'ปราบต์' การสังเกต สิ่งที่ไม่น่าสนใจ นั่นคือ 'พล็อตเรื่อง'

By กนกพร โชคจรัสกุล | จุดประกาย

ปราปต์ เป็นนามปากกาของ ชัยรัตน์ พิพิธพัฒนาปราปต์ นักเขียนชาวไทย ที่มีผลงานหลากหลายทั้งนวนิยายและเรื่องสั้น ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศต่าง ๆ มากมาย มีการนำผลงานไปผลิตเป็นทีวีซีรีส์ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมาก

เช่น นวนิยายเรื่อง กาหลมหรทึก ได้รับรางวัลยอดเยี่ยมนายอินทร์อะวอร์ด ประจำปี พ.ศ. 2557 ได้รับการสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่องวัน

ส่วนเรื่อง นิราศมหรรณพ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับความแตกต่างของมนุษย์ผ่านตัวละครที่ติดเอชไอวี เด็กหูหนวกแต่กำเนิดและโฮโมเซ็กซ์ชวล ก็เข้ารอบชอร์ตลิสต์การประกวดรางวัลซีไรต์ 2558

จบการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนเปี่ยมสุวรรณวิทยา มัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนมัธยมสาธิตสถาบันราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา มัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนทวีธาภิเศก ระดับอุดมศึกษาที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี สาขา บริหารอุตสาหการและการปฏิบัติการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

'ปราบต์' การสังเกต สิ่งที่ไม่น่าสนใจ นั่นคือ 'พล็อตเรื่อง'

Cr. Kanok Shokjaratkul

มีความอยากเขียนมาตั้งแต่เด็ก

"ผมเขียนหนังสือจริงจังมาตั้งแต่เด็ก ก่อนจะเขียนนิยายอีก เริ่มจากแม่ให้หนังสือวาดรูป หนังสือระบายสีนิทาน

ผมเขียนคำเพิ่มลงไปในนิทานเล่มนั้นเอง เพราะอยากอ่านเนื้อเรื่องเยอะ ๆ

ผมจะแต่งต่อจากประโยคเดิม เช่น เพิ่มรายละเอียดว่าสัตว์ในป่ามีลักษณะอย่างไรตามจินตนาการ

ต่อมาก็เริ่มเขียนเป็นเล่ม ตอนประถม ผมฉีกสมุดที่โรงเรียนมาเขียนเรื่องราวที่จินตนาการจากละครที่ดู

โดยเอาชีวิตรอบตัว อย่างเรื่องของคุณครู มาผสม

ตอนนั้นเขียนโดยไม่มีโครงเรื่องเลย เขียนไปแก้ไป จนน้องสาวที่ผมบังคับให้อ่านเริ่มบ่น

จนกระทั่งเข้าเรียนมัธยมต้น ก็เริ่มอ่านวรรณกรรมนิยายจริง ๆ อย่างเรื่อง หุบเขากินคน ของคุณมาลา คำจันทร์

ซึ่งผมประทับใจมาก ที่เขาสามารถใช้ภาษาเก่า มาบรรยายภาพได้สนุกกว่าละคร

ในช่วงมัธยมปลาย ผมเริ่มเขียนนิยายลงเว็บไซต์ Dek-D.com

เรื่องแรกคือ เกาะนาคา เป็นแนวปีศาจงู ที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก Jurassic Park

ต่อมามีเรื่อง รักต้องปล้ำ แนวตลกวัยรุ่นในช่วงที่นิยายออนไลน์กำลังเฟื่องฟู

จนมีสำนักพิมพ์ติดต่อขอตีพิมพ์เป็นเล่มแรกในชีวิต

หลังจากนั้นเว้นช่วงไปเกือบ 10 ปี จนกระทั่งส่ง กาหลมหรทึก เข้าประกวด

แรงบันดาลใจของ กาหลมหรทึก มาจากการอ่าน ที่ผมชอบอ่านหลายแนว

ทั้งสืบสวนอย่างคินดะอิจิ หรือเรื่อง The Ring"

