ไม่เล่าก็ไม่รู้

ไม่เล่าก็ไม่รู้ เป็นหนังสือเล่มแรกในชีวิตที่ผมเปิดอ่านรวดเดียวจนจบ ปกติผมจะชอบอ่านหนังสือช้าๆ เพื่อเก็บรายละเอียดทุกคำพูดของผู้เขียน ผมถามตัวเองว่า ผมได้อะไรจากหนังสือเล่มนี้ นั่นก็เป็นเพราะผู้เขียน เขียนได้กระชับ อ่านสนุก เร้าใจ อ่านไปก็คิดตามไปด้วยว่าได้อะไรบ้าง เช่น ผู้หญิงเก่ง ชีวิตต้องสู้ ข้อคิดสำหรับคนรุ่นใหม่ หลักการบริหารจัดการ ความรู้ทางเศรษฐศาสตร์ การเงิน ตลาดหุ้น วิกฤตต้มยำกุ้ง อุดมการณ์หรือเงินตรา ชีวิตของคนข่าว มิตรแท้ในยามยาก สามีที่ดีเป็นอย่างนี้นี่เอง ฯลฯ

ผู้เขียน คือ คุณขวัญชนก วุฒิกุล ผู้ดำเนินรายการ “เงินทองต้องรู้” ทุกเช้าจะได้ยินแต่เสียงทางวิทยุคู่กับอาจารย์วีระ ธีรภัทร หนังสือเล่มนี้ บอกได้เลยว่า จะทำให้รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของ คุณแก้ม วันนี้ผมขออนุญาติแยกย่อยเป็นลักษณะ Trailer ภาพยนตร์ เป็นส่วนๆ ดังนี้

ผู้หญิงเก่ง “ฉันไม่รู้ว่า หลังจากวันนี้ วันที่พ่อแม่หย่าขาดจากกัน ชีวิตเราสามคนพี่น้องจะเปลี่ยนไปจากเดิมหรือไม่ หรือจะเปลี่ยนไปมากแค่ไหน เรากำลังจะกลายเป็นเด็กบ้านแตก ครอบครัวขาดความอบอุ่น มันคงไม่เหมือนเดิม แม่คงลำบากมากขึ้น เพราะที่ผ่านมาแม่ไม่ได้ทำงานนอกบ้าน ทำหน้าที่เป็นแม่บ้านที่รอรับเงินเดือนที่พ่อจัดสรรให้เท่านั้น แต่แทนที่ฉันจะเห็นความหวั่นไหวของแม่ ฉันกลับเห็นความมั่นคง เด็ดเดี่ยวและเด็ดขาด ดูเหมือนแม่จะสบายใจ ที่หลุดพ้นจากพันธนาการที่กักขังแม่มานาน”

“โชคชะตาไม่เคยอยู่ข้างเราจริงๆ เพราะในขณะที่ฉันและน้องชายต้องไปอยู่กับพ่อและผู้หญิงของพ่อในบ้านหรูราคาหลายล้าน เราได้รับแจ้งจากแม่ว่า ไม่มีใครสามารถยื้อลมหายใจสุดท้ายของยายไว้ได้ ทรัพย์สินเงินทองทุกอย่างที่แม่ยอมเสียทั้งหมด เพียงเพื่อรักษาชีวิตของยายเอาไว้ แม่กอดลูกทั้งสาม แม่ขอโทษ แม่พูดทั้งน้ำตา เราไม่มีอะไรเหลืออีกแล้ว ทั้งบ้าน ทรัพย์สิน รวมทั้งชีวิตของยายที่เรารักที่สุด”

ในชีวิตจริง หลายคนที่ไม่ประสบความสำเร็จ มักจะมีข้ออ้างถึงอดีตอันขมขื่นเสมอ แต่บางคนกลับเข้มแข็งอดทนจนประสบความสำเร็จจากความขมขื่นในอดีต “สิ่งเดียวที่หล่อเลี้ยงใจฉันได้คือ เสียงของแม่ “เป็นยังไงบ้างลูกเหนื่อยหรือเปล่า เรียนยากมั้ย พ่อให้เงินพอใช้หรือเปล่า เดี๋ยวสิ้นเดือนนี้ แม่จะรวมเงินที่แม่ขายกับข้าวไปให้ลูก อยากได้อะไร จะได้มีเงินซื้อ” “แม่จ๋า” ฉันคร่ำครวญในใจ หนูคิดถึงแม่ เมื่อไหร่แม่จะรับหนูไปอยู่ด้วย แต่สิ่งที่ฉันบอกแม่ก็คือ “สบายมากเลยแม่ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะ เงินพอใช้อยู่”

