‘โกง สว.’ชนวนขัดแย้งรอบใหม่ ฉากทัศน์หลัง 14 ก.ย. จุดเปลี่ยนการเมือง

2 ปีกว่า สำหรับคดี “โกง สว.” ในมือของคณะกรรมการการเลือกตั้ง ผนึกกำลังกับกรมสอบสวนคดีพิเศษ สอบสวนพยานหลักฐาน “ผู้ถูกกล่าวหา” จำนวนมาก กำลังใกล้ได้ข้อสรุปว่า “7 อรหันต์ กกต.” จะส่งเรื่องไปยังศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้งเอาผิด “229 ผู้ถูกกล่าวหา” หรือไม่

โดยสำนวนการพิจารณาของ “7 อรหันต์” จะมีผลการไต่สวนของคณะกรรมการสืบสวนและไต่สวนกลาง ชุดที่ 26 และคณะอนุกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดปัญหาหรือข้อโต้แย้งวินิจฉัย ชุดที่ 36 นำมาประกอบการวินิจฉัย

สำหรับการไต่สวนของ “คณะอนุฯ ชุด 26” มีการสืบสวนเส้นทางการเงิน พฤติกรรม และมูลเหตุการโกง สว. ก่อนจะมีมติให้สั่งฟ้อง 229 คน แบ่งเป็น “สว.” 138 คน “กลุ่มรัฐมนตรี” 13 คน “สส.” 17 คน และ “กลุ่มผู้สมัคร สว. – เครือข่าย” 61 คน ทั้งนี้มีกรรมการบริหารพรรคภูมิใจไทยผู้กล่าวหารวมอยู่ด้วย 16 คน

อีกด้านหนึ่ง “คณะอนุฯ ชุด 36” ซึ่ง “กกต.ชุดใหญ่” มีคำสั่งแต่งตั้งให้วินิจฉัยสำนวนของ “คณะอนุฯ ชุด 26” โดย “คณะอนุฯ ชุด 36” หักล้างการไต่สวนของ “คณะอนุฯ ชุด 2” โดยมีมติให้ยกฟ้อง 229 ผู้ถูกกล่าวหา ก่อนจะส่งความเห็นให้ “กกต.ชุดใหญ่” พิจารณา

อย่างไรก็ตามการทำงานของ “คณะอนุฯ ชุด 36” มีข้อกังขาเรื่องการวินิจฉัย เนื่องจากใช้วิธีการเรียกประชุมก่อนจะให้ “ฝ่ายเลขานุการ” อ่านสำนวนของ “คณะอนุฯ ชุด 26” เพื่อพิจารณา โดยไม่ได้แสวงหาข้อเท็จจริงเพิ่มเติม โดย “สมชัย ศรีสุทธิยากร” อดีต กกต. ออกมาเปิดเผยข้อมูลดังกล่าว

ทั้งนี้ผลการวินิจฉัยของ “7 อรหันต์ กกต.” จะมีมติออกมาในวันที่ 14 ก.ย. จะถือเป็นคดีประวัติศาสตร์ที่จะชี้ชะตากระดานอำนาจทางการเมืองของประเทศไทย

สำหรับ “7 อรหันต์ กกต.” ประกอบด้วย “ณรงค์ กลั่นวารินทร์” ประธานกรรมการการเลือกตั้ง มาจากการสรรหาของ สว. ชุดปัจจุบัน "ฐิติเชฏฐ์ นุชนาฏ” ดำรงตำแหน่งเมื่อ 4 ธ.ค. 2561 อยู่ระหว่างปฏิบัติหน้าที่รอองค์กรสรรหาแต่งตั้งผู้แทนใหม่ มาจากชุดสรรหา คสช. “ชาย นครชัย” ดำรงตำแหน่งเมื่อ 2 ต.ค. 2566 มาจากการสรรหาชุด คสช. “สิทธิโชติ อินทรวิเศษ” กรรมการการเลือกตั้ง ดำรงตำแหน่งเมื่อ 19 มี.ค. 2567 มาจากสายที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา

