คำสารภาพของแอร์โฮสเตส

คำสารภาพของแอร์โฮสเตส

เคยสงสัยบ้างหรือไม่ว่า เบื้องหลังรอยยิ้มและการต้อนรับอันอบอุ่นและเป็นมิตรของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน แท้จริงแล้วเป็นอย่างไร

ความจริงแล้วพวกเขากำลังคิดอย่างไรหรืออยากจะพูดอะไรกับคุณถ้าพวกเขาไม่ได้อยู่ระหว่างปฏิบัติหน้าที่

เว็บไซต์ลอสแอนเจลิส ไทม์ส มีการรวบรวมคำสารภาพของพนักงานสาวสวยหนุ่มหล่อที่ทำหน้าที่ดูแลผู้โดยสารบนเครื่องไว้ดังนี้

คุณรู้หรือไม่กาแฟที่คุณดื่มบนเครื่องบินอาจจะเป็นกาแฟไร้คาเฟอีนทั้งๆ ที่คุณสั่งกาแฟธรรมดา พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินอยากให้ผู้โดยสารได้นอนหลับสบายบนเครื่องบินเพื่อที่จะได้ไม่ต้องมากวนพนักงานมากนัก

ก่อนเครื่องบินทะยานขึ้นฟ้า มักจะได้ยินพนักงานพูดว่า “Arm the door and cross check” หรือติดอาวุธให้ประตูเครื่องบินด้วยการทำให้สไลด์ที่ติดอยู่ที่ประตูพร้อมที่จะกางออกเมื่อเปิดประตูในกรณีเกิดเหตุฉุกเฉิน พร้อมให้คนข้างในกระโดดออกจากเครื่องบินได้ และเมื่อเครื่องร่อนลงจอดเรียบร้อยแล้ว จะต้องไป “Disarm” หรือปลดอาวุธเพื่อที่จะเปิดประตูแบบปกติ มีหลายครั้งที่พนักงานลืมติดอาวุธให้ประตูซึ่งถือเป็นความผิดถึงขั้นถูกไล่ออก

ปัจจุบันสายการบินมีการเปลี่ยนแปลงการเริ่มนับชั่วโมงทำงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน จากเดิมที่เริ่มนับเมื่อพนักงานเดินทางมาถึงสนามบิน ตอนนี้บางสายการบินเริ่มนับเมื่อประตูเครื่องบินปิด บ้างก็นับเมื่อเครื่องบินปลดเบรก และที่ใช้มากสุดตอนนี้ก็คือการเริ่มนับเมื่อล้อเครื่องบินพ้นจากรันเวย์ ซึ่งช่วยให้สายการบินประหยัดค่าจ้างได้มาก เพราะในขณะที่พนักงานมีช่วงเวลาการทำงานเท่าเดิมแต่กลับได้รับค่าตอบแทนน้อยลง ผู้โดยสารควรพึงรู้ไว้ว่าตอนที่พนักงานกล่าวทักทายผู้โดยสารพร้อมรอยยิ้มตอนเดินเข้าประตูเครื่องบินส่วนใหญ่แล้วพวกเขาไม่ได้ค่าจ้าง ดังนั้นจงอย่าถือสาถ้าบางครั้งรอยยิ้มเหล่านั้นอาจเป็นรอยยิ้มจอมปลอม

พนักงานต้อนรับมีสิทธิ์ที่จะอัพเกรดที่นั่งผู้โดยสารจากชั้นประหยัดให้เป็นชั้นธุรกิจหรือชั้นหนึ่ง แต่พวกเขามักไม่ค่อยทำให้เพราะต้องทำรายงานอธิบายเหตุผลของการอัพเกรดนั้นๆ พวกพนักงานบอกเคล็ดลับว่า ผู้โดยสารที่พวกเขาจะอัพเกรดที่นั่งให้มักเป็นคนที่มีมารยาทดี แต่งตัวดี คนท้อง คนตัวสูงมากๆ คนหน้าตาดีและเพื่อนของพวกพนักงานนั่นเอง

การเขย่าแก้วที่มีน้ำแข็งบรรจุอยู่ใส่พนักงานไม่ช่วยให้คุณได้รับการบริการที่ดีจากพนักงาน ตรงกันข้ามพวกเขามีแนวโน้มที่ไม่อยากให้บริการคนที่ทำเช่นนั้น

เมื่อพนักงานถามคุณว่า ต้องการเครื่องดื่มอะไร และคุณถามกลับว่า มีอะไรเสิรฟ์บ้างล่ะ พนักงานสารภาพว่า พวกเขาอยากจะตอบว่า “ไม่มีเวลามากนัก” เพราะฉะนั้นคุณควรจะดูรายชื่อเครื่องดื่มในนิตยสารประจำเครื่องหรือไม่ก็เดาเอาเองว่ามีเครื่องดื่มอะไรบ้าง

เมื่อพนักงานถามคุณว่า ต้องการเครื่องดื่มอะไรและคุณเอาแต่ถามพวกเขาว่า “อะไรนะ” เพราะคุณฟังไม่ถนัดเนื่องจากใส่หูฟังอยู่ นั่นจะทำให้พวกเขาไม่อยากให้บริการคุณ หลังจากที่ถามคุณด้วยคำถามเดิมประมาณสี่ครั้ง พนักงานจะเดินจากไปหรือไม่ก็ยื่นโคคาโคล่าให้คุณเลย

บางครั้งพนักงานจะขอให้กัปตันอนุญาตให้ผู้โดยสารนั่งโดยไม่ต้องรัดเข็มขัดนิรภัยเป็นเวลานานหลังจากที่การเผชิญกับภาวะแปรปรวนของอากาศอย่างรุนแรงของเครื่องบินยุติลง เพื่อที่ว่าพวกเขาจะได้เสิร์ฟอาหารผู้โดยสารได้สะดวกมากขึ้น

บนเที่ยวบินกลางคืน บางครั้งพนักงานจะเสิร์ฟอาหารค่อนข้างดึก เผื่อผู้โดยสารจะเผลอหลับไปก่อน จนเหลือผู้โดยสารจำนวนไม่มากนักที่พวกเขาต้องคอยให้บริการ

......................................
ที่มา เว็บไซต์ลอสแอนเจลิส ไทม์ส