“ภาวะโลกร้อน” ทำให้น้ำแข็งทะเลอาร์กติกละลาย ส่งผลให้ “วอลรัสแปซิฟิก” กว่า 200,000 ตัวต้องขึ้นมารวมตัวกันบนชายฝั่งรัฐอะแลสกา อาจจะเสี่ยงที่จะเหยียบกันตาย องค์กรอนุรักษ์ได้จับมือกับชุมชนชนพื้นเมืองจัดตั้งเขตคุ้มครองถาวร เพื่อปกป้องถิ่นที่อยู่และมรดกทางวัฒนธรรม
KEY POINTS
- ภาวะโลกร้อนทำให้น้ำแข็งขั้วโลกละลาย ส่งผลให้วอลรัสแปซิฟิกกว่า 200,000 ตัวต้องอพยพขึ้นมาอยู่รวมกันอย่างแออัดบนชายฝั่งรัฐอะแลสกา
- การรวมตัวบนบกในปริมาณมากทำให้วอลรัสเสี่ยงต่อการตื่นตระหนกจากสิ่งรบกวน ซึ่งนำไปสู่การเหยียบกันตาย โดยเฉพาะลูกวอลรัส
- มีการจัดตั้งเขตคุ้มครองถาวรเพื่อปกป้องพื้นที่พักพิงของวอลรัสจากกิจกรรมของมนุษย์ เช่น อุตสาหกรรมและการท่องเที่ยว เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว
กลายเป็นภาพสุดแออัดเมื่อ “วอลรัสแปซิฟิก” สัตว์ที่มีชั้นไขมันหนาสีน้ำตาลมากกว่า 200,000 ตัว ขึ้นมานอนเบียดเสียดอยู่รวมกันบนเกาะสันดอนใกล้หมู่บ้านพอยต์เลย์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐอะแลสกา ส่งเสียงดังสนั่นและมีกลิ่นที่รุนแรง ปรากฏการณ์นี้ เป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่บีบให้สัตว์ต้องปรับตัวเพื่อความอยู่รอด
ในสภาวะปรกติ “วอลรัสแปซิฟิก” (Pacific walrus) จะใช้ชีวิตบนน้ำแข็งทะเลอาร์กติกที่คงทนถาวรสำหรับพักผ่อน ผสมพันธุ์ คลอดลูก และให้นมลูก ซึ่งช่วงฤดูหนาวพวกมันจะอาศัยอยู่บนแผ่นน้ำแข็งในทะเลเบริง โดยเพศเมียและลูกวัยอ่อนจะอพยพขึ้นเหนือผ่านช่องแคบเบริง ไปยังทะเลชุกชี เพื่อหาอาหารบริเวณพื้นทะเลน้ำตื้น
อย่างไรก็ตาม การเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลของมนุษย์ทำให้อุณหภูมิโลกสูงขึ้น ส่งผลให้น้ำแข็งทะเลอาร์กติกที่วอลรัสเคยใช้เป็นที่พักพิงละลายหายไปอย่างต่อเนื่อง โดยในช่วงปลายฤดูร้อน น้ำแข็งมักจะถดถอยเลยเขตไหล่ทวีปน้ำตื้นออกไปสู่เขตน่านน้ำที่ลึกเกินกว่าที่วอลรัสจะดำลงไปกินอาหารที่พื้นทะเลได้
เมื่อปราศจากแผ่นน้ำแข็ง วอลรัสจำต้องหันมาใช้พื้นดินแห้งบนชายฝั่งเป็นที่พักผ่อนแทน ปรากฏการณ์นี้เริ่มต้นขึ้นในปี 2007 จากวอลรัสเพศเมียและลูกวัยอ่อนเพียงไม่กี่พันตัว ก่อนจะเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็วจนเกือบทั้งหมดของวอลรัสเพศเมียและวัยอ่อนราว 200,000 ตัว ต้องมารวมกันที่หมู่บ้านพอยต์เลย์ จนทำให้กลายเป็นจุดรวมตัวบนบกที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ
เครดิตภาพ: Conservation Fund
เชลซี โคช นักวิทยาศาสตร์ทางทะเลจากมหาวิทยาลัยอเมริกัน ระบุว่า “นี่เป็นตัวอย่างของสัตว์ที่กำลังตอบสนองต่อความเปลี่ยนแปลง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าแผ่นดินจะสามารถทดแทนถิ่นที่อยู่ที่พวกมันกำลังสูญเสียไปได้อย่างสมบูรณ์”
