วันศุกร์ ที่ 20 พฤศจิกายน 2569

Login
Login

ทำไม ‘ทองคำ’ ร่วงหนักกว่า 30%? เปิด ‘4 สาเหตุ’ ทุบราคาทอง

ยิ่งโลกวุ่นวาย ทำไม ‘ทองคำ’ ยิ่งร่วง? จากสินทรัพย์หลบภัยในยามสงคราม กลับกลายเป็นสินทรัพย์ที่นักลงทุนแห่ขาย จนราคาดิ่งกว่า 30% เปิด ‘4 ปัจจัย’ ที่ทำให้ทองคำสูญเสียความร้อนแรง พร้อมส่องแนวโน้มราคาจะร่วงลึกอีกแค่ไหน

เกิดอะไรขึ้นกับ “ทองคำ” ที่เคยเป็นสินทรัพย์หลบภัยอันดับต้นๆ ของโลก หลังราคาทะยานทำสถิติสูงสุดเป็นประวัติการณ์ที่ 5,589 ดอลลาร์ต่อออนซ์ (81,950 บาทต่อบาททองคำ) ในวันที่ 29 มกราคม 2569 แต่พลิกทิศดิ่งหนักกว่า 30% จนหลุดระดับ 3,600 ดอลลาร์ (หลุด 57,000 บาท) ในเดือนพฤศจิกายน ทั้งที่โลกยังระอุด้วยไฟสงครามและความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจ 

คำตอบไม่ได้หมายถึงทองคำหมดคุณค่า แต่เป็นเพราะ “กติกาการลงทุน” กำลังเปลี่ยนไป เมื่อเงินดอลลาร์แข็งค่า ดอกเบี้ยสูงขึ้น และนักลงทุนเริ่มมองว่า “สินทรัพย์อื่น” ให้ผลตอบแทนคุ้มค่ากว่าการถือทองคำ ดังนี้

1. เฟดส่งสัญญาณขึ้นดอกเบี้ย ทำให้ทองคำเสียความน่าสนใจ

หนึ่งในปัจจัยสำคัญที่สุดที่กดดันราคาทองคำ คือ “ทิศทางนโยบายการเงินของธนาคารกลางสหรัฐ” (เฟด) ที่เปลี่ยนจากความคาดหวังเรื่องการลดดอกเบี้ย ไปสู่ความเป็นไปได้ที่จะ “ปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ย”

ล่าสุด คริสโตเฟอร์ วอลเลอร์ สมาชิกคณะผู้ว่าการเฟด ระบุว่า อาจจำเป็นต้อง “ขึ้นดอกเบี้ยถึง 0.50 จุดเปอร์เซ็นต์” เพื่อสกัดเงินเฟ้อที่ยังเร่งตัว

ปัญหาสำคัญของทองคำคือ เป็นสินทรัพย์ที่ไม่ให้ผลตอบแทนในรูปดอกเบี้ย ต่างจากพันธบัตรหรือเงินฝาก ดังนั้น เมื่ออัตราดอกเบี้ยสูงขึ้น นักลงทุนจึงมีแรงจูงใจที่จะย้ายเงินออกจากทองคำไปลงทุนในสินทรัพย์ที่มีดอกเบี้ยมากกว่า

อีแวน มิลส์ ที่ปรึกษาทางการเงินจาก Scholar Financial Advising อธิบายว่า ในช่วงที่ดอกเบี้ยต่ำ นักลงทุนมักหลีกเลี่ยงการถือเงินสด เพราะให้ผลตอบแทนไม่มากนัก จึงหันไปลงทุนในทองคำเพื่อรักษาอำนาจซื้อ

แต่สถานการณ์ในปี 2026 เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อกองทุนตลาดเงินสามารถให้ผลตอบแทนได้ประมาณ 4–5% ขณะที่อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐปรับตัวสูงขึ้น
นั่นหมายความว่า นักลงทุนสามารถได้รับผลตอบแทนจากการถือเงินสดหรือพันธบัตร โดยไม่จำเป็นต้องรับความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาทองคำ

มิลส์ชี้ว่า ทองคำไม่ได้มีความหายากลดลงแต่อย่างใด เพียงแต่สินทรัพย์ทางเลือกอื่นกลับมีความน่าสนใจมากขึ้น ทำให้นักลงทุนเริ่มตั้งคำถามว่า ยังจำเป็นต้องถือทองคำในสัดส่วนสูงเหมือนเดิมหรือไม่

2. เงินดอลลาร์แข็งค่า ซ้ำเติมราคาทองคำ

อีกหนึ่งแรงกดดันสำคัญคือ “การแข็งค่าของเงินดอลลาร์สหรัฐ” ซึ่งมักเคลื่อนไหวสวนทางกับราคาทองคำ

เนื่องจากทองคำซื้อขายในตลาดโลกด้วยสกุลเงินดอลลาร์ เมื่อดอลลาร์แข็งค่าขึ้น ทองคำจะมีราคาแพงขึ้นสำหรับผู้ซื้อที่ถือสกุลเงินอื่น ส่งผลให้ความต้องการทองคำมีแนวโน้มลดลง

