สำนักข่าวบลูมเบิร์ก รายงานว่า มาเลเซียก้าวขึ้นเป็นมหาอำนาจซัพพลายเชนเซมิคอนดักเตอร์และโครงสร้างพื้นฐานปัญญาประดิษฐ์ (AI) แห่งเอเชีย ท่ามกลางกระแสการลงทุนที่หลั่งไหลเข้าสู่ประเทศอย่างต่อเนื่องจนกลายเป็นเบอร์หนึ่งผู้ส่งออกสุทธิฮาร์ดแวร์ที่เกี่ยวข้องกับ AI รายใหญ่ที่สุดของโลก ร่วมกับเกาหลีใต้ ไต้หวัน และไทย
บทวิเคราะห์ของบลูมเบิร์ก รายงานว่า ปัจจัยสำคัญที่ขับเคลื่อนความสำเร็จนี้คือสถานะของมาเลเซียที่เป็น "ประเทศที่เป็นกลาง" ท่ามกลางความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์โลก ซึ่งดึงดูดให้บริษัทข้ามชาติย้ายฐานการผลิตมายังที่นี่ เช่น กรณีของโรงงานเคมีผลิตชิปที่ย้ายจากตะวันออกกลางมายังรัฐซาราวักเนื่องจากสถานการณ์ความขัดแย้ง
หว่อง เสี่ยว ไฮ ประธานสมาคมอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์มาเลเซีย ระบุกับบลูมเบิร์กว่า ระบบนิเวศเซมิคอนดักเตอร์ที่แข็งแกร่งมานานหลายทศวรรษในรัฐปีนังกำลังได้รับอานิสงส์จากเงินทุนมูลค่าสูงที่เข้ามาหนุนการเติบโตอย่างยั่งยืน โดยคาดการณ์ว่าการส่งออกผลิตภัณฑ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (E&E) ซึ่งรวมถึงเซมิคอนดักเตอร์ จะมีมูลค่าเกิน 800,000 ล้านริงกิต ในปีนี้
สำนักข่าวบลูมเบิร์ก รายงานว่า ในไตรมาสที่ 2 ของปี 2569 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของมาเลเซียขยายตัวถึง 5.8% สูงกว่าที่นักวิเคราะห์คาดการณ์ไว้ที่ 5.2% ทำให้ JPMorgan Chase & Co. ปรับเพิ่มคาดการณ์ GDP ทั้งปีขึ้นเป็น 5.3% ซึ่งสูงกว่าประเทศเพื่อนบ้านส่วนใหญ่ในภูมิภาค
นอกจากนี้ บลูมเบิร์ก ยังรายงานว่า มาเลเซียยังได้รับการจัดอันดับความสามารถในการแข่งขันจาก International Institute for Management Development (IMD) ให้อยู่ใน อันดับที่ 15 ของโลก จาก 70 เขตเศรษฐกิจในปี 2569 ซึ่งก้าวกระโดดขึ้นมาจากอันดับที่ 34 เมื่อสองปีที่แล้ว
จัสติน ชิน กรรมการผู้จัดการของ Gamuda Engineering ให้ความเห็นกับบลูมเบิร์กว่า ความได้เปรียบของมาเลเซียมาจากแรงงานที่มีทักษะ สื่อสารภาษาอังกฤษได้ดี และมีต้นทุนที่ต่ำกว่า ขณะที่ข้อมูลการลงทุนระบุว่า ระหว่างปี 2564 ถึงครึ่งแรกของปี 2568 มีการอนุมัติการลงทุนในศูนย์ข้อมูล (Data Center) มูลค่ารวมถึง 144,400 ล้านริงกิต จากบริษัทระดับโลกอย่าง Nvidia Corp. และ ByteDance Ltd.
อย่างไรก็ตาม บทวิเคราะห์ของบลูมเบิร์ก ยังระบุว่า มีประเด็นสำคัญที่ต้องจับตาซึ่งอาจสั่นคลอนตำแหน่งผู้นำเทคโนโลยีของมาเลเซียได้ ประการแรกคือ ความไม่แน่นอนทางการเมือง โดย อามีร์ ฟารีด ราฮิม ผู้อำนวยการฝ่ายกลยุทธ์ของบริษัทที่ปรึกษา KRA Group แสดงความกังวลว่าความพ่ายแพ้ของพรรคร่วมรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีอันวาร์ อิบราฮิม ในการเลือกตั้งระดับรัฐล่าสุด อาจกระทบต่อความต่อเนื่องของนโยบายก่อนการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2571
ประการต่อมาคือ แรงกดดันทางการคลัง จากนโยบายอุดหนุนเชื้อเพลิงที่ ลี เฮง กุย ผู้อำนวยการบริหารของศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและสังคม (SERC) เตือนว่าอาจสูงถึง 40,000 ล้านริงกิต ในปี 2569 ซึ่งจะเบียดบังงบประมาณในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานระยะยาว
นอกจากนี้ยังมีปัญหา การขาดแคลนบุคลากรระดับบริหารจัดการโครงการ ที่เติบโตไม่ทันความต้องการของภาคอุตสาหกรรม และความท้าทายด้านธรรมาภิบาลที่ยังคงเป็นจุดเสี่ยงที่ต้องเฝ้าระวัง
อ้างอิง: Bloomberg
