เก็บตก ‘มหกรรมศิลปะ’ เปลี่ยน ‘บูทีคโฮเทล’ เป็น ‘อาร์ตสเปซ’ แสนสนุก

มหกรรมศิลปะ เริ่มต้น เมื่อเปิดประตูห้องพักในโรงแรมแล้วคุณได้พบกับ ผลงานศิลปะ ที่มีตั้งแต่จิตรกรรม ประติมากรรม สื่อผสม อาร์ตทอย รวมไปถึงของสะสมของเหล่าศิลปินชิ้นเล็กชิ้นใหญ่วางเรียงรายอยู่ทุกอณู เตียง โต๊ะ พื้นห้อง ระเบียง อ่างล้างหน้า ใต้ฝักบัว เหนือชักโครก กลายเป็นพื้นที่จัดแสดงผลงานศิลปะได้อย่างเหนือชั้น

พี่บี สุชาย พรศิริกุล ผู้ก่อตั้ง Mango Art Festival กล่าวถึงการจัดงาน Urban Collectibles 2025 ภายในห้องพักชั้น 2 และ 3 ของ โรงแรม The StandardX, Bangkok Phra Arthit ในครั้งนี้ว่าอยากจะรวบรวมคนทำงานศิลปะสไตล์ Urban Art มาจัดแสดงผลงานใน บูทีคโฮเทล โดยคิดค่าเช่าพื้นที่ในราคาที่จับต้องได้

“เราอยากเปิดพื้นที่ให้ศิลปินหน้าใหม่ด้วย หนึ่งห้องอาจแชร์กัน 4 คน ขณะเดียวกันเราก็อยากสร้างอีเว้นท์ให้คนมาเดินเที่ยวมาอุดหนุนงานศิลปะได้ในราคาหลักพันบาทเป็นต้นไป”

ภาพวาดแลนด์สเคป หัวกะโหลก และภาพวาดนามธรรม โดย ปิยะ เจริญเมือง

ในห้องจัดแสดงของ แมงโก้ อาร์ต เราได้พบกับ พี่ ปิยะ เจริญเมือง ศิษย์เก่าคณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ ม.ศิลปากร รุ่นเดียวกับศิลปินดัง พรชัย ใจมา งานนี้พี่ปิยะนำผลงานจิตรกรรมที่มีทั้งภาพแลนด์สเคป และผลงานที่คลี่คลายไปเป็นรูปแบบนามธรรมสร้างสรรค์บนเฟรมขนาดกะทัดรัด จัดวางบนเตียงนอน ทางเดิน พิงผนัง รวมไปถึงโต๊ะทำงาน

พี่ปิยะเล่าว่าไปทำงานเบื้องหลังโฆษณามานาน เพิ่งจะมีเวลามาทำงานศิลปะจริงจัง นำเสนอเรื่องราวของความรู้สึกภายในและภายนอก ภาพแลนด์สเคปบอกเล่าถึงธรรมชาติที่มีสีสันแตกต่างออกไปจากความเป็นจริง

ในขณะที่ภาพแนวนามธรรมสะท้อนความรู้สึกถึงสภาวะภายนอกที่หลายคนให้ความสำคัญมากกว่าการกลับมาดูแลอวัยวะภายใน เพราะตับไตไส้พุงและหัวใจของเรานั้นก็มีความสำคัญไม่แพ้กันเลย

ต๊ะ ณัฐวัฒน์ อุปนันท์ กับผลงานชุดล่าสุดจัดแสดงภายในห้องน้ำ

ฝันประหลาดของต๊ะ ณัฐวัฒน์ อุปนันท์

พักเรื่องหัวใจแวะมาเข้าห้องน้ำ มาดูความฝันประหลาดของศิลปินรุ่นใหม่จากเชียงรายกันต่อ ต๊ะ ณัฐวัฒน์ อุปนันท์ อดีตพระภิกษุผู้สำเร็จการศึกษาหลักสูตรระยะสั้นสาขาวิชาพุทธศิลปกรรม มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง ปัจจุบันลาสิกขามาทำงานเป็นศิลปินเต็มตัว