ซูกี คูเปอร์ หัวหน้าฝ่ายวิจัยสินค้าโภคภัณฑ์ระดับโลกของธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด อธิบายว่า ทองคำสามารถทำหน้าที่ได้ทั้งในฐานะสินค้าโภคภัณฑ์และสินทรัพย์ทางการเงิน โดยบทบาทของทองคำขึ้นอยู่กับปัจจัยที่ครอบงำตลาดในแต่ละช่วงเวลา

ในปี 2025 เงินดอลลาร์สหรัฐที่อ่อนค่า ช่วยผลักดันราคาทองคำให้ทะยานขึ้น แต่เมื่อทิศทางค่าเงินกลับตัวในปี 2026 ปัจจัยที่เคยหนุนราคา จึงกลายเป็นแรงกดดันแทน

3. สงครามตะวันออกกลาง กลับทำให้นักลงทุนต้องขายทองคำ

โดยปกติ เมื่อเกิดสงครามหรือความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์ นักลงทุนมักแห่ซื้อทองคำเพื่อป้องกันความเสี่ยง แต่สงครามในตะวันออกกลางครั้งนี้กลับสร้างปรากฏการณ์ตรงกันข้าม

คูเปอร์อธิบายว่า หลังความขัดแย้งปะทุขึ้น นักลงทุนจำนวนมากจำเป็นต้องระดมเงินสดเพื่อรับมือกับความผันผวนของตลาด จึงเลือกขายทองคำซึ่งเป็นสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องสูงและสามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้รวดเร็ว

ส่งผลให้ทองคำเปลี่ยนบทบาทจาก “สินทรัพย์หลบภัย” (Safe Haven) กลายเป็น “แหล่งระดมสภาพคล่อง” (Liquidity Provider)

กล่าวอีกนัยหนึ่ง แม้ทองคำจะยังเป็นสินทรัพย์ที่นักลงทุนเชื่อมั่น แต่เมื่อเกิดความจำเป็นต้องใช้เงินสดอย่างเร่งด่วน ทองคำกลับกลายเป็นหนึ่งในสินทรัพย์แรก ๆ ที่ถูกนำออกมาขาย และยิ่งซ้ำเติมแรงกดดันต่อราคา

4. ราคาพุ่งแรงเกินไป นักลงทุนแห่ขายทำกำไร

อีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้ราคาทองคำร่วงหนัก คือการปรับตัวขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงก่อนหน้า จนสร้างความคาดหวังด้านผลตอบแทนที่สูงเกินไป

ในปี 2025 กองทุน ETF ทองคำทั่วโลกมีเงินทุนไหลเข้าสุทธิสูงเป็นประวัติการณ์ถึง 89,000 ล้านดอลลาร์ ส่งผลให้มูลค่าสินทรัพย์รวมเพิ่มขึ้นมากกว่าสองเท่าเป็น 559,000 ล้านดอลลาร์ ตามข้อมูลของสภาทองคำโลก 

กระแสเงินทุนจำนวนมหาศาล ช่วยผลักดันราคาทองคำให้ปรับตัวขึ้นต่อเนื่อง แต่เมื่อ “ทิศทางตลาดเริ่มเปลี่ยน” นักลงทุนที่เคยคาดหวังผลตอบแทนปีละ 20–30% ก็เริ่มวิตกกังวลและทยอยขายทำกำไรหรือลดความเสี่ยง

แรงขายดังกล่าวยิ่งทำให้ราคาทองคำปรับตัวลดลง และอาจกระตุ้นให้นักลงทุนรายอื่น “ขายตาม” จนกลายเป็นวงจรที่ซ้ำเติมการปรับฐานของราคา

สำหรับแนวรับทดสอบถัดไปของราคาทองคำคือ ช่วง “3,300-3,500 ดอลลาร์ต่อออนซ์” (ราว 55,000–57,000 บาทต่อบาททองคำ) ซึ่งอาจพิจารณาทยอยสะสม

ทั้งนี้ นักวิเคราะห์บางส่วนยังเชื่อว่า แนวโน้มระยะยาวของทองคำไม่ได้สิ้นสุดลง โดยฟิลิป ดีล อดีตผู้อำนวยการโรงกษาปณ์สหรัฐ คาดการณ์ว่า ราคาทองคำอาจพลิกกลับเข้าสู่แนวโน้มขาขึ้นในปี 2027 หากราคาน้ำมันเริ่มกลับสู่ภาวะปกติและอัตราดอกเบี้ยมีเสถียรภาพมากขึ้น

ขณะเดียวกัน ธนาคารกลางทั่วโลกยังคงเดินหน้าสะสมทองคำอย่างต่อเนื่อง โดยข้อมูลจากสภาทองคำโลกระบุว่า ยอดซื้อทองเดือนกันยายนพุ่งขึ้นแตะระดับสูงสุดเมื่อเทียบเป็นรายเดือนของปีนี้ แม้ยอดซื้อสะสมโดยรวมลดลง 7% จากช่วงเดียวกันของปีก่อนก็ตาม สะท้อนว่าทองคำยังมีบทบาทสำคัญในฐานะสินทรัพย์สำรองระยะยาว แม้ราคาจะเผชิญแรงกดดันอย่างหนักในระยะสั้น 



อ้างอิง: cnbc, financial, กรุงเทพธุรกิจ