'ปราบต์' การสังเกต สิ่งที่ไม่น่าสนใจ นั่นคือ 'พล็อตเรื่อง'

จุดเริ่มต้นมาจากความสงสัย

"ผมสงสัยว่าทำไมคนไทยไม่ค่อยเขียนแนวนี้ (กาหลมหรทึก) และผมไปรู้จัก กลโคลง ที่วัดโพธิ์ ซึ่งมีลักษณะเหมือนรหัสลับ

ก็เลยมีความรู้สึกว่า มันเอาไปทำแบบ The Da Vinci Code ได้

จึงส่งไปประกวดรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดในหัวข้อนิยายสืบสวนสอบสวน

ซึ่งผมมีเวลาเพียง 3 เดือนในการเขียนให้จบ

ผมต้องทำ Treatment หรือเรื่องย่อแต่ละซีนไว้ แล้วอาศัยช่วงเวลาเดินทางบนรถไฟฟ้าจดโน้ตไว้

เพื่อกลับมาขยายความที่บ้านตอนกลางคืน

ความยากคือ การวางลำดับเบาะแสให้คนอ่านไม่รู้ก่อนถึงเวลาเฉลย

นอกจากนี้ยังต้องรีเสิร์ชข้อมูลประวัติศาสตร์ในช่วงปี พ.ศ. 2485-2486 เช่น สภาพชีวิตช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 น้ำท่วมใหญ่ และข้อมูลจากมิวเซียมย่านเยาวราชเพื่อให้เรื่องสมจริงที่สุด

หลังจากกาหลมหรทึก ก็เขียน นิราศมหรรณพ ต่อ หยิบประเด็นภารกิจลับของสุนทรภู่มาผสมกับแนวไซไฟและแฟนตาซี

แล้วก็มีเรื่อง ลิงพาดกลอน ที่นำข้อมูลจากกฎหมายตราสามดวง เรื่องบทลงโทษ ทวะตึงสกรรม ที่โหดร้ายมาใช้ในคดีฆาตกรรม

ผมพยายามหาข้อมูลให้กว้างที่สุดเพื่อให้เห็นภาพชีวิตตัวละครชัดเจน แม้บางอย่างจะไม่ได้ใส่ลงไปในเรื่องทั้งหมดก็ตาม

'ปราบต์' การสังเกต สิ่งที่ไม่น่าสนใจ นั่นคือ 'พล็อตเรื่อง'

ใช้เทคนิคการเขียนแบบ หอมหัวใหญ่

"นอกจากนี้ยังเขียนนิยายวายด้วย เริ่มมาจากตัวละครตำรวจคู่หนึ่งใน กาหลมหรทึก ที่แฟนหนังสือชื่นชอบและนำไป จิ้น กัน

ผมเลยนำบุคลิกเดิมมาสร้างใหม่ในยุคปัจจุบันในเรื่อง ลิงพาดกลอน

จนสำนักพิมพ์ชวนให้เขียนนิยายวายอย่างจริงจัง ซึ่งก็คือเรื่อง คุณหมีปาฏิหาริย์

ผมใช้เทคนิคการเขียนแบบเลเยอร์ (Layer) หรือเหมือนหอมหัวใหญ่

คือเปลือกนอกเป็นเรื่องรักแฟนตาซี แต่ข้างในซ่อนประเด็นเสียดสีสังคม การเมือง และประวัติศาสตร์กระแสรองเอาไว้"

'ปราบต์' การสังเกต สิ่งที่ไม่น่าสนใจ นั่นคือ 'พล็อตเรื่อง'

