หลอน!ชาวประมงได้ยินเสียงเหยื่อเรือล่ม

สถานีโทรทัศน์ซีเอ็นเอ็น รายงานว่า นายคิม ฮยุน โฮ ชาวประมงชาวเกาหลีใต้ เปิดเผยว่า ยังคงได้ยินเสียงตะโกนขอความช่วยเหลือจากนักเรียนและผู้โดยสารที่ติดอยู่ในท้องเรือเฟอร์รี่ "เซโวล" ที่อับปางลงในทะเลเมื่อ 10 วันก่อน โดยเสียงดังกล่าวดังอยู่ในหัวขณะนอนพักอยู่ในบ้านระหว่างเจ้าหน้าที่กำลังเร่งงมศพผู้เสียชีวิตออกมาจากใต้ท้องเรือ

นายคิม กล่าวว่า ได้ช่วยผู้โดยสารของเรือเซโวลขึ้นจากน้ำได้ 25 คน ระหว่างเกิดเหตุการณ์ แต่ชาวประมงคนนี้กล่าวว่า แม้จะช่วยผู้โดยสารของเรือลำนี้ขึ้นมาได้ 100 คน ก็ไม่มีความภูมิใจใดๆ เพราะรู้สึกเศร้าใจอย่างที่สุดต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

นายคิม กล่าวด้วยว่า "เหตุการณ์นี้เลวร้ายราวกับนรก มีผู้โดยสารจำนวนมากอยู่บนเรือ แต่มีเรือไปช่วยเหลือไม่พอ ขณะที่เหยื่อเรือเซโวลตะโกนขอความช่วยเหลือเรือเฟอร์รี่ก็จมลงไปในทะเลอย่างรวดเร็ว ทั้งยังเล่าด้วยว่า เห็นผู้โดยสารจำนวนมากติดอยู่ในตัวเรือและจมลงไปใต้ทะเลพร้อมกับเรือเซโวล

ล่าสุด มีรายงานว่า เจ้าหน้าที่กู้ภัยสามารถกู้ศพขึ้นมาจากท้องเรือเซโวล 187 ศพ และยังคงเดินหน้าค้นหาผู้สูญหายอีก 115 คน

นักประดาน้ำค้นพบห้องใต้ท้องเรือที่มีนักเรียนหญิงอัดแน่นอยู่ในห้องเดียวกัน เมื่อวันศุกร์ (25 เม.ย.) และเชื่อว่า จะพบห้องในลักษณะเดียวกันนี้อีก เนื่องจากเชื่อว่า เป็นที่ที่ผู้โดยสารเข้าไปเพื่อพยายามหาทางออกจากตัวเรือที่กำลังจมลงในทะเล

เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ชาวเกาหลีใต้สะเทือนใจต่อการสูญเสียที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่เป็นเด็กนักเรียน และกลายเป็นปัญหาใหญ่หลวงสำหรับครูของโรงเรียนอื่นๆ ในเกาหลีใต้ ที่ต้องรับมือกับคำถามจากนักเรียน

ครูคนหนึ่ง กล่าวว่า แต่ละวันต้องเผชิญกับคำถามของนักเรียนที่ว่า เกิดอะไรขึ้นกับนักเรียนที่ติดอยู่ในเรือ เป็นเรื่องจริงหรือไม่ที่กัปตันหนีเอาตัวรอด และเหตุใดจึงทำเช่นนั้น ซึ่งครูส่วนใหญ่จะทราบดีว่า ไม่สามารถตอบบางคำถามได้ และบางคำถามก็ไม่อาจพูดได้เช่นกัน สิ่งเดียวที่พอจะตอบได้คือ แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง

นักเรียนจำนวนมากตกอยู่ในอาการช็อกต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และครูหลายคนก็ไม่ทราบว่าจะช่วยเหลือพวกเขาได้อย่างไร โรงเรียนหลายแห่งกลายเป็นสถานที่น่าสลดหดหู่ หลังจากเกิดโศกนาฏกรรมเรือเซโวล นักเรียนบางคนนอนไม่หลับ มีอาการของโรควิตกกังวล และกลัวว่าตัวเองจะต้องเผชิญกับเหตุการณ์แบบเดียวกันนี้บ้าง

ครูอีกคนหนึ่ง บอกว่า แม้นักเรียนจะพูดคุยกันถึงความหวัง แต่บรรยากาศมันแย่ลง เมื่อตัวเลขผู้เสียชีวิตเริ่มเพิ่มขึ้น พวกเขากลายเป็นคนเงียบขรึม พวกนักเรียนมีความอ่อนไหวต่อข่าวสาร ส่วนหนึ่งอาจเป็นผลมาจากการอยู่ในวัยรุ่น ที่มีแนวโน้มจะโกรธหรือซึมเศร้าเมื่อพูดถึงเรื่องเรือเซโวล บางโรงเรียนต้องแจ้งให้พ่อแม่ช่วยกันลูกๆ ไม่ให้รับทราบข่าวเรื่องนี้มากนัก

สหภาพครูเกาหลีใต้ได้ตั้งโครงการเยียวยาจิตใจ โดยมีจิตแพทย์คอยช่วยเหลือนักเรียนและครู โดยมีทั้งการสนับสนุนให้นักเรียนแสดงความเห็นเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และปลอบโยนกันและกัน โดยมีกระทรวงศึกษาธิการให้การสนับสนุน

สถาบันจิตเวชเด็กและวัยรุ่นของเกาหลีออกหนังสือแนะนำพ่อแม่ให้พูดคุยเรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเรือเซโวลอย่างตรงไปตรงมา โดยไม่เอาข่าวที่ไม่แน่นอนหรือข่าวลือมารวมเด็ดขาด และที่สำคัญคือ ต้องกันลูกไม่ให้เสพข่าวจากหนังสือพิมพ์ สื่อกระจายเสียง หรืออินเทอร์เน็ตมากเกินไป แต่ขณะเดียวกันพวกเด็กๆ อาจมีความรู้สึกในทางลบต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เมื่อพวกเขาคุยกับเพื่อน พ่อแม่และครูจึงต้องพูดคุยกับพวกเขาด้วย

นักเรียนที่กำลังต้องการคำปรึกษามากที่สุดคือ นักเรียนของโรงเรียนทันวอน ในเมืองอันซาน จ.เกียงกี ที่ต้องสูญเสียนักเรียนเกรด 11 หลายร้อยคนไปกับโศกนาฏกรรมเรือเซโวล ขณะที่นักเรียนเกรด 10 และ 11 ที่ไม่ได้เดินทางไปทัศนศึกษา และเด็กเกรด 12 เพิ่งจะไปโรงเรียนครั้งแรกเมื่อวันพฤหัสบดี โดยมีแพทย์และผู้เชี่ยวชาญคอยเยียวยาจิตใจ