ทุกๆ 42 ปี ได้มีการปล่อยน้ำเพื่อซ่อมแซมเขื่อนวชิราลงกรณ ระดับน้ำในแม่น้ำรันตี ได้ลดลงอย่างมาก ทำให้ได้เห็นร่องรอยของ “สถานีนิเถะ”หนึ่งในจุดสำคัญของเส้นทาง ทางรถไฟสายมรณะ ซึ่งถูกสร้างขึ้นในยุค สงครามโลกครั้งที่ 2
การปรากฏขึ้นของร่องรอยทางประวัติศาสตร์ในครั้งนี้ เป็นผลจากการปรับแผนระบายน้ำของเขื่อนวชิราลงกรณ ซึ่งสร้างแล้วเสร็จและเปิดใช้งานตั้งแต่ปี 2527 เพื่อกักเก็บน้ำสำหรับผลิตกระแสไฟฟ้าและการเกษตร
โดยในปี 2569 มีการระบายน้ำเพิ่มเพื่อบำรุงรักษาโครงสร้างเขื่อน ทำให้พื้นที่ที่เคยจมอยู่ใต้น้ำยาวนานกว่า 42 ปี ปรากฏขึ้นอีกครั้งสถานีนิเถะ ถือเป็นหนึ่งใน 6 สถานีหลักของเส้นทางรถไฟในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ใช้เป็นจุดเติมน้ำและเชื้อเพลิง เพื่อเตรียมความพร้อมของขบวนรถไฟก่อนมุ่งหน้าสู่ประเทศเมียนมา