นกในสวน

ระหว่างเดินเล่นอยู่ในสวนหลวงร.9

สวนสาธารณะที่ทำหน้าที่เป็นปอดให้กับพื้นที่กรุงเทพฯ ด้านชายขอบตะวันออก ก็ได้ยินเสียงจิ๊บๆ แว่วมา ทำให้ต้องหยุดมองหาแหล่งที่มาของเสียง บนต้นไทรซึ่งติดลูกอ่อน มองเห็นเจ้าตัวนกเล็กๆ กระโดดไป กระโดดมา ไล่จิกกินแมลงกินเป็นอาหารอย่างสบายใจในระยะไม่ห่างจากจุดที่ยืนมองมากนัก เหมือนกับว่าเจ้าของปีกน้อยๆ เหล่านี้คุ้นเคยกับผู้ที่มาออกกำลังกายเป็นอย่างดี


ลมเย็นเอื่อยพัดมาพอเป็นสัญญาณว่าฤดูหนาวกำลังจะมาถึง พร้อมนำพานักเดินทางจากแดนไกลมาพักแวะเติมพลังและตุนเสบียงช่วงสั้นๆ ที่สวนแห่งนี้ ก่อนจะบินมุ่งหน้าลงใต้เพื่อไปหาจุดที่อบอุ่นและปลอดภัย อันเหมาะสมสำหรับการพักแรมระยะยาว จนกว่าจะถึงช่วงฤดูร้อนของบ้านเรา นกกลุ่มเดิมก็จะบินย้อนกลับขึ้นมาพักที่นี่อีกครั้ง เป็นอย่างนี้มาอย่างต่อเนื่องยาวนาน รุ่นแล้ว รุ่นเล่า


แม้วันนี้นกต่างถิ่นยังมาไม่ถึง แต่ก็ยังพอมีนกเจ้าถิ่นที่ปรับตัวยึดที่นี่เป็นบ้านอย่างถาวรออกมาทำภารกิจของชีวิต เป็นโซ่ข้อกลางช่วยรักษาสมดุลต่างๆ ตามธรรมชาติ ทั้งควบคุมแมลงต่างๆ ไม่ให้มีมากเกินไป ต่อสายพันธุ์ชีวิตของไม้หลายสายพันธุ์ ที่ต้องการผู้ช่วยนำเกสรจากดอกนี้ไปผสมกับดอกโน้น อีกทั้งช่วยแต้มสีสันให้สวนเหล่านี้มีชีวิตชีวามากขึ้น