“อนันต์ สุวรรณรัตน์” ดำรงตำแหน่งเมื่อ 7 ธ.ค. 2568 มาจากการสรรหาชุดปัจจุบัน “ณรงค์ รักร้อย” ดำรงตำแหน่งเมื่อ 7 ธ.ค. 2568 มาจากการสรรหาชุดปัจจุบัน “จิรุตม์ วิศาลจิตร” ดำรงตำแหน่งเมื่อ 26 มี.ค. 2569 มาจากการสรรหาชุดปัจจุบัน

เมื่อ “7 อรหันต์ กกต.” มีที่มาจากการแต่งตั้งของ สว.ชุดคสช. 3 คน และ สว.ชุดปัจจุบัน 4 คน จึงมีข้อกังขาเรื่องความทับซ้อนในเชิงโครงสร้างอำนาจ ยิ่งมี “บิ๊กสีน้ำเงิน” คอยกำกับอยู่ฉากหลัง ยิ่งทำให้เกิดข้อสงสัยในความโปร่งใสมากพอสมควร

3 แนวทางข้อชี้ขาด “กกต.”

ตามฉากทัศน์ต่อไปของ กกต.ในการพิจารณาเรื่องดังกล่าว ในวันที่ 14 ก.ย.2569 นี้ สามารถออกได้ 3 แนวทาง 

1.ที่ประชุม กกต.มีมติเห็นด้วยตามที่คณะอนุฯ ชุดที่ 36 เสนอ คือเห็นว่า 229 คนที่ถูกกล่าวหา ไม่มีความผิด มีมติยกคำร้อง ทำให้ทั้งหมดที่ฝ่ายค้าน-ไอลอว์ และภาคประชาชนพยายามผลักดันมา “สูญเปล่า” รวมไปถึงสำนวนคดีอั้งยี่-ฟอกเงินในกรมสอบสวนคดีพิเศษ จะต้องแท้งไปด้วยเช่นกัน

2.ที่ประชุม กกต.ดำเนินการไต่สวนเสร็จครบถ้วนทั้ง 77 จังหวัด และลงมติเอาผิดแค่บรรดา “ลูกน้อง-คนสนิท” ของ “เครือข่ายบ้านใหญ่-สส.-นักการเมือง” แต่ไม่สามารถสาวลึกไปถึง “ตัวบงการสีน้ำเงิน” ได้ เพราะตามเส้นทางการเงินอาจไปไม่ถึง ขณะเดียวกัน “สว.สีน้ำเงินอ่อน” อย่างน้อย 15 คน อาจถูกเอาผิดไปด้วย เพื่อลดกระแสสังคมลง

3.ที่ประชุม กกต.ดำเนินการไต่สวนเสร็จครบถ้วน 77 จังหวัด และมีมติเห็นชอบตามที่คณะกรรมการ ชุดที่ 26 เคยให้ความเห็น เอาผิด 229 บุคคลที่ถูกกล่าวหาในขบวนการ “โกง สว.” และส่งสำนวนไปยังศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้ง เพื่อพิจารณาต่อไป

เดิมพัน “กกต.” จุดไฟขัดแย้ง

อย่างไรก็ตามทั้ง 3 แนวทางของ “7 อรหันต์ กกต.” ย่อมส่งผลต่อการเมืองภาพใหญ่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หากมีมติส่งฟ้อง 229 ผู้ถูกกล่าวหา ย่อมสะเทือนถึง “บิ๊กสีน้ำเงิน - พรรคภูมิใจไทย” เนื่องจาก “กรรมการบริหารพรรคภูมิใจไทย” มีชื่อติดบ่วงอยู่ด้วย 16 คน อาจจะนำมาสู่การ “ยุบพรรค” ได้

เช่นเดียวกับ นายกฯ อนุทิน ชาญวีรกูล - 13 รัฐมนตรี - 17 สส. จะสุ่มเสี่ยงหลุดจากเก้าอี้ เพราะแม้คดีในศาลจะใช้เวลาการพิจารณาอีกนาน แต่อาจจะมีการยื่นให้ “ศาลรัฐธรรมนูญ” วินิจฉัยปมจริยธรรม ซึ่งจะสะเทือนแต่โครงสร้างอำนาจที่ “หัวขบวนอนุรักษ์” ออกแบบเอาไว้

