นอกจากปัจจัยด้านภาษี การยกเครื่องกำลังรบ การถ่วงดุลทางการเมือง เป็นอีกหนึ่งปัจจัยพิจารณาแผนจัดซื้อระบบยิงจรวด HIMARS -ปืนใหญ่ แบบ M777 หรือ ความเป็นไปได้ให้สหรัฐตั้งโรงงานผลิตโดรนในไทย
KEY POINTS
- เว็บไซต์ทำเนียบขาวเผยแพร่รายละเอียดกรอบความร่วมมือทางการค้าไทย-สหรัฐฯ หลังการหารือระหว่าง “อนุทิน” กับ “โดนัลด์ ทรัมป์” แผนจัดซื้อระบบยิงจรวดหลายลำกล้องเคลื่อนที่เร็ว HIMARS ผลิตในสหรัฐฯ ของกองทัพบกไทย
- “กองทัพบก” อยู่ระหว่างการยกเครื่องกำลังรบครั้งใหญ่ ให้สอดรับกับรูปแบบสงครามยุคใหม่ที่กำลังเปลี่ยนผ่านเข้าสู่สมรภูมิ ซึ่งโดรน ขีปนาวุธ ระบบตรวจจับ และการโจมตีระยะไกล
- นอกจากปัจจัยด้านการเจรจาภาษีและการยกระดับกำลังรบแล้ว การถ่วงดุลทางการเมืองและความมั่นคงระหว่างประเทศ โดยเฉพาะสถานการณ์ของประเทศเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา
- กองทัพยก ยังจัดหาปืนใหญ่ขนาด 155 มิลลิเมตร แบบ M777 จำนวน 12 กระบอก วงเงินประมาณ 2,000 ล้านบาท เพื่อเสริมขีดความสามารถด้านการยิงสนับสนุนระยะไกล
- กระทรวงกลาโหมไทย อยู่ระหว่างศึกษาความเป็นไปได้ในการเปิดให้สหรัฐฯ เข้ามาตั้งโรงงานผลิตโดรนในประเทศไทย
แม้ “กระทรวงกลาโหม” จะยืนยันว่า แผนจัดซื้อระบบยิงจรวดหลายลำกล้องเคลื่อนที่เร็ว HIMARS ผลิตในสหรัฐฯ ของกองทัพบกไทย วงเงิน 4,200 ล้านบาท ไม่เกี่ยวข้องกับการเจรจาภาษีระหว่างไทยกับสหรัฐฯ
ทั้งนี้ ภายหลังเว็บไซต์ทำเนียบขาวเผยแพร่รายละเอียดกรอบความร่วมมือทางการค้าไทย-สหรัฐฯ หลังการหารือระหว่าง “อนุทิน ชาญวีรกูล” นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย กับ “โดนัลด์ ทรัมป์” ประธานาธิบดีสหรัฐฯ โดยมีประเด็นความร่วมมือด้านความมั่นคงและการจัดซื้ออาวุธจากสหรัฐฯ รวมอยู่ด้วย
แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่า การจัดซื้อยุทโธปกรณ์ดังกล่าวเป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่ช่วยเสริมบรรยากาศความร่วมมือระหว่างสองประเทศ ท่ามกลางการแข่งขันทางเศรษฐกิจและสงครามการค้าที่กำลังส่งแรงกระเพื่อมต่อระบบเศรษฐกิจโลก
ขณะเดียวกัน “กองทัพบก” อยู่ระหว่างการยกเครื่องกำลังรบครั้งใหญ่ ให้สอดรับกับรูปแบบสงครามยุคใหม่ที่กำลังเปลี่ยนผ่านเข้าสู่สมรภูมิ ซึ่งโดรน ขีปนาวุธ ระบบตรวจจับ และการโจมตีระยะไกล กลายเป็นเครื่องมือชี้ขาดความได้เปรียบทางยุทธศาสตร์
บทเรียนจากสงครามรัสเซีย-ยูเครน ความขัดแย้งในตะวันออกกลาง และชายแดนไทย-กัมพูชา ล้วนสะท้อนให้เห็นถึงแนวโน้มการรบที่ให้ความสำคัญกับความแม่นยำ การเคลื่อนที่รวดเร็ว การยิงจากระยะไกล และการลดความเสี่ยงต่อกำลังพล ซึ่งเป็นโจทย์สำคัญที่กองทัพไทยต้องเร่งปรับตัวรับมือกับภูมิทัศน์สงครามที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วในปัจจุบัน
