหลัก!)

ผลงานที่ออกมาของผู้นำกับคนโปรดประเภท “ผู้รับใช้ทั่วๆ ไป” จึงไม่ค่อยมีอะไรให้น่ากล่าวถึง จับคู่อยู่กันไปเรื่อยๆ ก็อาจจะไม่ตกต่ำ แต่อย่าหวังหาความเจริญก้าวหน้าให้มากกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบันให้เหนื่อยเปล่าๆ มาถึงทุกวันนี้ก็ดีนักหนาแล้ว!

กลุ่มที่สาม...ผู้นำที่มีคนโปรด-คนสนิท ที่ไร้ความสามารถ “ฝุดๆ” แต่ผู้นำขาดไม่ได้เพราะรู้ใจ!

เราสามารถเรียก คนโปรด-คนสนิทแบบนี้ได้เต็มปากเต็มคำได้เลยว่าเป็น “ผู้ช่วยสร้างความหายนะ!”

เหตุผลก็เพราะ คนโปรด-คนสนิท ประเภทนี้ จะมีความเชี่ยวชาญในการประจบและ “เลียแบบรู้ใจ!” เอาอกเอาใจ ผู้นำไปซะทุกเรื่อง (แต่ถนัดในการทำร้ายจิตใจผู้ร่วมงานคนอื่น หรือพนักงานที่อยู่ระดับต่ำกว่า เพราะว่าเป็นคนโปรดท่านผู้นำจะทำอะไรก็ไม่ผิด!)

เรื่องที่ไม่ควรคิดไม่ควรทำ นอกจากจะไม่ห้ามปรามผู้นำแล้ว ยังสนับสนุนจนออกนอกหน้า แม้กระทั่งช่วยคิดช่วยทำเรื่องเลวร้ายนั้น ที่อาจจะส่งผลเสียกับทีมงาน กับหน่วยงาน กับ องค์กรและย้อนกลับมาที่ตัวผู้นำเอง ก็ช่างมันไม่แคร์สื่อ!

คนโปรดประเภทนี้ คล้ายขันทีกังฉิน ยุคโบราณที่มักจะล้างผลาญและทำลายทุกอย่างที่ใกล้ตัว น่ากลัวมากกกกกก!

ส่วน ผู้นำที่ ไม่มีคนโปรด-คนสนิทอยู่ข้างกายเลย...ถ้าท่านคิดว่า “โดดเดี่ยวแบบนี้ดีอยู่แล้ว” จะด้วยลักษณะนิสัยส่วนตัวที่ ชอบเก็บตัวหรือขี้รำคาญหรือคิดว่าอยู่คนเดียวแบบนี้สบายใจ ก็ไม่มีใครว่าครับ เพียงแต่...อาจจะดูแปลกไปนิด!

หวังว่า...ท่านคงเป็นผู้นำ(ไม่ว่าระดับใดก็ตาม) ที่มี “คนโปรด-คนสนิท” ที่เก่งและมีศักยภาพนะครับ แต่ถ้า คนโปรด-คนสนิท ของท่านจัดอยู่ในประเภทที่สอง โดยเฉพาะประเภทสาม...แสดงว่า ท่านคงทำกรรมมาร่วมกันหลายภพชาติ รีบตัดกรรม โดย อยู่ให้ห่างและสร้าง คนโปรด-คนสนิทที่มีความสามารถจริงๆ มาไว้ข้างกายในเร็ววัน

ลูกน้องของท่านจะได้ไม่ต้องพลอยรับเคราะห์กรรมจาก “คนโปรด-คนสนิท” ของท่านไปด้วยนะครับ!