มศว เผยงานวิจัยพัฒนาเครื่องดนตรีไทยเพื่อเด็กพิเศษ

อาจารย์มศว เจ๋ง วิจัยสร้างเครื่องดนตรีไทย พัฒนาความบกพร่องทางสติปัญญา ได้รับทุนวิจัยระดับป.เอก จากวช.

นางสาวเทพิกา รอดสการ อาจารย์สาขาวิชาดุริยางคศาสตร์ศึกษา คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (มศว) เปิดเผยว่า หลังจากทำงานวิจัยเรื่องการสร้างสรรค์ชุดอุปกรณ์ดนตรีแบบประสมสำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ในหลักสูตรศิลปกรรมศาสตร์ดุษฏีบัณฑิต คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ล่าสุดได้รับทุนสนับสนุนจากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ

โดยได้แรงบันดาลใจมาจากมีโอกาสได้ไปจัดกิจกรรมให้เด็กๆที่โรงเรียนปัญญาวุฒิกร ซึ่งอยู่ในการสนับสนุนของมูลนิธิช่วยคนปัญญาอ่อนแห่งประเทศไทยในพระบรมราชินูปถัมป์ ที่มีเด็กๆ ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา พบว่าเครื่องดนตรีไทยและเครื่องดนตรีจากต่างประเทศที่นำเข้ามาจัดกิจกรรมนั้นมีข้อจำกัดในการนำมาจัดกิจกรรมให้เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา โดยขนาดของเครื่องดนตรีแต่ละชิ้นมันใหญ่เกินตัวเด็ก และเด็กในกลุ่มนี้มีข้อจำกัดทางด้านเรียนรู้ อาทิ ซอมีขนาดใหญ่เกินไปที่เด็กจะใช้แรงกดได้ มันยากเกินไปที่เด็กจะใช้แรงกด

จากปัญหานี้ทำให้เกิดแนวคิดที่จะพัฒนาเครื่องดนตรีเพื่อให้เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญามีโอกาสได้เล่นดนตรี เพราะดนตรี ช่วยส่งเสริม พัฒนาศักยภาพและสติปัญญาของเด็กได้

“เครื่องดนตรีที่คิดขึ้นมานี้ พัฒนามาจากเครื่องดนตรีไทย เนื่องจากตัวเองเรียนดนตรีไทยมา เครื่องดนตรีที่สร้างขึ้นให้เด็กๆ นั้นเป็นประเภท เครื่องดนตรี ดีด สี ตีเป่า และเพิ่มเครื่องดนตรีเขย่า และใช้วิธีกดปุ่มต่างๆ เข้ามา นอกจากนี้ยังใช้แนวคิดเรื่องของเล่นเข้ามาประกอบการสร้างชุดดนตรี มีผู้เล่นประกอบวงดนตรีทั้งสิ้น 18 คน เครื่องดนตรีเน้นสีสันสดใส ดึงดูดความสนใจของเด็ก พัฒนากล้ามเนื้อมัดเล็ก ความสัมพันธ์ระหว่างแขนซ้ายแขนขวาและสมอง นอกจากนี้ได้แต่งเพลงใหม่ขึ้นมา 4 เพลงเพื่อให้เด็กๆ ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ได้ร่วมกันเล่น จะบรรเลงเพลงเดี่ยวหรือเล่นประกอบวงทั้ง 18 คนได้ การแต่งเพลงเพื่อให้เด็กกลุ่มนี้เล่นจะใช้หลักการแต่งเพลงไทย สำเนียงเพลงเป็นเพลงไทย ใช้โน้ตซ้ำๆ ย้ำๆ เพื่อให้เด็กจำ โน๊ตเพลงได้ เด็กที่อยู่ในกลุ่มการวิจัยต้องมีไอคิวประมาณ 50 – 70 มีอายุประมาณ 8 – 10 ขวบ ซึ่งอายุของเด็กกลุ่มนี้จะเทียบเท่ากับเด็กวัย 4 – 5 ขวบในกลุ่มเด็กปกติ”

นางสาวเทพิกา กล่าวอีกว่า ประโยชน์ของงานวิจัยหวังไว้ว่าอยากให้ความรู้ด้านดนตรีไทยลงไปสู่การเรียนการสอนในกลุ่มเด็กพิเศษ ซึ่งงานวิจัยนี้เน้นเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา เพราะดนตรีสามารถพัฒนาเด็กๆ ได้ครบส่วนไม่ว่าจะด้านร่างกาย จิตใจ สติปัญญา ตลอดถึงประโยชน์ด้านดนตรีไทยที่นำมาใช้กับเด็กยังมีน้อยมาก โดยเฉพาะกับกลุ่มเด็กที่มีความต้องการพิเศษ