เศรษฐกิจญี่ปุ่นหดตัวในไตรมาสที่ 3 หลังสภาพอากาศเลวร้ายฉุดการบริโภค สะท้อนอุปสงค์ในประเทศยังอ่อนแอ ค่าเงินเยนอ่อนค่า น้ำมันแพงกระทบกำลังซื้อของผู้บริโภค
บลูมเบิร์ก รายงานว่า เศรษฐกิจญี่ปุ่นหดตัวเป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งปี หลังสภาพอากาศเลวร้ายต่อเนื่องกดดันการใช้จ่ายของผู้บริโภค สะท้อนให้เห็นว่าอุปสงค์ภายในประเทศยังเปราะบาง
รายงานจากสำนักงานคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นที่เผยแพร่เมื่อวันจันทร์ (16 พ.ย. 69) ระบุว่า ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ที่แท้จริงของญี่ปุ่นหดตัวในอัตรา 0.1% ต่อปีในไตรมาส 3 เมื่อเทียบกับไตรมาสก่อนหน้า ซึ่งแย่กว่าที่นักเศรษฐศาสตร์คาดการณ์ไว้ที่การเติบโต 0.2%
การใช้จ่ายของผู้บริโภค ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่ใหญ่ที่สุดของ GDP ลดลง 0.3% ในรายงานแนวโน้มเศรษฐกิจฉบับล่าสุด ธนาคารกลางญี่ปุ่น (BOJ) ระบุว่า การใช้จ่ายภาคครัวเรือนอ่อนแอจาก “สภาพอากาศ เช่น พายุไต้ฝุ่น ฝนตกหนัก และฝนที่ตกต่อเนื่องเป็นเวลานาน” ข้อมูลจากสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นระบุว่า กรุงโตเกียวมีฝนตกติดต่อกัน 37 วัน ตั้งแต่ช่วงปลายเดือนสิงหาคมถึงต้นเดือนตุลาคม ซึ่งเป็นสถิติยาวนานที่สุด
BOJ ระบุด้วยว่า ค่าครองชีพที่สูงขึ้นยังทำให้ผู้บริโภคระมัดระวังการใช้จ่าย โดยเฉพาะกลุ่มผู้รับบำนาญที่ประหยัดมากขึ้นเรื่อย ๆ
ต้นทุนการนำเข้าน้ำมันเพิ่มขึ้น เนื่องจากญี่ปุ่นกระจายแหล่งจัดหาน้ำมันดิบเพื่อตอบสนองต่อความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ขณะที่เงินเยนที่อ่อนค่ายังคงทำให้สินค้านำเข้ามีราคาแพงขึ้น ปัจจัยเหล่านี้หักล้างการส่งออกที่เพิ่มขึ้น ส่งผลให้การส่งออกสุทธิมีส่วนฉุด GDP ลง 0.6 จุด (percentage point)
การลงทุนของภาคธุรกิจเป็นปัจจัยบวก โดยเพิ่มขึ้น 1.6% เนื่องจากความต้องการที่เกี่ยวข้องกับปัญญาประดิษฐ์ยังช่วยกระตุ้นการใช้จ่าย ผลสำรวจความเชื่อมั่นทางธุรกิจของ BOJ ณ วันที่ 1 ตุลาคมระบุว่า บริษัทขนาดใหญ่ของญี่ปุ่นวางแผนเพิ่มการลงทุนในสินทรัพย์ถาวร 11.3% ในปีงบประมาณที่สิ้นสุดเดือนมีนาคม 2027 ซึ่งต่ำกว่าตัวเลขคาดการณ์ 11.5% จากผลสำรวจครั้งก่อนเล็กน้อย
การหดตัวครั้งแรกในรอบหนึ่งปีนี้สะท้อนให้เห็นว่า ผู้กำหนดนโยบายต้องดำเนินนโยบายอย่างระมัดระวังเพียงใด การใช้จ่ายของผู้บริโภคที่อ่อนแอบ่งชี้ว่าอุปสงค์ภายในประเทศยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะช่วยหนุนเงินเฟ้ออย่างต่อเนื่อง ขณะที่ปัจจัยด้านอุปทานจากภายนอก โดยเฉพาะต้นทุนนำเข้าพลังงานและอาหารที่สูงขึ้น ยังคงเป็นแรงผลักดันเงินเฟ้อ
การใช้จ่ายของผู้บริโภคที่ลดลงยังชี้ให้เห็นว่า วงจรเศรษฐกิจเชิงบวกที่ผู้กำหนดนโยบายต้องการยังขาดองค์ประกอบสำคัญ นั่นคือการปรับขึ้นของค่าจ้างที่ยังไม่สามารถกระตุ้นอุปสงค์ได้ตามที่คาดหวัง





