"หน้าผา"..ประชาธิปไตย!

น่าจะสะสมประสบการณ์ บทเรียนและองค์ ความรู้ตกผลึกมากพอที่ ส่งต่อลูกหลานดำเนินชีวิต อย่างมั่นคง"

81 ปีผ่านไป ประชาธิปไตยไทย กลับพัฒนาการที่ช้า ปล่อยเวลาให้สิ้นเปลือง และหลายยุคสมัยถูกตั้งคำถามว่าเหมาะสมหรือไม่ ? กบฎและรัฐประหาร หลายครั้งคือการสะท้อน"คำถาม"นั้น

ประชาธิปไตยไทย ที่ไม่ไปถึงไหน...เพราะด้วยหลายเหตุผล
เหตุผลอย่างหนึ่ง คือ...ไม่ศรัทธาและไม่มีความอดทน ต่อศรัทธานั้น
เหตุผลอย่างหนึ่ง คือ...การกระจายอำนาจและกระจายรายได้ที่ไม่เป็นธรรม
เหตุผลอย่างหนึ่ง คือ...ระดับการศึกษาที่ไม่เท่าเทียม
เหตุผลอย่างหนึ่ง คือ...ระบบเศรษฐกิจที่ผูกขาดอยู่ในคน 10%
เหตุผลอย่างหนึ่ง คือ...กองทัพ ที่ยังไม่มีความเป็นมืออาชีพ
เหตุผลอย่างหนึ่ง คือ...นักการเมืองที่เห็นประโยชน์ส่วนตัวและพรรคพวกมากกว่า ผลประโยชน์สาธารณะ
เหตุผลอย่างหนึ่ง คือ.. ระบบพรรคการเมือง ที่ประชาชนไม่มีส่วนร่วม
เหตุผลอย่างหนึ่ง คือ...ระบบราชการที่อ่อนแอ
ฯลฯ

ปี 2556 เป็นอีกครั้ง...ที่ระบอบการปกครองที่เลวน้อยที่สุด ประชาธิปไตย ที่มี"เลือกตั้ง"เป็นพื้นฐาน สังคมมีคำถามถึงการทำหน้าที่ของ "ตัวแทน"...ที่ไม่มีศรัทธาหลงเหลือ ภาพเกือบทุกอย่างในสภาดูเหมือน"เกม"มากกว่าที่ประชาชน จะมั่นใจได้ว่ากำลังทำหน้าที่เพื่อพวก"เขา"

มีข้อสงสัยกับการบริหารงานของ"ฝ่ายบริหาร" ที่ผ่านกระบวนการคัดเลือกตามระบอบประชาธิปไตย นายกรัฐมนตรีหัวหน้าฝ่ายบริหาร ไม่สามารถทำหน้าที่"ผู้นำ"ได้อย่างแท้จริง แนวนโยบายเศรษฐกิจต่างๆที่ออกมาเน้นผลระยะสั้น หวังผลทางการเมือง มากกว่าที่จะแก้ที่โครงสร้าง เรื้อรังทางเศรษฐกิจ นอกจากนั้น"วาทกรรมปฎิรูป"ชัดเจนในตัวเองว่าจะ"ซื้อเวลา"เพื่อประคองอายุรัฐบาลในยาวนานที่สุด เพื่อหวังดำเนินการ"บางอย่าง" ที่ไม่ยืนอยู่บนฐานความต้องการของคนส่วนใหญ่

"ฝ่ายค้าน"ซึ่งมีหน้าที่"ถ่วงดุล" ทำหน้าที่ได้เพียง"ถ่วงเวลา"...ทุกการอภิปรายร่างกฎหมาย จนเป็นที่มาของแนวโน้ม"หันมาเล่นนอกสภา" สร้างความมึนงง กันทั่วหน้า ว่า"เกิดอะไรขึ้นกับพรรคที่ยึดมั่นในระบบรัฐสภา กลับเลือกปฎิเสธเส้นทางเดินตัวเอง"

ไม่ต้องพูดถึง..การเลือกตั้งในระดับท้องถิ่น"ซื้อเสียงในอัตราที่สูงขึ้น ....ความขัดแย้งที่รุนแรงถึงขึ้นใช้อาวุธสงครามถล่มคู่แข่ง"...ทำให้เกิดข้อสงสัยกระจายอำนาจ ได้ก่อให้เกิดความขัดแย้งลงลึกระดับรากหญ้า

สำรวจทุกกระบวนการ ทุกขั้นตอนในระบอบประชาธิปไตยแล้ว ต้องบอกว่า"เกิดวิกฤติประชาธิปไตย"...อ่อนแอเกินกว่าจะลุกขึ้นมาสู้กับระบบโลกที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วและรุนแรงในกระแสสื่อสมัยใหม่

หากจะให้เปรียบเทียบประชาธิปไตยไทยแล้ว เหมือนคนชราในวัย 81 ปีเต็มไปด้วยหลากหลายโรค ยืนโดดเดียวอยู่หน้าผาสูง เพียงแค่"ลมแผ่วเบา"พัดร่างกายก็มีโอกาสดิ่งตกหน้าผาได้ตลอดเวลา

ดูเหมือนว่า...ทุกคนในกระบวนการประชาธิปไตย ยังไม่ตระหนักกับมหันตภัยนี้!!!