วันจันทร์ ที่ 16 พฤศจิกายน 2569

Login
Login

ปมร้อน‘ระบอบน้ำเงิน’ ท้าชน ผลัก‘อนุรักษ์’รบ‘ขั้วแค้น’

สุดท้าย กกต.ส่งฟ้องต่อศาลเอาผิดแค่ 77 คน ในขณะที่ “ปลาตัวใหญ่” ไม่โดนแม้แต่ตัวเดียว ถือเป็นยุคที่ท้าทายสังคมมากที่สุดยุคหนึ่ง โดยเฉพาะล่าสุดที่ลามไปถึง “ศาลฎีกา” ทว่าหากไม่มั่นใจในอำนาจและความแข็งแกร่งในทุก “องคาพยพ” ก็ถือเป็นการย่ามใจ ไม่คิดว่าใครจะเขย่าตัวเองได้

KEY POINTS

  • ระบอบสีน้ำเงินถูกวิจารณ์ว่ามีอำนาจเบ็ดเสร็จคล้ายรัฐบาลทหารในอดีต โดยสามารถควบคุมทั้งฝ่ายนิติบัญญัติและแทรกแซงองค์กรอิสระต่างๆ
  • ประเด็นขัดแย้งสำคัญคือการที่ กกต. ซึ่งถูกมองว่าอยู่ภายใต้อิทธิพลของระบอบสีน้ำเงิน ได้ยื่นเรื่องให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยอำนาจของศาลฎีกา ซึ่งเปรียบเสมือนการท้าทายอำนาจตุลาการ
  • มีการยกตัวอย่างการใช้อำนาจที่ค้านสายตาประชาชนหลายกรณี เช่น ป.ป.ช. ยกคำร้องคดีหุ้นของศักดิ์สยาม ชิดชอบ และ กกต. ไม่ดำเนินคดีกับผู้กระทำผิดรายใหญ่ในคดีฮั้วเลือก สว.

รัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ในเวอร์ชั่นคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ได้รับการยกให้เป็นรัฐบาลที่มีอำนาจมากที่สุดชุดหนึ่งในประวัติศาสตร์

โดยเฉพาะการมี “มาตรา 44” ของรัฐธรรมนูญชั่วคราวปี 2557 ที่เป็นเหมือนแก้วสารพัดนึก สามารถเสก-สั่ง ได้ทุกอย่าง รวมถึงกลไก สภานิติบัญญัติอย่างสภานิติบัญญัติแห่งชาติ หรือ “สนช.” ที่ทำหน้าที่ทั้งวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎร ได้รับการแต่งตั้งโดย คสช.ทั้งหมด ไม่ว่าการพิจารณากฎหมาย หรือการสรรหาผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ มาจาก “สนช.” ทั้งสิ้น

ทุกองคาพยพในขณะนั้น ไม่ว่าจะเป็น “ฝ่ายบริหาร-นิติบัญญัติ-องค์กรอิสระ” ล้วนถูกมองว่า อยู่ภายใต้การคอนโทรลของรัฐบาลทั้งสิ้น

ขณะที่ปัจจุบัน “รัฐบาลสีน้ำเงิน” ที่นำโดยพรรคภูมิใจไทย กำลังถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่า มีอำนาจในลักษณะที่ใกล้เคียงกับ “รัฐบาล คสช.”

นอกจาก “รัฐบาลสีน้ำเงิน” คุมเสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎรแล้ว และยังกุมสภาพเบ็ดเสร็จในวุฒิสภาอีก ไม่ต่างอะไรกับที่ คสช. คอลโทรล สนช.ยุคนั้นได้

ขณะที่ “องค์กรอิสระ” หลายแห่งถูกสังคมมองว่า ฉาบไปด้วย “สีน้ำเงิน” หมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็น คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) หรือแม้แต่ศาลรัฐธรรมนูญ

นั่นเพราะบุคคลในองค์อิสระพักหลัง ซึ่งกลายเป็นเสียงข้างมากในองค์กรตัวเองขณะนี้ ล้วนได้รับความเห็นชอบจาก “สว.สีน้ำเงิน” เมื่อกุมสภาพในองค์กรตนเองได้ จึงคอนโทรลเรื่องคดีความต่างๆ ได้เช่นกัน

นอกจากใช้อำนาจเพื่อช่วยเหลือหรือเอื้อให้กันทางอ้อม “องค์กรอิสระ” บางแห่งในยุคนี้ ยังถูกดึงมาใช้เพื่อเป็น “อาวุธ” ในเกมการเมืองบ่อยครั้ง และหลายครั้งหลายคราที่ดูเหมือนกำลัง “ท้าทาย” กฎระเบียบและความถูกต้องในสังคมนี้

กรณี “กกต.” มีมติ 5 ต่อ 2 ให้ยื่น “ศาลรัฐธรรมนูญ” วินิจฉัยขอบเขตอำนาจของ “ศาลฎีกา” กรณีรับคำร้องของ “กลุ่มสว.สำรอง” ที่ขอให้ศาลฎีกาตรวจสอบคุณสมบัติของผู้สมัคร และผู้มีสิทธิเลือก รวม 5 ราย เป็นการใช้อำนาจเกินขอบเขต ถือเป็นเรื่องที่ชวนเสียวไส้ในทางการเมือง