ระบบจรวดหลายลำกล้อง HIMARS ถูกยกให้เป็น “อาวุธเปลี่ยนเกม” ในสงครามยูเครน ที่ช่วยให้กองทัพยูเครนสามารถรับมือกับกำลังรบที่เหนือกว่าของรัสเซียได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะการโจมตีเป้าหมายทางยุทธศาสตร์ ทั้งคลังเสบียง สะพาน และศูนย์บัญชาการทางทหาร ซึ่งสร้างความเสียหายและบั่นทอนศักยภาพการรบของฝ่ายรัสเซียอย่างมีนัยสำคัญ
นอกจากปัจจัยด้านการเจรจาภาษีและการยกระดับกำลังรบแล้ว การถ่วงดุลทางการเมืองและความมั่นคงระหว่างประเทศ โดยเฉพาะสถานการณ์ของประเทศเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา ซึ่งมีอาวุธยุทโธปกรณ์จากแหล่งที่แตกต่างจากสหรัฐฯ ก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่ต้องนำมาพิจารณา
ขณะที่โดยพื้นฐาน กองทัพบก มีความร่วมมือทางทหารกับสหรัฐฯ มาอย่างต่อเนื่อง และยึดมาตรฐานทางทหารของนาโต รวมถึงหลักนิยมทางทหารของสหรัฐฯ เป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาและจัดหาอาวุธยุทโธปกรณ์มาโดยตลอดอยู่แล้ว
พลเรือตรี สุรสันต์ คงสิริ โฆษกกระทรวงกลาโหม ระบุว่า การจัดหาอาวุธยุทโธปกรณ์เป็นเรื่องของการเตรียมความพร้อมรองรับปฏิบัติการทางทหาร ซึ่งเป็นหน้าที่ของกองทัพ โดยพิจารณาและประเมินตามความจำเป็น และมีการกำหนดเป็นแผนตามห้วงเวลาเพื่อตอบสนองยุทธศาสตร์ของทุกเหล่าทัพและยุทธศาสตร์ของกระทรวงกลาโหม ผ่านความร่วมมือระหว่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นระหว่างกองทัพกับกองทัพ หรือรัฐบาลกับรัฐบาล
“ขั้นตอนจากนี้ รอกระบวนการของสหรัฐฯ ซึ่งอาจต้องผ่านรัฐสภาก่อนว่าจะอนุญาตให้ประเทศใดจัดซื้อจัดหาอาวุธยุทโธปกรณ์ที่สหรัฐฯ เป็นผู้ผลิตหรือไม่ เนื่องจากยุทโธปกรณ์เหล่านี้มีขีดความสามารถและสมรรถนะสูง จึงต้องผ่านกระบวนการค่อนข้างมาก” โฆษก กห. กล่าวพร้อมย้ำว่า
การจัดซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์ของกองทัพคำนึงถึงยุทธศาสตร์และแนวคิดการสนับสนุนอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ ซึ่งแนวทางการจัดซื้ออาวุธถือเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงของประเทศ
อย่างไรก็ตาม แผนการจัดหาอาวุธจากสหรัฐฯ ของกองทัพบกไทยไม่ได้จำกัดอยู่เพียงระบบ HIMARS เท่านั้น แต่ยังครอบคลุมถึงโครงการจัดหาปืนใหญ่ขนาด 155 มิลลิเมตร แบบ M777 จำนวน 12 กระบอก วงเงินประมาณ 2,000 ล้านบาท เพื่อเสริมขีดความสามารถด้านการยิงสนับสนุนระยะไกล
