อย่าจัดการปัญหา ด้วยความเกลียดชัง

ด้วยปลายนิ้ว ข้อความ รูปภาพต่างๆ แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว จากคนหนึ่งสู่อีกคนหนึ่ง และอีกหลายคนหลายกลุ่มเพียงแค่พริบตาเดียว ข่าวสาร หรือภาพต่างๆ ที่เผยแพร่ออกไป มีทั้งภาพจริงและภาพลวง ข่าวจริงและข่าวลวง เพราะว่าเทคโนโลยีช่วยให้การแก้ไข ตกแต่งถ้อยคำ หรือภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหวทำได้ง่ายดาย และ การกดแชร์ แบ่งปันออกไปยิ่งง่ายกว่า โดยเฉพาะเมื่อคนบางหมู่บางเหล่าถูกปลูกฝังความเกลียดชังของคนอีกฟากฝั่ง แม้ว่าจะเป็นคนที่อยู่อาศัยบนพื้นแผ่นดินไทยด้วยกัน หากแบ่งแยกพวกนั้นพวกนี้กันไปมากมาย ใครทำไม่ถูกใจ ไม่ถูกต้อง ตามความรู้สึกของพวกตัว ก็ต้องการจะขับไล่ ใส่ความกันง่ายๆ โดยไม่หยุดคิดพิจารณาถึงความจริง ความเป็นไปได้ในโลกแห่งความเป็นจริง เมื่อเกลียดกันแล้ว ก็ไม่สมควรอยู่ร่วมแผ่นดินเดียวกัน

เราเห็นว่า ความเห็น หรือการกระทำเช่นนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง ไม่ใช่สิ่งที่พึงประพฤติ พึงปฏิบัติ ไม่ว่าเขาหรือเธอผู้นั้นจะยืนอยู่ฝั่งไหน ความเห็นที่แตกต่างทางการเมืองไม่ใช่เรื่องที่จะต้องอยู่ร่วมแผ่นดินเดียวกันไม่ได้ หนทางที่ควร คือ ทั้งสองฝ่ายต้องตั้งสติพินิจพิจารณาเหตุและผล ที่ถูกที่ควรก่อนจะพูด ก่อนจะกล่าวหา หรือกระทำการใดๆ ความมีเหตุมีผล จะช่วยให้คิดได้เป็นระบบ และระลึกได้ว่าสิ่งต่างๆ ที่ผ่านหูผ่านตาเข้ามานั้น เป็นเรื่องจริง หรือจินตนาการของผู้ที่ต้องการสร้างเรื่องให้เกิดการแตกแยก ถ้าใช้สติไตร่ตรองสักนิดหนึ่ง ก็จะพบว่า บางสิ่งบางอย่างนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างยิ่งที่จะเกิดขึ้น ซึ่งที่ผ่านมาอาจมีบางคนแชร์ภาพหรือข้อความ ทั้งๆ ที่รู้ดีว่าภาพหรือข้อความที่ได้รับหรือเผยแพร่กันอยู่นั้นไม่ใช่เรื่องจริง แต่พร้อมจะเผยแพร่ต่อ เพราะว่าเป็นภาพหรือข้อความที่ถูกใจ และต้องการให้เป็นเช่นนั้น เพิ่มกระแสความเกลียดชังให้อีกฝ่ายหนึ่งขยายลุกลาม ก่อเชื้อเพลิงเผาบ้าน เผาแผ่นดิน

ปัญหาใกล้ๆ ตัว ที่อาจมองข้ามไป ก็คือ การแพร่ภาพ แพร่ข้อความต่อๆ กัน อาจเป็นการเพาะเชื้อไวรัสคอมพิวเตอร์ หรือ อุปกรณ์สื่อสารต่างๆ ทำให้เครื่องมือที่ใช้มีปัญหา และเป็นต้นตอแพร่ไวรัสคอมพิวเตอร์ หรือ ไวรัสสมาร์ทโฟน ซึ่งต้องเสียเวลา หรือเสียเงิน หรือเป็นไปได้ที่จะต้องเสียทั้งเงินและเวลา เพื่อแก้ไขปัญหาเครื่อง หรือมีโอกาสที่เพื่อนจะเลิกคบ เพราะเป็นแหล่งแพร่เชื้อไวรัส ทุกกรณีที่กล่าวมาเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้เสมอ

ไม่เพียงแต่ปัญหาบนโลกออนไลน์ หรือ โซเชียล เน็ตเวิร์ค แต่ความเกลียดชังสะท้อนกลับไปมา ระหว่างโลกเสมือนและโลกแห่งความเป็นจริง เชื้อร้ายที่แสดงออกผ่านข้อเขียน คำพูด และการกระทำที่เกิดขึ้นซ้ำๆ จะนำไปสู่ความรุนแรงในที่สุด เมื่อคำพูดยุยงปลุกปั่นเกิดขึ้นสม่ำเสมอ ก่อให้เกิดความเชื่อทั้งฝั่งผู้พูดและฝั่งผู้ฟัง ย่อมนำไปสู่เหตุร้ายเหตุรุนแรงได้ไม่ยาก เมื่อมองคนอีกฝ่ายหนึ่งไม่ใช่คน ไม่ใช่คนชาติเดียวกัน การทำลายล้างย่อมเกิดขึ้น หรือแม้แต่ความต้องการเนรเทศคนอีกฟากฝั่ง ก็ผุดขึ้นจากห้วงมโน แต่ควรหยุดคิดสักนิดหนึ่ง ว่าสมควรด้วยเหตุด้วยผลใดๆ หรือไม่ เกิดจากความเกลียดชัง หรือเป็นไปตามข้อเท็จจริง ที่ผ่านการพิจารณาไต่สวนกันมาอย่างรอบคอบดีแล้ว การจัดการปัญหาด้วยความเกลียดชัง ไม่เคยได้ผลลัพธ์ที่ดีงาม...แต่อย่างใด