นทธี ศศิวิมล เป็นนักเขียน เรื่องสั้น นวนิยาย การ์ตูนความรู้ และเรื่องผีต่าง ๆ ที่ทำงานเขียนและมีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่องในระยะเวลา 16 ปี จำนวน 44-45 เล่ม
ได้รับรางวัลมากมาย ตั้งแต่ กระต่ายตายแล้ว เข้ารอบนายอินทร์อะวอร์ดปี 2550, ดอยรวก เรื่องสั้นยอดเยี่ยมรางวัลนายอินทร์อะวอร์ด ปี 2551,
ลูกของลูกสาว เรื่องสั้นรางวัลสุภาว์ เทวกุล ปี 2553, เต้นรำไปบนท่อนแขนอันอ่อนนุ่ม รางวัลรองชนะเลิศนายอินทร์อะวอรด์ ปี 2554, อรุณสวัสดิ์สนธยา รางวัลหนังสือดีเด่นแห่งชาติประจำปี 2556, ทรงจำ เรื่องสั้นยอดเยี่ยมประเภทวิทยาศาสตร์ รางวัลมติชนอะวอร์ด, นายหนุ่ม นามสมมติ เรื่องสั้นรางวัลชมเชยจากสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทย
เรื่องสั้นที่แปลเป็นภาษาอังกฤษ : ช่างทำกุญแจที่หัวมุมถนน, ลูกของลูกสาว, น้อง
แปลเป็นภาษาอินโดนีเซีย : เต้นรำไปบนท่อนแขนอันอ่อนนุ่ม
แปลเป็นภาษามลายู จีน อังกฤษ : การ์ตูนความรู้วรรณกรรม เรื่องผี ๆ รอบโลก, ผีสี่ภาค, ผีหลังห้อง
Cr. Kanok Shokjaratkul
ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเป็นนักเขียน
"งานเขียนถือเป็นอาชีพหลักเพียงอาชีพเดียว ถ้าไม่นับการเป็นวิทยากรด้านงานเขียน
นัทเรียนจบด้านจิตวิทยาคลินิก เคยเป็นครูสอนภาษาไทย และนักจิตวิทยาคลินิกในโรงพยาบาล
จุดเปลี่ยนสำคัญคือตอนตั้งครรภ์แล้วมีภาวะแทรกซ้อน ลูกคลอดก่อนกำหนด ด้วยน้ำหนักเพียง 740 กรัม
ทำให้ไม่สามารถทำงานประจำได้ เพราะต้องดูแลลูกอย่างใกล้ชิด จึงเริ่มมองหางานที่ทำอยู่ที่บ้านได้ นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเขียนหนังสืออย่างจริงจัง"
ชอบอ่านหนังสือมาตั้งแต่เด็ก ๆ
"การเขียนมาจากการชอบอ่านหนังสือ ตั้งแต่จำความได้ หนังสือคือเซฟโซนของเรา
จุดเริ่มต้นของการเขียน มาจากเพื่อน ๆ สมัยก่อนชอบฟังเรื่องผี พอนัทเล่าเรื่องที่มีอยู่จนหมดสต็อกแล้ว ก็เริ่มสร้างสตอรี่ขึ้นมาเอง ทั้งตัวละครและเนื้อเรื่อง
นัทพบว่าเสน่ห์ของการเล่าเรื่องคือการรอคอยดูว่า มุก ที่เราเตรียมไว้ให้คนฟังสะดุ้งหรือเซอร์ไพรส์นั้นจะได้ผลไหม
เรื่องผีที่นำเสนอ ในมุมมองของเรา นัทมองเห็นกุศโลบายและความห่วงใยที่แฝงอยู่
เช่น เรื่องผีในสถานศึกษา มักถูกสร้างมาเพื่อควบคุมพฤติกรรมเด็ก อย่างผีในสระว่ายน้ำที่ห้ามไปเล่นหลังหกโมงเย็น ซึ่งจริง ๆ คือการป้องกันไม่ให้เด็กจมน้ำในที่มืด"
ผีมีจริงหรือไม่
"สำหรับนัทแล้ว ผีที่เห็นมีจริง แต่ตัวตนของมันไม่มีจริง
