เพลง Trinidad ของ วิลลี โบโบ ศิลปินเพลงลาติน สะท้อนถึงเอกลักษณ์เฉพาะตัวของ ทรินิแดด เป็นอย่างดี
ด้วยส่วนผสมทางวัฒนธรรมอันหลากหลาย ตั้งแต่คนท้องถิ่นแคริบเบียน ยุโรป ตะวันออกกลาง และเอเชีย ส่งผลให้ทรินิแดดในวันนี้ มีเสน่ห์เฉพาะตัวที่น่าค้นหาไม่น้อย
ทรินิแดด เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 5 ของหมู่เกาะเวสต์อินดีส์ทางใต้ ตำแหน่งภูมิศาสตร์ อยู่ห่างจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของเวเนซุเอลาราว 11 กิโลเมตร
ชื่อทรินิแดดมาจากการเป็นดินแดนที่ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ค้นพบในการเดินทางครั้งที่ 3 ของเขา เมื่อปี ค.ศ.1498 พร้อมกับการขนานนามเกาะแห่งนี้ให้เป็น Holy Trinity (Trinidad เป็นภาษาสแปนิช เท่ากับ Trinity ในภาษาอังกฤษ)
นับจากนั้น “ทรินิแดด” ก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เช่นเดียวกันกับหลายพื้นที่ของโลก ในยุคล่าอาณานิคม พื้นที่ของทรินิแดดอยู่ในความดูแลของยุโรปหลายชาติที่สลับสับเปลี่ยนมายึดครอง เริ่มจากการลงหลักปักฐานของสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ตามมาด้วยฝรั่งเศส และอังกฤษ
ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการขนส่งทาสจากแอฟริกามายังทรินิแดดเพื่อเป็นแรงงานในไร่อ้อย หลังจากนั้นมีชาวอินเดีย จีน และตะวันออกกลางทยอยเดินทางมาสมทบสร้างลักษษณะพหุวัฒนธรรมขึ้นในพื้นที่
ในปี ค.ศ.1889 อังกฤษควบเกาะโทเบโกที่มีขนาดเล็กกว่าเข้าไว้ในความดูแล เวลาผ่านไปนานจนกระทั่งคนท้องถิ่นประกาศต่อสู้เป็นอิสระจากอังกฤษในปี ค.ศ.1962 จากนั้นประกาศตนเป็นสาธารณรัฐในปี ค.ศ.1976 โดยนอกจากเกาะหลักอย่าง ทรินิแดดและโทเบโกแล้ว ยังมีเกาะใหญ่น้อยอีกราว 21 เกาะ
ด้วยทรัพยากรธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ ซึ่งสร้างรายได้มหาศาลจากการส่งออก ทำให้ทรินิแดดเป็นประเทศที่ร่ำรวยในอันดับต้นๆ ของภูมิภาค ขณะเดียวกัน พื้นที่แห่งนี้ยังมีชื่อเสียงในเรื่องเกษตรกรรมอีกด้วย
ในภาควัฒนธรรม ทรินิแดดมีชื่อเสียงโด่งดังในเรื่องการบรรเลงเพลงกระทะเหล็ก หรือ Steelpan รวมถึงการเป็นแหล่งบ่มเพาะวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยเฉพาะการเต้นรำแบบ “ลิมโบ” ซึ่งรู้จักกันทั่วไป ถือว่าโดดเด้นไม่แพ้ “แมมโบ” รวมถึงอารมณ์เพลงแบบต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น Calypso , Chutney Music , Soca และ Parang เป็นต้น
นอกจากนี้จุดดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทุกภูมิภาคของโลก ยังหมายรวมถึงเทศกาลการเต้นรำที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งรู้จักกันในนามงาน “คาร์นิวัล” ที่จัดก่อนฤดูถือบวชของคริสต์ (Lenten) เป็นประจำทุกปี
ทุกวันนี้ ด้วยนโยบายการท่องเที่ยว ทำให้การเดินทางไปทรินิแดดค่อนข้างสะดวกสบาย โดยเฉพาะชาวอเมริกันและยุโรป การพัฒนาระบบสาธารณูปโภคที่ครบครัน ทำให้ทรินิแดดกลายเป็นวันหยุดในฝันของใครหลายๆ คน แต่สำหรับชาวไทยเห็นทีจะลำบากสักหน่อย ต้องไปต่อเครื่องบินที่เมืองไมอามี่ สหรัฐอเมริกา
ระหว่างอยู่ในทรินิแดด แม้คุณจะได้ยินสำเนียงเสียงภาษาพูดอันหลากหลาย ตั้งแต่ฝรั่งเศส สแปนิช แอฟริกัน แม้กระทั่งศาสนา ลัทธิความเชื่อ อย่าง ฮินดู และพุทธศาสนา แต่โดยเนื้อแท้ ที่นี่เลือกภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ ซึ่งเอื้อให้ง่ายต่อการติดต่อ
การบรรเลงเพลง Trinidad ของวิลลี โบโบ ในครั้งนี้ ไม่เพียงสะท้อนถึงอิทธิพลของดนตรีแบบแอฟโฟร-คิวบัน ที่มีความลึกซึ้งถึงชีพจร แต่นี่คือการหลอมรวมองค์ประกอบที่เกี่ยวข้องกับทรินิแดดมาร่วมไว้ด้วยกันอย่างทึ่ง
กลายเป็นเพลงที่ฟังครั้งใด ก็อยากไปเยือนทรินิแดดเมื่อนั้น.
Song : Trinidad
Artist : Willie Bobo
Place : Trinidad (Island)
Country : Republic of Trinidad and Tobago
Capital : Port of Spain
Population : 1.305 million (2005)
Time Zone : GMT-4