เมื่อผลกระทบกระแทกตรงไปที่ “หัวขบวนอนุรักษ์” จึงมีการคาดการณ์กันว่าแนวทางส่งฟ้อง “229 ผู้ถูกกล่าวหา” แบบรวบตึงทั้งหมด จึงมีโอกาสเกิดขึ้นน้อย

ดังนั้นเดิมพันใหญ่จึงอยู่ที่ “7 อรหันต์ กกต.” ในวันที่ต้องพ้นจากตำแหน่ง จะสามารถประคับประคองตัวเองให้รอดการโดนฟ้องร้องในข้อหา ม.157 หรือไม่

ขณะเดียวกันหากไม่สั่งฟ้อง “กกต.” จะตกเป็นเงื่อนไขทางการเมืองที่จะจุดชนวนขัดแย้งให้เกิดขึ้นในทันที เนื่องจากมี “กลุ่มต้าน” ที่จะปลุกมวลชนออกมาชุมนุมทางการเมือง

โอกาสสูงส่งฟ้อง “น้ำเงินอ่อน”

สำหรับแนวทางที่เป็นไปได้มากที่สุดคือการส่งฟ้อง “229 ผู้ถูกกล่าวหา” แค่บางส่วนเท่านั้น โดยเฉพาะกลุ่ม “สีน้ำเงินอ่อน” โดยคาดการณ์ว่าจะมีสว.บางคน เครือข่ายสีน้ำเงินบางคน แต่ที่การันตีคือจะไม่มี “กรรมการบริหารพรรคภูมิใจไทย” รวมอยู่ด้วยอย่างแน่นอน เพราะต้องการตัดตอนการ “ยุบพรรค” ออกไปให้ไกลตัวมากที่สุด

แนวทางนี้จะสามารถประคับประคองให้ “เครือข่ายสีน้ำเงิน” อยู่ในอำนาจได้ต่อไป แต่จะเกิดความสั่นคลอนขึ้นทันที เนื่องจากจะเป็นการสร้างเงื่อนไขทางการเมืองให้ “แนวต้าน” ใช้ปลุกมวลชนได้

อย่างไรก็ตามถือเป็นแนวทางที่ “บิ๊กสีน้ำเงิน” ยอมเสี่ยง เพราะมองแล้วว่าการชุมนุมของ “แนวต้าน” เกิดขึ้นได้ยาก โดยรูปแบบของ “มวลชนส้ม” ชุมนุมเช้า เย็นกลับ สามารถรับมือได้ ด้านการชุมนุมของ “ม็อบเหลืองเก่า” หากตัดท่อน้ำเลี้ยงได้ ก็สามารถตัดกำลังลงได้เช่นกัน

ที่สำคัญหากมองไปยังเครือข่ายท่อน้ำเลี้ยงในยุค “เครือข่ายน้ำเงิน” เรืองอำนาจ แทบจะไม่มี “กลุ่มทุน” มาลงขันให้ม็อบ เพื่อล้ม “รัฐบาลน้ำเงิน” แตกต่างจากการชุมนุมขับไล่ “รัฐบาลค่ายแดง”

14 ก.ย.2569 จุดเริ่มชนวนขัดแย้ง

เมื่อมองทั้งกระดานทางการเมือง วันที่ 14 กันยายน ไม่ใช่ฉากจบของคดี “โกง สว.” แต่เป็นฉากเริ่มของความขัดแย้งทางการเมืองรอบใหม่

“แนวต้าน” รู้ดีว่าหาก “เครือข่ายสีน้ำเงิน” รอดพ้นจากคดีโกง สว. จะทำให้ “บิ๊กสีน้ำเงิน” ควบคุมเกมการเมืองได้อีกนาน และควบคุมเกมทั้งหมดเอาไว้ในมือ ทั้ง สส. -สว.-องค์กรอิสระ

ดังนั้นหนทางเดียวของ “แนวต้าน-มวลชนส้ม” คือการท้าชนกับ “บิ๊กสีน้ำเงิน” และจับตาว่า“รัฐพันลึก” ที่หนุนหลังเครือข่ายสีน้ำเงิน จะเปลี่ยนเกม เปลี่ยนตัวเล่น ในกระดานอำนาจหรือไม่