การกินอร่อยได้ทุกมื้อ มันทำให้คนไทยเรากินตลอดเวลา เพราะว่ากินอะไรอร่อยหมด บางทีเกินพอดี เกินอิ่มแล้วก็อยากจะกินต่อ เพราะว่ายังไม่หายอยาก
"เฮ้ย ไปหาอะไรอร่อยๆกันดีกว่า"
คำนี้คำเดียว สะท้อนอะไรได้หลายๆ อย่าง นอกเหนือจากสะท้อนว่า คนไทยเราเป็นชาติที่ใส่ใจเรื่องการกินที่เอร็ดอร่อย ยังเป็นการสะท้อนว่า ชาติเรานั้นเป็นชาติที่อุดมสมบูรณ์ อะไรๆ ก็อร่อยไปหมด จึงเลือกได้ว่า จะกินอะไรต้องอร่อย
ไม่เชื่อลองจินตนาการดูสิครับ หน้าร้อน เรามีมะม่วงแสนอร่อยให้กินกับข้าวเหนียวที่นุ่มหอม ราดกะทิที่ข้น มัน ได้รสชาติ ฤดูกาลต่างๆ เรามีข้าวหอมมะลิที่อร่อยที่สุดในโลก เรียกว่า แค่ข้าวสวยร้อนๆ กับกับข้าวธรรมดาก็อร่อยเหลือแล้ว นี่ยังไม่นับเครื่องเทศ ผลไม้ และสิ่งอื่นๆกมากมายนะครับ
แต่ ... การกินอร่อยได้ทุกมื้อ มันทำให้คนไทยเรากินตลอดเวลา เพราะว่ากินอะไรอร่อยหมด บางทีเกินพอดี เกินอิ่มแล้วก็อยากจะกินต่อ เพราะว่ายังไม่หายอยาก
สิ่งนี้แหละครับเป็นผลทำให้หลายๆ คนควบคุมหุ่นตนเองไม่ได้ เพราะว่าห้ามใจปากไม่ได้ กินอะไรอร่อยหมด และไม่น่าแปลกใจว่า ฝรั่ง ญี่ปุ่น จีน เดินทางมาบ้านเรา อ้วนท้วนสมบูรณ์กันหมด เพราะว่าติดอาหารไทย
อยากให้ลองมองมุมกลับบ้างว่า บางมื้อ เราไม่ต้องกินอร่อยที่สุดก็ได้ ไม่ต้องเสาะหาอาหารที่อร่อยที่สุดบ้างก็ได้ แต่ว่ารับประทานตามเวลาที่เราจะต้องรับประทาน เช่น เที่ยงตรงก็รับประทานในร้านอาหารที่มีอยู่ตรงหน้า มื้อเย็น ถึงเวลาก็ควรกินแม้ว่าจะอยู่หน้าร้านที่อาจจะไม่อร่อย ข้าวอาจจะแข็งสักหน่อย รสชาติไม่ร้อยเปอร์เซนต์ก็ตาม หรือบางมื้อมีโอกาสกินอาหารเพื่อสุขภาพ เช่น ข้าวกล้อง ผักสด ปลาทู น้ำพริก ไม่ได้อร่อยพิสดารก็กินไป (เพราะคนไทย หากินมื้ออร่อยเมื่อไหร่ก็ได้หมด อยู่ดีกินดีซะขนาดนี้)
การบังคับตัวเองให้กินอาหารมื้อที่อยู่ตรงหน้า ที่แม้ว่าอาจจะไม่ได้อร่อยที่สุด มีข้อดีหลายอย่างครับ ในทางสุขภาพเองแล้ว เราจะไม่รับประทานเยอะ เพราะมันไม่ได้อร่อยมาก เมื่อถัวเฉลี่ยกับมื้ออื่นก็ลงตัวพอดีอยู่ ในทางการบริหารจิตก็เหมือนกับเป็นการทำให้เราอยู่กับปัจจุบันขณะไม่ผลักใส ไม่ใฝ่หาสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามีค่าเหนือสิ่งใดๆ
ในแง่โภชนาการแล่ว หากว่าเราไปลองดูผลการวิจัยหลายๆ สถาบันจะพบว่า แหล่งพลังงานที่คนไทยได้ และทำให้เกิดภาวะอ้วนนั้น เกิดมาจากการที่คนไทยเรากินธัญญพืช แหล่งที่มาของคาร์โบไฮเดรตเป็นหลักเป็นอาหารหลัก (นั่นคือข้าว ในขณะที่บางชาติอาจกินผักเป็นหลัก) ก็ทำไงได้ ข้าวไทยอร่อยซะขนาดนี้ นอกจากนี่ยังมีอาหารอื่นๆที่เป็นแป้งด้วย ดังนั้นหากว่าเราไม่กินข้าวหอมมะลิในบางมื้อ รับประทานข้วซ้อมมือบาง ข้าวขาวธรรมดาบ้าง (ที่ของไทยก็อร่อยกว่าที่อื่นอยู่แล้ว) ก็จะทำให้เราบริโภคน้อยลงได้
ในทางจิตวิญญาณแล้ว การอยู่กับปัจุบันขณะ พอใจกับสิ่งที่มี แม้แต่มื้อที่ไม่ได้อร่อยที่สุด ก็มีคุณูปการ ว่าเรานั้นฝึกการสันโดษได้ตลอดต่อเนื่องด้วย
เลยอยากจะให้มาลองกันดูครับว่า มื้อที่อาจจะไม่ได้อร่อยที่สุด อาจจะมีคุณค่ากว่าที่ท่านคิดได้