นัทเชื่อว่าคนเห็นจริง แต่อธิบายด้วยวิทยาศาสตร์และจิตวิทยาได้ประมาณ 80-90%
งานเขียนของนัทวนเวียนอยู่กับ ความตาย เพราะความตายนิยามได้หลากหลายมาก
ไม่ใช่แค่การสิ้นลมหายใจ แต่มันคือการตายจากกันทั้งที่ยังมีชีวิต
หรือแม้แต่ตัวตนของเรา ในวินาทีที่แล้วก็ตายไปเพื่อให้ตัวตนใหม่เกิดขึ้น
นัทชอบสำรวจความลึกลับที่ไม่มีใครยืนยันได้ว่าหลังความตายคืออะไร
อย่าง จดหมายจากดาวแมว และ พัสดุจากดาวหมา ก็เขียนขึ้นมาจากประสบการณ์ตรง นัทอยากได้จดหมายจากแมวของตัวเองที่จากไปแล้ว
นัทเขียนเพื่อบอกทุกคนว่า ไม่ผิดเลยที่เราจะเสียใจหรืออ่อนแอ เมื่อสูญเสียสัตว์เลี้ยง
เพราะคนในสังคมบางส่วนอาจมองว่า ก็แค่หมาแมว
นัทอยากให้หนังสือนี้ช่วยกอดปลอบคนที่กำลังเจ็บปวดจากการสูญเสีย ให้เขาก้าวข้ามมันไปได้"
ผลงานล่าสุด
"ที่เพิ่งออกมา Safe House อนุญาตให้เศร้าได้แป๊บหนึ่ง
แล้วก็เล่มที่ชื่อภาษาอังกฤษเท่ ๆ อย่าง I'm dead than you and you นักเรียนและผีทำความเคารพ
แล้วก็ผลงานที่เพิ่งออกเมื่อปลายปีที่แล้วอย่าง ไลฟ์หลอน ศาลาซ่อนผี กระแสดีมาก
เพิ่งได้รับรางวัลชมเชยประเภทนวนิยายหนังสือดีเด่นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) มาด้วย
ใครที่ชื่นชอบเรื่องแนวผี ๆ อยากให้ลองไปตามหาอ่านกันดู
แล้วในเล่มนี้ ไลฟ์หลอน ศาลาซ่อนผี นัทได้เข้าไปเป็นตัวละครโดยใช้ชื่อจริงว่า นทธี ศศิวิมล หรือ นัท ด้วย เป็นการทดลองทำอะไรใหม่ ๆ ซึ่งปรากฏว่าคนอ่านชอบกันมาก
อาชีพนักเขียน กับการใช้ชีวิต
"นัทให้ความสำคัญกับการเก็บวัตถุดิบมาก ถ้าเจออะไรที่สปาร์คในใจจะจดบันทึกไว้ทันที
กระบวนการเขียนของนัท จะแบ่งเป็น วางแผนไอเดีย 10% วางโครงเรื่องและทรีตเมนต์ 10% และอีก 80% คือ การเขียน
นัทมักจะเขียนบทสุดท้ายก่อน เพื่อให้เห็นเส้นชัย แล้วค่อยย้อนกลับไปเขียนส่วนที่เหลือ
ซึ่งช่วงเวลาทำงานเขียนส่วนใหญ่ของนัทคือช่วงกลางคืน หลังจากลูกหลับแล้ว เพราะสำหรับนัทแล้ว ลูกสำคัญที่สุดในโลก
สำหรับโปรเจกต์ใหม่ ๆ ที่กำลังทำอยู่คือ นิยายเรื่อง ป่าขึด ซึ่งเป็นความเชื่อทางภาคเหนือเกี่ยวกับพื้นที่ต้องคำสาปหรือมีพลังงานไม่ดี
และอีกเรื่องคือ ตู้คีบ/กล่องสุ่มความทรงจำ เป็นเรื่องของคนที่ตายแล้วกำลังจะไปเกิดใหม่ แต่ต้องเลือกความทรงจำสุดท้ายติดตัวไป
นอกจากนี้ก็มีรวมเรื่องสั้นเกี่ยวกับความนึกคิดและจิตวิญญาณด้วย
สำหรับคนที่อยากเป็นนักเขียน
ถ้าอยากเขียน ก็เขียนเลยค่ะ ไม่ต้องรอคนอื่นมาชอบ เพราะอย่างน้อยที่สุด
คุณมีคนอ่านที่รอจะยอมรับในตัวคุณแล้วหนึ่งคน นั่นก็คือตัวคุณเอง"
