อย่าเปิดบาดแผล ให้"แร้ง"ต่างชาติ!

จะเป็นช่องโหว่สำคัญให้นักลงทุนต่างชาติ ทุบและเก็งกำไร ทั้งตลาดหุ้นและตลาดเงิน นำไปสู่วิกฤติในที่สุด"

ปี 2556 ดูเหมือนจะย้อนรอย ความน่าวิตกให้ตลาดเกิดใหม่ทั้งหลาย ต้องหาทางปิดบาดแผลกันเร่งด่วน อินโดนีเซีย และอินเดีย ดูเหมือนจะเผชิญความยากลำบาก ไปล่วงหน้าแล้ว และหลังจากนี้ นักลงทุนต่างชาติก็จะเข้ามาโฟกัส "ประเทศไทย"

"แร้ง"หากลงจิกเหยื่อกันเป็นฝูงแล้ว กระดูกก็อาจไม่เหลือ!

เครดิต สวิส วาณิชธนกิจชั้นนำของยุโรป ออกบทวิเคราะห์เศรษฐกิจไทย ผลออกมาว่า ปรับคาดการณ์จีดีพีปีนี้ เหลือ 2.7% จากเดิมให้ 4% พร้อมทั้งลดเป้าปีหน้า จาก 5%เหลือ 4.5%

เครดิต สวิส ยังประเมินต่อไปว่า "ผลจากความเสี่ยงขาลง การประเมินการเติบโตของเศรษฐกิจอย่างเป็นทางการ แนวโน้มเงินเฟ้อไม่ก่อปัญหา และการขยายตัวของสินเชื่อไม่มาก เราเชื่อว่าแบงก์ชาติมีช่องว่าง ที่จะปรับลดดอกเบี้ยลง 0.25% ในการประชุมกนง.ครั้งต่อไปวันที่ 16 ต.ค. และแบงก์ชาติยังสามารถใช้มาตรการเชิงมหภาคด้วยความรอบคอบ เพื่อจัดการสิ่งกังวลเกี่ยวกับสินเชื่อภาคครัวเรือนได้"

ขณะที่ แกน สแตนลีย์ ก็ได้ปรับประมาณการเศรษฐกิจ 4 ประเทศ ไทย อินโดนีเซีย สิงคโปร์และมาเลเซีย เหลือ 4.5%ในปีนี้ จากเดิม 4.8% ทั้งนี้ในส่วนของไทย หั่นจาก 4.7%เหลือ 3.7%

"บาดแผล"...ที่แร้งต่างชาติเจาะเป็นพิเศษในวันนี้มุ่งไปที่"การขาดดุลบัญชีเดินสะพัด" ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของ"อินเดีย-อินโดนีเซีย" ขณะที่ไทยแม้จะยังไม่เป็นปัญหาใหญ่ แต่ตลอด 4 เดือนที่ผ่านมาเผชิญการขาดดุลบัญชีเดินสะพัดมาตลอด เฉพาะไตรมาสสองนั้น "ขาดดุล"ไปกว่า 5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

"ขาดดุลบัญชีเดินสะพัด"แม้ไม่ใช่แผลเศรษฐกิจที่ใหญ่ แต่หากรัฐบาลไทยนิ่งเฉย ย่อมที่จะขยายปัญหาได้มากกว่าเดิม แนวทางที่รัฐบาลควรดำเนินการ คือหันมาเน้นเพิ่มมูลค่าให้สินค้า และยกระดับแรงงาน ยกระดับอุตสาหกรรม เพื่อสร้างความแข็งแกร่งเศรษฐกิจของไทยในอนาคต แม้เฉพาะหน้าไทยจะขาดดุลบัญชีเดินสะพัดบ้าง แต่หากทิศทางในอนาคตชัดเจน ก็ยากที่นักเก็งกำไรต่างชาติ จะ"ขยายผล"

เห็นได้จากทิศทางของมาเลเซีย ที่เปิดแนวทางชัดเจนจะนำเข้าแรงงานที่มีฝีมือเข้ามาพัฒนาเศรษฐกิจของตัวเอง เพื่อหวังหลุดจาก"กับดักรายได้ปานกลาง"ยกระดับเป็นประเทศพัฒนาแล้ว บวกกับ"ผู้นำ"ที่ชัดเจนเชื่อว่าจะสำเร็จได้ตามเป้า แม้จะติดกลุ่มเสี่ยงทางเศรษฐกิจในช่วงนี้

ปมเงินทุนไหลออก...ดูเหมือนจะเป็นโจทย์ใหญ่ของประเทศเกิดใหม่ช่วงนี้ จะไหลออกมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับ 2-3 ปัจจัย สิ่งแรกความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจของประเทศนั้นๆ ซึ่งหากเทียบไทยกับอีกหลายประเทศ ยังดีที่ ขาดดุลบัญชีเดินสะพัดยังไม่มาก และ เงินทุนสำรองระหว่างประเทศมากกว่า 1.72 แสนล้านดอลลาร์ ขณะเดียวกันสัดส่วนนักลงทุนต่างชาติที่เข้ามาในตลาดพันธบัตรของไทย ที่ผ่านมายังไม่ถึง 20%ขณะที่หลายประเทศสัดส่วนถึง 50% เมื่อเข้ามามากย่อมที่ไหลออกไปมากเช่นกัน

จึงไม่แปลกที่อินโดนีเซียและอินเดีย อาการหนักกว่าประเทศไทย...ในยามที่

แต่ที่ไทยหนักกว่าอีกหลายประเทศเห็นจะเป็น"แผล"ทางการเมือง ที่ร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ และดูเหมือนจะเป็น"แผล"ใหญ่ให้นักลงทุนต่างประเทศและ โบรกเกอร์ต่างชาติ รอจังหวะใช้เป็น"เหยื่อ"ชิ้นใหญ่ ผสมกับหากนโยบายการเงินของไทย ผิดพลาด หันมาลดดอกเบี้ย หรือไม่ธนาคารกลางแบงก์ชาติถูกการเมืองแทรกแซง เมื่อนั้น "แร้ง"ทั่วโลกจะพร้อมใจกันถล่ม

อย่าลืม..บทเรียนปี 2540!