ไปถ่ายรูปกันไหม

นั่นคือการออกทริปถ่ายภาพ “เดินสายถ่ายศิลป์” ที่มีจุดหมายปลายทาง ณ สถานที่สำคัญและจุดชมวิวที่มีชื่อเสียงของ จ.จันทบุรี ที่ว่าต่างกันก็คือการต้องไปอยู่ท่ามกลางหมู่นักศึกษาซึ่งมากไปด้วยพลังความคิด ตลอดจนพลังกายแบบล้นเหลือ รวมถึงมีมุมมองแบบขาดๆ เกินๆ ทำให้การติดตามดูวิถีหนุ่มสาวรุ่นใหม่เหล่านี้ถืออุปกรณ์ล้ำๆ จึงน่าสนุกกว่าถ่ายรูปเองเป็นไหนๆ

ทั้งการยืน ก้ม กด เงย ปีน หรือนอน พบเห็นได้ตลอดการเดินทาง ส่วนหนึ่งมาจากสถานที่ซึ่งเป็นแลนมาร์คและติดตานั้นช่างมีพื้นที่ยืนที่ดีเพียงแค่นิดเดียว การหนีมุมหรือการหามุมมองใหม่ๆ จึงมาด้วยท่าทางที่มุ่งมั่นเหล่านี้ ซึ่งจะได้คำตอบจากภาพที่บันทึกไว้ว่าสิ่งที่คิดกับสิ่งที่เห็นนั้นงามหรือเข้าตาหรือไม่ การลงมือปฏิบัติไม่ว่ามากน้อยแค่ไหนก็มีส่วนช่วยเสริมสร้างพัฒนาฝีมือด้วยกันทั้งสิ้น เพียงแต่ว่าใครจะค้นพบวิถีทางได้ก่อนกัน ยิ่งเครื่องไม้เครื่องมือการถ่ายภาพอำนวยความสะดวกให้อย่างเต็มที่แล้ว การลองผิดลองถูกไม่ใช่สิ่งสิ้นเปลืองอีกต่อไป

นอกจากได้แบ่งปันความรู้ความถนัดเกี่ยวกับการถ่ายรูปแล้ว ยังช่วยให้ได้ประสบการณ์ใหม่ๆ ทั้งมุมมอง วิธีคิด วิธีทำ ที่ทำให้ได้ภาพ มีทั้งสนุกและปวดสมองบ้างในบางจังหวะ แต่โดยรวมแล้วก็เป็นกิจกรรมที่ได้ประโยชน์ทั้งกับตัวเองและเด็กๆ (มุมนี้คิดเอง) มากบ้าง น้อยบ้าง ผสมกันไป แต่สิ่งที่มากกว่าความรู้ นั่นคือ การพบกับกลุ่มคนใหม่ๆ และการแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างๆ สู่กันฟัง นั่นเป็นจุดที่เราอาจไม่ประสบด้วยตนเองแต่สามารถเข้าใจได้โดยการรับฟัง ทำให้ค้นพบว่าความรู้ของเรานั้นช่างเล็กน้อยเสียเหลือเกิน เมื่อเราแวะเวียนไปยังวงโคจรที่แตกต่าง