สังคมรับรู้กันดีว่า ทั้ง กกต. ทั้งศาลรัฐธรรมนูญ ถูกครหาว่า ถูกอำนาจของระบอบสีน้ำเงินแทรกแซง การไปยื่นให้กัน จึงไม่ต่างอะไรกับ “ระบอบสีน้ำเงิน” ไปท้ารบกับ “ศาลฎีกา”

ที่ผ่านมา “ศาลฎีกา” คือ สถาบันตุลาการที่อยู่เหนือการเมือง อยู่เหนือความขัดแย้ง และเป็นหน่วยงานเดียวที่ “ระบอบสีน้ำเงิน” ยังไม่สามารถเจาะทะลวง หรือแทรกซึมไปได้ในเวลานี้

เมื่อ กกต.เดินเครื่องเรื่องนี้ มันจึงเหมือนการ “ท้าชน” ซึ่งในอดีตที่ผ่านมา ไม่มีใครกล้า และไม่มีใครทำ หากแต่ “ระบอบสีน้ำเงิน” กล้าทำ

การเล่นกับสถาบันตุลาการที่มีเครดิตในสังคมมากที่สุดในกระบวนการตรวจสอบเวลานี้ ผู้อยู่เบื้องหลังการขับเคลื่อนเรื่องนี้ย่อมมั่นใจว่า อำนาจในมือตัวเองมีมากมาย และมากพอที่จะ “ขบเหลี่ยม” กับสิ่งที่ไม่ควรไปยุ่งด้วย

ถือเป็นยุคที่อะไรที่ไม่เคยเห็นก็ได้เห็น อะไรที่ไม่มีใครกล้าทำก็กล้าทำ โดยเฉพาะการใช้ “องค์กรอิสระ” เพื่อประโยชน์ทางการเมืองฝั่งตัวเอง

หลายเรื่องค้านสายตาชัดเจนแต่กล้าทำ ตั้งแต่กรณี ป.ป.ช.ยกคำร้องกรณี “ศักดิ์สยาม ชิดชอบ” อดีต รมว.คมนาคมถือครองหุ้น หจก.บุรีเจริญคอนสตรัคชั่น ทั้งที่ศาลรัฐธรรมนูญเคยมีมติให้ “ศักดิ์สยาม” พ้นสมาชิกภาพเพราะเห็นว่า เป็นนิติกรรมอำพราง นอกจากนี้ ป.ป.ช. ยังยกคำร้องในกรณียื่นแสดงบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินเป็นเท็จด้วย

เรื่องดังกล่าวสังคมรับไม่ได้อย่างมาก จนฝ่ายค้านต้องยื่นเรื่องผ่าน “โสภณ ซารัมย์” ประธานสภาผู้แทนราษฎร เพื่อส่งให้ศาลฎีกา ตั้งคณะกรรมการสอบ “ป.ป.ช.” ที่ยกคำร้องดังกล่าว แต่กลับถูกดึงเรื่องผ่านกลไกต่างๆ จนบัดนี้เวลาล่วงเลยเกือบ 6 เดือนแล้ว แต่ “โสภณ” ยังไม่ได้ส่งเรื่องไป

ทั้งที่เรื่องนี้ “โสภณ” เป็นแค่ “ทางผ่าน” แต่กลับมีกระบวนการมากมายจนดูยุ่งยาก ทั้งที่ในอดีตมีการดำเนินการกันอย่างง่ายดาย เพราะสุดท้ายแล้วคนตัดสินคือ “ศาลฎีกา”

มันเลยทำให้ถูกตั้งข้อสังเกตว่า เพราะ “ระบอบสีน้ำเงิน” ไม่มั่นใจใน “ศาลฎีกา” จึงไม่ต้องการให้เรื่องไปถึงหรือไม่?

อีกเหตุการณ์ที่ดูเหมือน “ระบอบสีน้ำเงิน” ย่ามใจในอำนาจ คือ คดีฮั้วเลือก สว.ในมือ “กกต.” ที่ก่อนหน้านั้นมีหลักฐาน ไม่ว่าจะเป็นคลิปเสียง คลิปวิดีโอ ออกมามากมายว่า กระบวนการคัดเลือกเป็นไปไม่โดยบริสุทธิ์ ในกระบวนการของ กรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) ยุคแรกพบหลักฐานจำนวนมาก จนยื่นให้ กกต.ฟัน แต่เมื่อมาถึงมือ กกต. การพิจารณากลับเป็นหนังคนละม้วน

สุดท้าย กกต.ส่งฟ้องต่อศาลเอาผิดแค่ 77 คน ในขณะที่ “ปลาตัวใหญ่” ไม่โดนแม้แต่ตัวเดียว ถือเป็นยุคที่ท้าทายสังคมมากที่สุดยุคหนึ่ง โดยเฉพาะล่าสุดที่ลามไปถึง “ศาลฎีกา”

ทว่าหากไม่มั่นใจในอำนาจและความแข็งแกร่งในทุก “องคาพยพ” ก็ถือเป็นการย่ามใจ ไม่คิดว่าใครจะเขย่าตัวเองได้