ชีวิตต้องสู้ “จากที่เคยมีตู้เย็นตู้ใหญ่ใบสูงท่วมหัว อัดแน่นไปด้วยของกินดีๆ วันนี้เรามีเพียงกระติกใบเดียวที่แม่จะซื้อน้ำแข็งก้อนใหญ่ๆ มาใส่ไว้ แล้วก็เติมน้ำไม่ให้มากเกินไป เอาแค่พอให้แก้วลงไปตักได้ ” สบายสุดๆก็เคย ลำบากสุดๆก็เคย หลายคนจมไม่ลง รับไม่ได้เมื่อโชคชะตากลับตาลปัตร ในวันที่ไม่คาดคิดมาถึง

ตัวผมเองเคยคิดเสมอว่า พ่อที่มีลูกสาวและอยากให้ได้ดิบได้ดีเมื่อเติบใหญ่ พ่อมีบทบาทที่สำคัญมาก การให้เวลา ให้ความใกล้ชิด ความอบอุ่นเป็นส่วนสำคัญที่จะประคองลูกสาววัยรุ่นในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ แต่ความคิดนี้ของผม คงไม่ถูกต้องเสมอไป ลองฟังประโยคนี้ “ฉันไม่รู้สึกอะไรกับพ่ออีกแล้ว ไม่ว่าพ่อจะมีผู้หญิงของพ่ออีกกี่คน เพราะคนเรามักจะรู้สึกสูญเสียมากที่สุด เมื่อมันเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก และฉันคงสูญเสียทุกอย่างไปหมดแล้ว”

ข้อคิดสำหรับคนรุ่นใหม่ “แม้จะเป็นงานที่มีเงินเดือนแค่ 4,500 บาท น้อยกว่าเพื่อนตั้งครึ่งหนึ่ง หนำซ้ำยังเป็นงาน นักข่าว ทั้งๆที่จบสายงานบัญชีมา” เริ่มต้น ยอมรับงานที่ได้เงินเดือนน้อยยังไม่พอ แต่มาฟังแนวคิดเรื่องการเปลี่ยนงาน “ข้อควรพิจารณาในเรื่องนี้มี 5 ข้อ และดูเหมือนการอยู่ที่เดิมจะได้เปรียบทั้งเรื่อง เงินเดือนที่มากกว่า ความรับผิดชอบที่น้อยกว่า ระยะทางที่สั้นกว่า และเวลาทำงานที่น้อยกว่า แต่สิ่งที่ฉันตัดสินใจเป็นเรื่องของ โอกาสในอนาคต” มีกี่คนที่คิดและยอมรับกับการเสียเปรียบถึง 4 ใน 5 ข้อ ที่สุดผลตอบแทนที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าความภูมิใจก็ตามมาเองเมื่อ “เป็นรุ่นพี่และเพื่อนที่เรียนจบด้วยเกรดเฉลี่ยสวยหรู ขนาดที่องค์กรยักษ์ใหญ่อ้าแขนรับไปทำงานทันทีที่สลัดชุดนักศึกษา พวกเขากำลังฟังและก้มหน้าก้มตาจดสิ่งที่ฉันพูดอยู่บนเวที เป็นฉันที่สอบตกเลข ตกบัญชี เป็นฉันที่เรียนจบช้ากว่าคนอื่น อย่าได้ประมาทบัณฑิตเกียรตินิยมอันดับสองอย่างฉัน เพราะมันไม่ใช่แค่อันดับสองธรรมดา แต่เป็น 2.10 !!”

เวลาสำหรับ Trailer “ไม่เล่าก็ไม่รู้” หมดก่อนที่จะได้รู้ว่าที่สุดอุดมการณ์หรือเงินตรากันแน่ที่นำความสำเร็จมาให้ แถมในเล่มยังได้เรียนรู้หลักการบริหารงานจากกูรูระดับประเทศชื่อดังหลายคน น่าไปหามาอ่านมากครับ