ผมกำลังยืนอยู่หน้าหลุมศพ สิ่งหนึ่งที่ผมรักมากที่สุดคือหมาชื่อว่า "ผ้าขาว"
ผ้าขาวเป็นหมาไทยจรจัดหน้าซื่อขนสีขาวตามชื่อที่เราตั้งให้ เราอาจมองๆกันเวลาเดินสวนกันในซอย แต่ไม่ผูกพันอะไรจนวันหนึ่งบ้านผมแบ่งข้าวให้มันกินความรักจึงเริ่มก่อตัว
เค้าชอบมานอนหน้าบ้านผมและจะเดินมาให้ลูบทุกครั้งที่เจอกันมันคอยดูแลบ้าน เห่าคนแปลกหน้าโดยที่เราไม่ต้องร้องขอ จนวันหนึ่งมันถูกคนทำร้ายได้รับบาดเจ็บ บ้านเราเลยชวนมันมาอยู่ด้วยอย่างเป็นทางการตั้งแต่นั้น มันก็เป็นสมาชิกสำคัญของบ้าน
ผ้าขาวเป็นหมาขี้อ้อนและชอบบอกรักกับคนรอบข้างทุกครั้งที่เจอกันมันจะตะกุยให้ผมพามันเดินเล่นทุกเช้า ชอบกระโดดขึ้นไปนั่งบนรถ เพื่อถ่วงเวลาไม่ให้ผมไปทำงานและจะร้องครางเวลาเจอผมตอนเย็นหลังเลิกงานราวกับจะบ่นกับผมว่า "หายหน้าไปไหนมาทั้งวัน คิดถึงนะ" ก่อนจะเอาหน้าซุกตักและเลียหน้าผมเป็นเวลานาน
ผ้าขาวไม่เคยลังเลที่จะบอกรักผมทุกครั้งที่เจอกันและสิ่งเล็กๆนี้ที่ทำให้ทุกวันที่ผมเจอมันเป็นวันดีๆเสมอ จนวันหนึ่งที่มันนอนตัวแข็งทื่อหมดลมหายใจในพงหญ้ามันโดนคนเกลียดหมาวางยาเบื่อดวงตาของมันยังคงใสซื่อเหมือนเดิม
ผมมีอะไรอยากจะบอกผ้าขาว
Dela เป็นบริษัทประกันงานศพในฮอลแลนด์ เพื่อช่วยคุ้มครองให้คนได้จัดงานศพตามพิธี และเค้าสังเกตเห็นสิ่งสำคัญสิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นในทุกงานศพ
คนเรามักจะพูดสิ่งดีๆ ถึงคนที่เค้ารัก ในวันที่เค้าได้จากไปแล้ว
เค้าเลยอยากชวนคนให้พูดในขณะที่คนรักของคุณยังมีชีวิตอยู่ผ่านแคมเปญ Why wait until it’s too late. Say something wonderful today เริ่มจากชวนคนมาพูดถึงคนที่เค้ารักต่อหน้า ลูกสาวที่ขอบคุณพ่อที่ยอมเสียสละทิ้งบ้านเกิดในอิหร่านเพื่อความฝันของลูก ลูกชายที่ขอบคุณคุณพ่อที่อยู่เคียงข้างเค้าเสมอ แม้เค้าจะแต่งงานและแยกกันอยู่แล้ว แม่ที่ชื่นชมลูกที่อดทนต่อสู้จนผ่านช่วงเวลายากๆในชีวิต แล้วซ่อนกล้องเก็บภาพความรู้สึกของทั้งผู้พูดและผู้ฟังไปเผยแพร่ผ่านโฆษณาโทรทัศน์และสารคดีเพื่อสร้างแรงบันดาลใจ
ตามด้วยทำโฆษณาหนังสือพิมพ์หน้าเปล่าที่มีแค่ข้อความว่า “Dear” ให้คนเติมความรู้สึกถึงคนที่รักในช่องว่าง แล้วอัพโหลดขึ้นเว็บไซต์ เพื่อทีมงานจะโพสต์ในเฟซบุ๊คและพริ้นท์เป็นโปสเตอร์ไปติดละแวกบ้านของผู้เขียน รวมถึงซื้อช่วงรายการสุดฮอต เพื่อทำเป็น Live Television Speech ถ่ายทอดสดให้คนมาพูดแสดงความรักต่อกัน จบแคมเปญ Dela ได้ทุนประกันเพิ่มขึ้น 50% และกลายเป็นแบรนด์ประกันชั้นนำ 10อันดับแรก
ทำไมเราถึงบอกรักกันในวันที่สูญเสียเค้าไป
หัวใจ คือจุดกำเนิดของความรัก น่าแปลกที่มันกลับเป็นที่ตั้งของกำแพงสูงตระหง่าน กีดกันไม่ให้เราเผยความรักออกไปในเวลาเดียวกัน
คำพูดดีๆที่เรามอบให้แก่กัน แม้เสียงของมันจะหายไปในอากาศภายในเวลาไม่กี่นาที แต่ความกังวาลของมันจะอยู่ในหัวใจผู้ฟังไปอีกนาน เหมือนกับที่ "ผ้าขาว"บอกรักผมทุกวันจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต
และนั่นทำให้เรื่องราวในชีวิตระหว่างผมกับผ้าขาวชัดเจน
ผมจะไม่กลัวที่จะช่วยและรับเลี้ยงหมาที่ถูกรังแก ถึงแม้ความทุกข์แห่งการพลัดพรากจะเจ็บปวดมากแค่ไหน เพราะผมจะได้รับความสุขตลอดเวลาที่อยู่ร่วมกัน มากกว่าความเศร้าเสียใจอย่างเทียบกันไม่ได้
"ขอบคุณที่สอนให้พ่อรู้จักกับความรักมากขึ้น" ผมบอกกับผ้าขาวหน้าหลุมฝังศพของเค้า
