Digital Economy ไม่ใช่เพียงแต่เปลี่ยนชื่อกระทรวง

เป็น "กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม" หรือ Ministry of Digital Economy

ในโครงสร้างใหม่นี้จะจัดตั้ง "กรมเศรษฐกิจดิจิทัล" ขึ้นมาใหม่ ส่วนสำนักงานสถิติแห่งชาติให้โอนกลับไปสำนักนายกรัฐมนตรี อีกทั้งจะมีการจัดทำร่าง พ.ร.บ.เกี่ยวกับการดำเนินงานด้าน digital economy ของประเทศ เพื่อเพิ่มศักยภาพการแข่งขันทางธุรกิจ

ว่ากันว่ากฎหมายใหม่จะเชื่อมโยงไปถึง "รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์" (e-government) และ "พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์" (e-commerce) และจะมีคณะกรรมการว่าด้วย digital economy ระดับชาติที่มีนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน ซึ่งแปลว่าทำท่าจะเอาจริง

ในอดีต นายกฯก็เคยเป็นประธานในหลายๆ คณะกรรมการที่ประกาศว่าเป็นนโยบายสำคัญ แต่เอาเข้าจริงๆ ก็ไม่แน่ว่าจะได้ผลอย่างนั้นหรือไม่

เพราะแค่การประกาศจะเป็น digital economy เป็นนโยบายระดับชาติเท่านั้นไม่ได้ทำให้เกิดขึ้นได้ เหมือนที่รัฐบาลประกาศนโยบายต่อต้านคอร์รัปชัน หรือตั้งคณะกรรมการระดับชาติเพื่อสร้างความสามารถในการแข่งขันระหว่างสากล แล้วให้นายกฯเป็นประธานนั้น ลงท้ายก็ล้มเหลว เพราะไม่ได้มีการทำจริง

ไม่ต้องสงสัยว่า digital economy เป็นทิศทางที่ถูกต้อง แต่การให้เกิดนั้นจะต้องเริ่มที่ระบบราชการต้องเปลี่ยนวิธีคิดและแนวทางปฏิบัติจาก analog เป็น digital อย่างแท้จริง

และนโยบายการเมืองกับระบบราชการไม่อาจจะสร้าง "นโยบายแห่งชาติ" ได้ หากไม่ให้เอกชนและภาคประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมตั้งแต่ต้นและทุกส่วนของกระบวนการแห่งการเปลี่ยนแปลง

เรื่อง "คน" สำคัญกว่า hardware และ "วิธีคิด" ก็สำคัญกว่า technology

มีคนบอกว่าการสร้างเศรษฐกิจดิจิทัล ต้องไม่ใช่เพียงแค่การจัดอบรมสัมมนา ให้กับข้าราชการและภาคเอกชนเท่านั้น หากแต่จะต้องส่งเสริมการผลิตบุคลากรที่มีคุณภาพ และปรับปรุงวิธีการประเมินการทำงานของระบบราชการอย่างจริงจังและได้มาตรฐานสากล

สิงคโปร์นำหน้าด้านนี้ เพราะเขาส่งเสริมผู้ประกอบการรุ่นใหม่ด้านต่างๆ รวมถึงด้านดิจิทัลที่เรียกว่า start-ups อย่างจริงใจและเป็นรูปธรรม เมืองไทยมีคนเก่ง คนกล้า และคนมีวิญญาณแห่งการบุกเบิกไม่น้อย พวกเขาคือนักรบแถวหน้าของสงครามเศรษฐกิจดิจิทัลที่สำคัญยิ่ง

การสร้างเศรษฐกิจดิจิทัลจึงเป็นกระบวนการที่ต้องการ "ความมุ่งมั่นทางการเมือง" กับ "ความเด็ดเดี่ยวของทิศทาง" และ "ความชัดเจนของ Roadmap" ที่ต้องประสานกันอย่างเหนียวแน่น