ชีวิตจริงน่าสนใจไม่แพ้นิยาย

"มีเรื่องหนึ่งเขียนมาจากประวัติศาสตร์ของครอบครัว

ผมได้ไปงานสัปดาห์หนังสือที่ไต้หวัน และเล่าเรื่องอากงของผมซึ่งเป็นนักเขียนในไทย

เขียนนิยายลงหนังสือพิมพ์จีน จนทำให้ญาติที่พลัดพรากไปอยู่ไต้หวันหาเราเจอ

คนที่นั่นจึงสนับสนุนให้ผมเขียนเรื่องนี้

ผมจึงนำเรื่องของบรรพบุรุษมาผสมกับแวดวงการเขียนหนังสือในปัจจุบัน

ออกมาเป็นเรื่อง YouPhonic เสียงรักจากคำไรต์ นิยายโรแมนติกเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของครอบครัว และการได้กลับมาเจอกันของบรรพบุรุษผ่านทางหน้าหนังสือ"

สิ่งที่สำคัญที่สุดของนักอ่านและนักเขียนต้องการอยากจะรู้เกี่ยวกับการทำงานของ ปราบต์ ก็คือที่มาของไอเดียหรือการสร้างเรื่องราวต่าง ๆ ในเรื่องนี้

ปราบต์ ตอบว่า การหา พล็อตเรื่อง เป็นสิ่งสำคัญ

"คำแนะนำคือ ส่วนใหญ่มาจากการสังเกตสิ่งที่ไม่ตั้งใจ

อย่างเรื่อง กลโคลง ผมได้ยินมาจากวิทยุช่อง AM ที่เขาเปิดระหว่างนั่งรถทัวร์

หรือเรื่องน้ำมันรั่ว ก็เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องไซไฟ

ผมคิดว่า เราต้องเปิดรับข้อมูลกว้าง ๆ แล้วนำมาร้อยเรียง ต่อยอดด้วยการรีเสิร์ช"

'ปราบต์' การสังเกต สิ่งที่ไม่น่าสนใจ นั่นคือ 'พล็อตเรื่อง'

ผลงาน นวนิยาย

เด็กเดน : ข้อสอบอำมหิต, YouPhonic เสียงรักจากคำไรต์, ศพหกเหียน, ฝนล้านฤดู, Moon Sea Level ลึกระดับรัก, บิงโกเกมฆาตกร, คาธ, แมงละเมอ, หลุมหลบตาย, อโศกสาง, ร้านโชว์เฮี้ยน โครงการ 2 สยองเดลิเวอรี่, เรื่องลับริมบังกะโล, สุสานสยาม, บัลลังก์ลูกไม้, ถ่านไฟเดียว, คุณหมีปาฏิหาริย์, พยนต์, ลิงพาดกลอน, รอยอาศิรพิษ, เปรต, วงกตนรกานต์, รักในรอยลวง, ร้านโชว์เฮี้ยน, ดวงแบบนี้ไม่มีจู๋, ห่มแดน, นิราศมหรรณพ, กาหลมหรทึก, สาวป่วนก๊วนเฟรชชี่, หัวใจใส่วิปครีม, สาวป่วนก๊วนรด., รักต้องปล้ำ

ผลงานเรื่องสั้น

คดีแมวผีบาเคะเนโกะ, ยายเปื้อน, ข้ามกำแพง, โพยมมาศมืดมัวดาว เดือนดับ, MIRAGE, บุฟเฟ่ต์อาละวาด, ปลดปล่อย, นิทานฆาตกรรม, ระหว่างทางของบทสนทนาที่หายและหวน, เรื่องสั้นวันที่ร้อย, ขัย, คร่าน้ำนม, ทามลายของเด็กชายขยะเปียก, เรื่องผีเขียน, แม่มด, ลูกท้อสตอรี่, เชิญวิญญาณ, โทรสาป, ตา(ย)ไม่หลับ, ทางรอด, ความตายในวงเล็บ, สมุดลับของระเรียม

'ปราบต์' การสังเกต สิ่งที่ไม่น่าสนใจ นั่นคือ 'พล็อตเรื่อง'