ต๊ะ นำผลงานจิตรกรรมเล่าเรื่องความฝันที่เจ้าตัวบอกว่าเป็นความฝันไม่ดีไม่ร้าย “ผมเป็นคนที่ฝันเห็นสัตว์ประหลาด ในความฝันมักมีไดโนเสาร์บ้าง ในผลงานของผมจึงเป็นการเล่าถึงความฝันโดยใช้ใบหน้าของตัวเองแทนบ้าง ในผลงานใช้สัญลักษณ์สื่อความหมายหลายอย่าง เช่น ดวงตา หมายถึงความอึดอัดอย่างนี้เป็นต้น”

ผลงานของต๊ะ ยังคงสะท้อนความเชื่อของบาปบุญคุณโทษและชีวิตหลังความตายที่อาจสะกิดใจคนที่คิดทำชั่วได้รู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ และเกรงกลัวต่อบาปได้บ้าง (เราหวังไว้อย่างนั้น)

ผลงานของน้อง ๆศิลปินออทิสติก (ผ้าพันคอลายนกกระเรียนที่แขวนอยู่ฝีมือน้องอั่งเปา)

ผลงานของน้องอั่งเปา (ภาพขวา)ที่บอกว่าวาดเล่น ๆเช่นกัน

มาดูงานวาดเล่น ๆ แต่ครูเห็นว่าสวยของน้อง ๆ ศิลปินออทิสติก ใน โครงการ Artstory By AutisticThai กันต่อค่ะ น้องอั่งเปา เล่าถึงภาพวาดนกกระเรียนที่นำไปพิมพ์เป็นผ้าพันคอลายเก๋

“ผมไม่คิดว่าจะนำมาทำเป็นผลิตภัณฑ์ ตอนแรกแค่วาดเล่นๆแต่ครูบอกว่าสวยจัง ผมแอบดีใจอยู่นิดนึง ในภาพนี้มีนกกระเรียน สายลม ก้อนหินสีฟ้า และท้องฟ้ายามเย็น” น้องอั่งเปาย้ำว่าเป็นภาพวาดเล่นๆ แต่เราเห็นเหมือนครูว่าเป็นภาพวาดที่สวยจังเลยค่ะ

ส่วนน้องแบมเป็นศิลปินอีกคนที่วาดภาพการ์ตูนตาโต หรือ ที่บางคนเรียกการ์ตูนตาหวานได้ออกมาอย่างน่ารัก จนครูนำไปพิมพ์เป็นโปสการ์ด และสินค้าที่ระลึกหลายอย่าง น้องแบมบอกว่าวาดภาพแล้วมีความสุขซึ่งเราก็ได้รับความสุขเมื่อได้เห็นผลงานศิลปะของน้องๆด้วยเช่นกัน จนอยากชวนกันตามไปชมผลงานของน้อง ๆกันต่อทางเฟซบุ๊ก Artstory By Autistic Thai กันค่ะ

ภาพวาดฝีมือน้องแบม

เดินไปเดินมาได้เจอ เหมี่ยว - ธนนท์ ทองศรี เหมี่ยวเป็นคนรักน้องเหมียวจึงสร้างงานประติมากรรมไม้เป็นรูปแมวที่ไม่เหมือน(แมว)จริง แต่เป็นแมวในสไตล์ Mid Century Modern ที่มีเส้นสายเป็นรูปทรงเรขาคณิตที่น่าชมไปอีกแบบเมื่อมาจัดวางอยู่ตรงระเบียง

แมวไม้ของเหมี่ยว - ธนนท์ ทองศรี

ส่วนห้องที่ให้อารมณ์ครอบครัวอบอุ่นที่กรุ่นไปด้วยอารมณ์ศิลปะขอยกให้ ศรีทองดี แฟมิลี่ ที่มีสมาชิก 4 คน ได้แก่ พ่อโลเล - ทวีศักดิ์  แม่แพร-นัดดา  พี่โรมันลูกชายวัย 11 ขวบ และน้องนินจา 8 ขวบ

พี่โรมัน เป็นตัวแทนครอบครัวเล่าถึงผลงานศิลปะภายในห้องว่ามีผลงานของพ่อ แม่ น้องชาย และตัวเอง