แม้พวกมันจะพยายามปรับตัว แต่การอยู่รวมกันในปริมาณมหาศาลเช่นนี้กลับแฝงด้วยอันตรายร้ายแรง วอลรัสเป็นสัตว์ที่ตกใจง่าย และสิ่งรบกวนเพียงเล็กน้อย ไม่ว่าจะเป็นหมีขั้วโลก เครื่องบินที่บินต่ำ จราจรทางเรือ หรือแม้แต่นักท่องเที่ยวเรือสำราญ ก็สามารถทำให้ฝูงสัตว์ขนาดมหึมานี้เกิดความตื่นตระหนกได้
เมื่อเกิดความตื่นตระหนก วอลรัสที่มีน้ำหนักตัวมากถึง 2 ตัน จะแตกตื่นวิ่งหนีลงสู่มหาสมุทร ส่งผลให้เกิดการเหยียบกันตายครั้งใหญ่ ซึ่งคร่าชีวิตลูกวอลรัสไปหลายพันตัว
เพื่อบรรเทาวิกฤติดังกล่าว องค์กร The Conservation Fund ประกาศข้อตกลงประวัติศาสตร์ร่วมกับ Cully Corporation บรรษัทหมู่บ้านชนพื้นเมืองอะแลสกา และ Interior Alaska Land Trust ในการจัดตั้งเขตคุ้มครองถาวรเนื้อที่ประมาณ 120,000 ไร่
เครดิตภาพ: Conservation Fund
เขตคุ้มครองแห่งนี้ ครอบคลุมพื้นที่เกาะปราการ ซึ่งเป็นจุดรวมตัวของวอลรัส ตลอดจนแผ่นดินใหญ่ที่อยู่ติดกัน และแนวชายฝั่งทะเลสาบน้ำเค็มกาเซกาลุกยาวกว่า 32 กิโลเมตร ซึ่งนอกจากจะปกป้องวอลรัสจากกิจกรรมอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยวแล้ว ยังเป็นถิ่นทำรังของหมีขั้วโลก รวมถึงเป็นถิ่นที่อยู่ของแมวน้ำลายจุด และวาฬเบลูกาอีกด้วย
แลร์รี เซลเซอร์ ประธานและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของ The Conservation Fund กล่าวว่า “สัตว์ขนาดใหญ่จำเป็นต้องใช้ภูมิทัศน์ที่ยิ่งใหญ่กว่าในการดำรงชีวิต และวอลรัสแปซิฟิกก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น” โดยโมเดลการอนุรักษ์ที่ใช้เวลาเจรจากว่า 10 ปีนี้ ช่วยปกป้องสัตว์ป่าไปพร้อมกับการมอบผลตอบแทนทางเศรษฐกิจแก่เจ้าของพื้นที่ เพื่อไม่ให้ชนพื้นเมืองถูกบีบให้ต้องขายดินแดนเพื่อการพัฒนาปิโตรเลียม
วิลลาร์ด นีคอก ประธานคณะกรรมการ Cully Corporation เน้นย้ำถึงความสำคัญของข้อตกลงนี้ว่าเป็นการปกป้องมรดกและวิถีชีวิตดั้งเดิมของชาวอีนูเปียต โดยระบุว่า “เรารักและเคารพในแผ่นดิน ประเพณี ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของเรา ดังนั้นเราจึงทำสิ่งนี้เพื่อคนรุ่นหลังในอนาคต”
แม้ผืนน้ำแข็งทะเลอาจจะไม่ย้อนกลับคืนมาอีกแล้ว แต่การสร้างเขตคุ้มครองถาวรแห่งนี้ช่วยให้วอลรัสมีพื้นที่ปลอดภัยในการพักผ่อน ดังที่จอห์น วรอส ผู้อำนวยการ The Conservation Fund ประจำรัฐอะแลสกา กล่าวทิ้งท้ายไว้ว่า “ความเสียหายได้เกิดขึ้นแล้ว และนี่คือการปรับตัวในเวลาจริง... นี่คือสิ่งที่เราเลือกจะทำเพื่อสร้างความมั่นใจว่าสัตว์เหล่านี้จะสามารถอยู่รอดต่อไปได้”
ที่มา: CNN, Conservation Fund
เครดิตภาพ: Conservation Fund



