ช่วงปลายปี 2568 ที่ผ่านมาวงการภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่มีแต่หนังการ์ตูนแอนิเมชันยึดครองตาราง box-office มายาวนานได้กลับมาคึกคักอีกครั้งเพราะ ‘Kokuho สมบัติชาติ’ ที่ก้าวขึ้นมาเป็น “ภาพยนตร์คนแสดงที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาลของญี่ปุ่น” ภายในเวลาอันรวดเร็ว ตามมาด้วยการได้รับเลือกเป็นตัวแทนประเทศญี่ปุ่นส่งเข้าชิงรางวัลออสการ์ประจำปี 2026 นี้
Kokuho เป็นผลงานการกำกับของ อีชางอิล (Lee Sang-il) อ้างอิงมาจากนิยายของโยชิดะ ชูอิจิ ที่พูดถึงชีวิตตั้งแต่วัยเด็กจนก้าวขึ้นมาเป็นนักแสดงคาบูกิระดับตำนานของญี่ปุ่นว่าต้องแลกมาด้วยอะไรบ้าง ตัวหนังมีความยาวเกือบ 3 ชั่วโมง (174 นาที) แต่กลับสะกดคนดูให้อินไปกับเนื้อเรื่องได้อย่างอยู่หมัด
นอกจากจะกวาดรายได้ระดับปรากฏการณ์จนสามารถก้าวขึ้นเป็น “ภาพยนตร์คนแสดงที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาลของญี่ปุ่น” แล้ว ‘Kokuho สมบัติชาติ’ ยังได้รับเสียงชื่นชมเป็นอย่างมากในเทศกาลภาพยนตร์ต่างประเทศที่เข้าฉาย รวมถึงเทศกาลหนังเมืองคานส์ และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพฯ 2025 (BKKIFF 2025) เมื่อปีที่แล้ว
โดยความน่าสนใจของ ‘Kokuho สมบัติชาติ’ ที่ควรค่าแก่การนำมาถอดบทเรียนสำหรับคนในวงการภาพยนตร์ก็คือ ทำอย่างไรถึงสามารถหยิบเอาการแสดงพื้นบ้านอันเก่าแก่และดูได้ยากอย่าง คาบูกิ มานำเสนอให้ดึงดูดทั้งคนญี่ปุ่นรุ่นใหม่ และชาวต่างชาติให้เข้ามาชมได้
อีชางอิลได้ให้สัมภาษณ์หนังสือพิมพ์ Maeil Business เมื่อครั้งที่เยือนกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อปีที่ผ่านมาว่า ตัวเขาเองคิดเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าจะทำหนังยาว 3 ชั่วโมงเพราะนิยายต้นฉบับมีหลากหลายเรื่องราวให้พูดถึง ตัวหนังจึงจำเป็นต้องมีความยาวระดับนั้น
ทว่าความยาวของหนังบวกกับความเนิบช้า มีลักษณะเฉพาะตัวของคาบูกิ ซึ่งห่างไกลจากการรับรู้ของคนยุคนี้ทำให้อีชางอิลไม่มั่นใจเช่นกันว่า Kokuho จะสามารถดึงดูดคนดูเป็นจำนวนมากได้ ชนิดที่เรียกว่ายิ่งใกล้วันฉายเท่าไรเขาก็ยิ่งวิตกมากขึ้นเท่านั้น
แต่หลังจากการฉายรอบพรีวิวที่ผลลัพธ์ออกมาในแง่บวก ผู้ชมจำนวนไม่น้อยกล่าวว่า “3 ชั่วโมงผ่านไปในชั่วพริบตา” ก็ทำให้อีชางอิลมีความมั่นใจมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยเขาวิเคราะห์ถึงความสำเร็จของ Kokuho ในมุมมองของตัวเองเอาไว้ว่าน่าจะเป็นเพราะ “การแสดงอันงดงามตระการตาของคาบูกิ รวมถึงฉากอื่น ๆ ทำให้ผู้ชมหลบหนีจากความวิตกกังวล ความตึงเครียดในชีวิตประจำวัน ทำให้จิตใจใส่กระจ่างเบาสบายขึ้น” ได้นั่นเอง
ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ระดับปรากฏการณ์ที่ ‘Kokuho สมบัติชาติ’ ที่สร้างขึ้นก็คือการเป็น “ภาพยนตร์จากคนแสดงจริงที่มียอดผู้ชมทะลุ 10 ล้านเป็นครั้งแแรกในรอบ 23 ปี” กันเลยทีเดียว
ในส่วนของผู้กำกับ อีชางอิล (Lee sang-il) นั้นหลายคนอาจสงสัยว่าทำไมเขาจึงมีชื่อและหน้าตาละม้ายคล้ายคนเกาหลี เขาเป็นคนเกาหลีหรือคนญี่ปุ่นกันแน่ คำตอบก็คือพ่อแม่ของอีชางอิลเป็นชาวเกาหลีใต้ที่อพยพไปอยู่ญี่ปุ่นตั้งแต่ก่อนปี ค.ศ. 1945 ซึ่งมีศัพท์เรียกเฉพาะสำหรับคนกลุ่มนี้ว่า Zainichi
ส่วนตัวของอีชางอิลนั้นเกิดและเติบโตที่ญี่ปุ่น จึงถือพลเมืองญี่ปุ่นอย่างเต็มตัว ซึ่งหากอยากทำความเข้าใจเรื่องนี้สามารถหาชมภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาที่ชื่อ Chong ที่พูดถึงชาวเกาหลีรุ่น 3 ที่มาอาศัยอยู่ที่ญี่ปุ่นแบบเดียวกับตัวผู้กำกับอีชางอิลได้
เรื่องย่อ ‘Kokuho’
เมืองนางาซากิ ปี 1964 หลังการตายของยากูซ่าผู้เป็นพ่อ คิคุโอะ ในวัย 14 ปี (นำแสดงโดย เรียว โยชิซาวะ) ถูกรับเข้าไปอยู่ภายใต้การดูแลของนักแสดงคาบูกิชื่อดัง ฮานาอิ ฮันจิโร (นำแสดงโดย เคน วาตานาเบะ) เขาตัดสินใจที่จะทุ่มเทตัวเองให้กับการแสดงแบบดั้งเดิมนี้ร่วมกับ ชุนซูเกะ (นำแสดงโดย ริวเซอิ โยโกฮามะ) ลูกชายเพียงคนเดียวของนักแสดงคาบูกิ เด็กหนุ่มสองคนเติบโตและเรียนรู้การแสดงไปด้วยกัน แต่มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะกลายมาเป็นปรมาจารย์ของศาสตร์แห่งคาบูกิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น
ความสัมพันธ์ของ คิคุโอะ ที่เป็นตัวแทนของชายหนุ่มที่มีพรสวรรค์ และ ชุนซูเกะ ที่เป็นตัวแทนของสายเลือดคณะละครคาบูกิ จึงเต็มไปด้วยความซับซ้อนละเอียดอ่อน เพราะทั้งคู่มีความผูกพันธ์ราวกับพี่น้องที่คลานตามกันมา แต่ก็มีการแข่งขันชิงดีชิงเด่นปะปนอยู่ด้วยอย่างแยกไม่ออก
ข่าวดีสำหรับคอหนังชาวไทยเพราะสหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนลนำ ‘Kokuho สมบัติชาติ’ มาให้ได้รับชมกันในโรงภาพยนตร์ตั้งแต่วันที่ 15 มกราคมนี้เป็นต้นไป
#KOKUHO #สมบัติชาติ