“พ่อแม่ไม่เคยสอนวาดรูปเลยนะครับแต่เขาจะคอมเม้นท์ สมมติว่าอันนี้มันมืดไปนะแล้วเขาก็เดินออกไป ผม

ก็ต้องคิดว่าผมจะทำยังไงต่อไป” พี่โรมันเล่าต่อถึงภาพเขียนรูปลิงที่วางอยู่บนเตียงให้ฟังต่อว่า

“มีครั้งหนึ่งผมไปเขาตะเกียบไปกับแม่ ผมรู้สึกว่าลิงที่อยู่ที่นั่นมันต้องใช้ชีวิตแบบพึ่งพาตัวเองเหมือนวัยผม ภาพนี้จึงเล่าถึงตัวผมเองด้วย เพราะเวลาที่อยู่โรงเรียนผมก็ต้องใช้ชีวิตเอง ใครว่าอะไรเราต้องห้ามสนใจ ห้ามทะเลาะกับใคร ห้ามต่อยกับใคร เพราะว่ามันไม่ดี เราต้องดูแลตัวเองภาพนี้เหมือนกับปล่อยอารมณ์คล้ายๆกับเสียงของลิงที่ร้องดัง ๆ” คารมของเด็กชายวัย 11 ขวบนี่น่าประทับใจมาก เราจึงอยากฟังพี่โรมันเล่าต่อถึงผลงานชิ้นต่อไป

ครอบครัวศิลปิน พ่อโลเล แม่แพร พีโรมันและน้องนินจา

Cucumber , Monkey และ Cat Star ผลงานของโรมัน

“ภาพ Cucumber จะเกี่ยวกับอาหาร ตอนที่ผมเพิ่งรู้ว่าผมกินปู กุ้ง ไม่ได้เพราะผมแพ้ ผมอยากบอกว่าผมชอบกินปู กุ้งมากเพราะว่ามันอร่อยแต่ผมกินไม่ได้ และแตงกวาเป็นผักชนิดแรกที่ผมกินได้ตอนเด็ก ๆ

ส่วน Cat Star เป็นซิกเนเจอร์ของผม ผมชอบวาดดาว ดาวของผมมีหลายแบบ คือ ดาวมันสวยมากนะครับ Cat Star รูปนี้ผมเติมกล้วยเข้าไปด้วยต้องการให้มันแรงออกมา” ไม่ธรรมดาเลยใช่มั้ยคะสำหรับศิลปินน้อยคนนี้

ภาพวาดดอกไม้โดย ศิลปินน้อย นินจา วัย 8 ขวบ

ปลากระโดด สโนว์แมน และน้องหมาชื่อแซลมอน ผลงานของ นินจา

คราวนี้มาดูงานของน้องนินจากันบ้าง แม่แพรเห็นน้องยังเขินอยู่เลยช่วยมาเล่าถึงรูปเขียนของนินจาที่มาจากความทรงจำ

“รูปดอกไม้สีฟ้าของนินจา ความจริงเป็นดอกไม้ที่เล็กมากที่เขาเจอตอนไปลอนดอน เขาอยากจะวาดให้มีขนาดใหญ่ขึ้น นินจาชอบเล่าเรื่องธรรมชาติไปทะเลเจอปลากระโดดก็กลับมาวาดภาพ อีกรูปเป็นหมาที่บ้านชื่อแซลมอน และก็ชอบงานเทศกาล รูปวาดของนินจาจะมีความมุ้งมิ้งน่ารัก” เห็นด้วยกับแม่แพรเป็นอย่างยิ่งเลย

ใครโดนพี่โรมันกับน้องนินจาตกเหมือนเราตามไปชมผลงานของพวกเขาได้ทาง https://www.instagram.com/romanninjaart/  พร้อมบรรยายภาพน่ารักจากแม่ยแพรที่อ่านแล้วยิ้มตามไปด้วยเลย

ขอจบเรื่องราวเก็บตกงาน Urban Collectibles 2025 แต่พอสังเขปนะคะ งานนี้มีศิลปินและแกลเลอรี่นำผลงานมาร่วมจัดแสดงค่อนข้างมากทีเดียว เดินชมกันเพลินจนลืมเวลากันไปเลย