คุณกับค่า

พร้อมกับมีคำถามก้องอยู่ในหัวว่า "งาน" ที่ทำใช่หรือเปล่า พยายามหาที่หาทางในออฟฟิศ ไม่ค่อยมีใครเห็นความสามารถ หรืออาจก้มลงมองมือถือรอข้อความจากคนที่เค้าไม่ควรจะรัก คนที่มักจะผิดนัดเค้าเป็นประจำและให้ความสำคัญกับเค้าเป็นลำดับท้ายๆ เฝ้ารอว่าเมื่อไหร่เค้าจะหันมามองเราบ้าง

หรืออาจเป็นลูกที่ถูกเปรียบเทียบกับพี่น้องเสมอทำอะไร พ่อแม่ไม่เคยถูกใจ ทำดีแค่ไหนก็มักจะถูกมองข้าม หรือจะเป็นคนที่กำลังหาเพื่อนสักคนที่สามารถพูดคุยกันได้ทุกเรื่อง เพื่อนที่ยอมรับในตัวเค้า และพยายามฝืนเป็นคนอื่น ใช้ของแบรนด์เนม เพื่อให้เพื่อนชอบหรืออาจเป็นคนที่เคยล้มเหลวบางเรื่องในชีวิต เป็นปมที่ฝังในจิตใจ เอาแต่โทษว่าเป็นความผิดตัวเอง

ผมกำลังคิดถึงคุณ แล้วคุณล่ะ คิดถึงตัวเองไหม

เจ้าชายน้อยเคยบอกไว้ว่า It is only with the heart that one can see rightly: What is essential is invisible to the eye

ที่นิวซีแลนด์ สุนัขยากไร้มักจะถูกมองว่าเป็นสิ่งไร้ค่าเทียบกับสุนัขที่ถูกวางขาย ก็เหมือนสินค้ามีตำหนิไม่มีใครอยากได้ แถมแคมเปญรณรงค์ให้คนรับสุนัขไปเลี้ยง ที่แล้วมาก็เอาแต่เสนอภาพของสุนัขที่ถูกทิ้งซ้ำๆ ยิ่งทำให้มันดูไร้ค่าหนักเข้าไปอีก

"เรามองคุณค่าของสุนัข จากป้ายราคาที่แขวนหน้ากรงของมัน"

รถยนต์จิ๋ว เชื้อชาติอังกฤษอย่าง Mini เลยจับมือกับองค์กรช่วยเหลือสุนัขยากไร้ SPCA พวกเค้าเลือกที่จะไม่นำเสนอภาพของสุนัขถูกทอดทิ้งเรียกความสงสาร แต่หาทางพิสูจน์ว่าสุนัขเหล่านี้มีความฉลาดและความสามารถไม่ต่างจากสุนัขราคาแพง

พวกเค้าสอนให้มันขับรถยนต์ ผ่านแคมเปญ Dogs this smart deserve a home

เริ่มจากจับสุนัข 3 ตัวมาฝึกพร้อมเก็บภาพทุกขั้นตอนการฝึกตั้งแต่วันแรกเพื่อทำ documentary คลิปหมานั่งบนเก้าอี้นวมเอาเท้าจับพวงมาลัยจำลองถูกเผยแพร่ทาง facebook, twitter, youtube จนกลายเป็นข่าวดัง ก่อนที่จะให้มันขับรถ mini จริงโดยไม่มีคนช่วยประคองในวันทดสอบวันสุดท้ายพร้อมถ่ายทอดสดทางทีวีทั่วประเทศ

ภาพของสุนัขสุดฉลาด เอาเท้าเข้าเกียร์ หมุนพวงมาลัยผ่านทางโค้งบนลู่รถแข่ง ถูกเผยแพร่กว่า 70 ประเทศ ผ่านสื่อระดับโลกอย่าง BBC และ Washington Post ชาวนิวซีแลนด์รับสุนัขยากไร้มาเลี้ยงเพิ่มขึ้น 590% สุนัขทุกตัวของ SPCA มีคนขอไปอยู่ด้วย ส่วน mini ได้ free media มหาศาล

จากสินค้าเคยมีตำหนิ มาตอนนี้สุนัขยากไร้ตัวเดียวกันกลายเป็นสิ่งที่มีค่า

"คุณค่า"คืออะไรกัน ใครเป็นคนตัดสิน

เมื่อตอนอายุ 4 ขวบ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ยังพูดไม่ค่อยได้ จนครูของเค้าลงความเห็นว่า "เด็กคนนี้ คงไม่สามารถพัฒนาอะไรได้อีกแล้ว" ส่วน วอล์ท ดิสนีย์ เคยถูกไล่ออกจากบริษัทหนังสือพิมพ์ เพราะ "ขาดจิตนาการ"

บ่อยครั้งที่สังคมสับสนระหว่างคุณค่าจริง กับ "คุณค่าสมมติ"

ความรู้สึกไร้ค่าเกิดขึ้น เพราะเราเอาแต่มองนอกตัว พยายามที่จะเป็นแบบคนอื่น พยายามที่จะฝืนให้คนอื่นชื่นชม หรือบางครั้งก็ผลักให้เราออกวิ่งหา "มูลค่า" มาโปะตัวเพื่อสร้าง "คุณค่า" วิ่งเท่าไหร่ก็ไม่จบ เพราะคุณค่าไม่อาจสร้างจากภายนอกแต่เป็นภายใน ว่าเราสามารถสร้างประโยชน์ให้กับผู้อื่นได้แค่ไหน

ขยะสดทำให้ต้นไม้มีชีวิตต่อได้ สิ่งที่สังคมเรียกว่าความไม่สมบูรณ์แบบอย่างตัวเรานี่แหล่ะ ที่ทำให้โลกนี้สมบูรณ์แบบ หากเราเอาความไม่สมบูรณ์แบบของเราไปใช้เพื่อเกื้อกูลสิ่งอื่น ความแตกต่างจะช่วยส่งเสริมให้ทุกสิ่งดำรงอยู่ได้ซึ่งกันและกัน

หากจะมีใครสักคนที่ตัดสินว่า เราไม่มีค่าได้ คนๆนั้นก็คือ"ตัวเรา"เองเท่านั้น

ที่สุดแล้ว ถ้าคุณอ่านบทความนี้จบ แล้วยังรู้สึกเวิ้งว้า ไร้จุดยึด และคิดว่าตัวเองด้อยค่า ก็อย่าเพิ่งเสียใจ มีใครหลายคนที่กำลังรู้สึกอย่างนั้นเช่นเดียวกับคุณ

และผมเขียนบทความนี้ เพราะคุณมีค่ากับผม