ขณะเดียวกัน ยังมีการขยายความร่วมมือไปสู่เทคโนโลยีระบบอากาศยานไร้คนขับ (UAS) และระบบต่อต้านอากาศยานไร้คนขับ (CUAS) ซึ่งกำลังกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของสมรภูมิยุคใหม่ โดยกระทรวงกลาโหมไทยอยู่ระหว่างศึกษาความเป็นไปได้ในการเปิดให้สหรัฐฯ เข้ามาตั้งโรงงานผลิตโดรนในประเทศไทย
แนวทางดังกล่าวสอดรับกับแผนของกองทัพบกในการจัดตั้ง “ศูนย์สงครามอากาศยานไร้คนขับ” หรือกองพันอากาศยานไร้คนขับ เพื่อเป็นหน่วยงานหลักในการอำนวยการ วางแผน ควบคุม กำกับดูแล และบูรณาการการใช้งาน UAV ของกองทัพบก รองรับการปฏิบัติการทางทหารที่ต้องพึ่งพาเทคโนโลยีไร้คนขับเพิ่มมากขึ้น
ภายหลังการเดินทางเยือนสหรัฐฯ ของปลัดกระทรวงกลาโหม เพื่อสร้างความเชื่อมั่นถึงศักยภาพของไทยในการพัฒนาและรองรับเทคโนโลยีระบบไร้คนขับต้นทุนต่ำ อาทิ LUCAS จึงมีความเป็นไปได้ที่จะขยายความร่วมมือไปสู่การพัฒนา การผลิต และการถ่ายทอดเทคโนโลยีด้านโดรนในประเทศไทย
เป้าหมายสำคัญไม่ได้อยู่เพียงการเพิ่มขีดความสามารถทางทหาร แต่ยังเป็นการผลักดันอุตสาหกรรมป้องกันประเทศให้สามารถพึ่งพาตนเองได้ในระยะยาว โดยใช้เทคโนโลยีระบบไร้คนขับเป็นหนึ่งในหัวหอกสำคัญของการพัฒนา
แนวทางดังกล่าวจะดำเนินการผ่านกลไกความร่วมมือหลายรูปแบบ ทั้งนโยบายชดเชยการนำเข้านวัตกรรม (Offset Policy) การถ่ายทอดเทคโนโลยี (Technology Transfer) การร่วมผลิต (Co-production) การพัฒนาฐานอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ (Defense Industrial Base: DIB) ตลอดจนการร่วมลงทุน เพื่อยกระดับขีดความสามารถของกองทัพไทยควบคู่ไปกับการสร้างความเข้มแข็งให้ภาคอุตสาหกรรมไทย
แต่ประเด็นที่ต้องจับตาคือการเดินทางเยือนไทยของ “พีธ เฮกเซธ” รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามสหรัฐฯ ในอนาคตอันใกล้ เพื่อร่วมลงนามเอกสารวิสัยทัศน์ร่วมไทย-สหรัฐฯ ว่าด้วยการเป็นพันธมิตรด้านการป้องกันประเทศ ปี 2026 (Joint Vision Statement for the Thailand-United States Defense Alliance)
กรอบความร่วมมือดังกล่าวมุ่งยกระดับความสัมพันธ์ด้านความมั่นคงและขีดความสามารถทางทหารของทั้งสองประเทศ ครอบคลุมถึงการพัฒนาอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ ตลอดจนการรับมือภัยคุกคามรูปแบบใหม่ ทั้งด้านไซเบอร์และอวกาศ ซึ่งอาจกลายเป็นอีกหนึ่งหมุดหมายสำคัญในการขยายความร่วมมือด้านยุทโธปกรณ์และเทคโนโลยีทางทหารระหว่างไทยกับสหรัฐฯ
ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของสมรภูมิยุคใหม่ การจัดหา HIMARS และ M777 จึงอาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการยกเครื่องกำลังรบกองทัพบกไทย ขณะที่ความร่วมมือด้านโดรนและการพัฒนาอุตสาหกรรมป้องกันประเทศกำลังกลายเป็นโจทย์ระยะยาว ซึ่งจะกำหนดทิศทางความมั่นคงและขีดความสามารถทางทหารของไทยในอนาคต





