การกีฬา คือ ยาวิเศษ ในแง่สุขภาพอนามัย แต่อีกด้านหนึ่งของเหรียญ การกีฬา คือ ธุรกิจที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจด้วยเม็ดเงินมหาศาล
Sports Economy หรือ เศรษฐกิจการกีฬา นับเป็นกลไกขับเคลื่อนเศรษฐกิจโลกที่สำคัญ ข้อมูลจากรายงาน Sports for People andPlanet INSIGHT REPORT JANUARY 2026 โดยสภาเศรษฐกิจโลก (WEF) ระบุว่า เศรษฐกิจการกีฬาสามารถสร้างรายได้รวม 2.3 ล้านล้านดอลลาร์ต่อปี ด้วยอัตราการเติบโตแบบทบต้นที่คาดการณ์ไว้ที่ 10% ในอีก 5 ปีข้างหน้า ดังนั้น ในปี 2030 คาดว่าเศรษฐกิจการกีฬาจะมีมูลค่าแตะระดับ 3.7 ล้านล้านดอลลาร์ภายในปี 2030 และคาดการณ์ระยะยาวบ่งชี้ว่าจะขยายตัวไปถึง 8.8 ล้านล้านดอลลาร์ภายในปี 2050
เศรษฐกิจกีฬาประกอบด้วยผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมากกว่า 15 กลุ่มในภาคส่วนสาธารณะ เอกชน และภาคประชาสังคม โดยมีอุตสาหกรรมหลัก 4 อุตสาหกรรม และอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องอีก 5 อุตสาหกรรม มีปัจจัยขับเคลื่อนการเติบโตที่สำคัญ 4 ประการได้แก่ การเร่งตัวของการท่องเที่ยวเชิงกีฬา ,การเกิดขึ้นของกีฬาในฐานะสินทรัพย์ประเภทหนึ่ง,การผนวกรวมกีฬาของผู้หญิงเข้าสู่กระแสหลัก,การปรับสมดุลการเติบโตของกีฬากับเศรษฐกิจเกิดใหม่
อย่างไรก็ตาม การเติบโตในระยะยาวของภาคส่วนนี้กำลังตกอยู่ในความเสี่ยงมากขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากปัญหาสุขภาพและสิ่งแวดล้อมที่กำลังเกิดขึ้นพร้อมกัน ซึ่งสะท้อนผ่านระดับการขาดการออกกำลังกายที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มเยาวชน ซึ่งเป็นการบั่นทอนการมีส่วนร่วมในระดับฐานรากเลยทีเดียว เพราะคนกลุ่มนี้คือ แฟนคลับและผู้บริโภคในอนาคตที่คอยสนับสนุนรายได้ ทั้งในด้านเครื่องแต่งกาย กิจกรรมขั้นสูง การท่องเที่ยว และฟิตเนส
"ความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อมที่ทวีความรุนแรงขึ้น ส่งผลเป็นภาวะเครียดจากความร้อน สภาพอากาศสุดขั้ว และมลภาวะ
ที่กำลังรบกวนการแข่งขันกีฬา ลดทอนประสบการณ์ของผู้ชม จำกัดความเป็นอยู่ที่ดีของชุมชน และส่งผลกระทบต่อห่วงโซ่อุปทานและการดำเนินงานที่เป็นรากฐานของเศรษฐกิจกีฬาในวงกว้างการเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อมทำให้ผู้คนไม่อยากออกกำลังกาย"
นอกจากนี้ ยังก่อให้เกิดแรงกดดันต่อการใช้ทรัพยากรทั้งต่อการดำเนินการกิจกรรมต่างๆ อุปกรณ์กีฬา โครงสร้างพื้นฐาน และการเดินทาง ซึ่งสะท้อนผ่าน การปล่อยก๊าซคาร์บอน การใช้น้ำ และการสร้างขยะจำนวนมาก
หากปล่อยไว้โดยไม่แก้ไข ผลกระทบรวมกันของการขาดการออกกำลังกายที่เพิ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เร่งตัวขึ้น และการสูญเสียธรรมชาติ อาจส่งผลให้เศรษฐกิจกีฬา สูญเสียรายได้ประจำปีมากถึง 14% หรือราว 517 พันล้านดอลลาร์ ภายในปี 2030 และคาดการณ์ว่าการสูญเสียจะเพิ่มขึ้นเป็น 18% หรือราว 1.6 ล้านล้านดอลลาร์ ภายในปี 2050
แอนดี้ รูบิน ซีอีโอของสหพันธ์อุตสาหกรรมสินค้ากีฬาโลก กล่าวว่า การเผชิญกับวิกฤตสภาพภูมิอากาศและวิกฤตการขาดการออกกำลังกาย ซึ่งทั้งสองอย่างเชื่อมโยงกันอย่างแยกไม่ออก ความร้อนจัด มลพิษทางอากาศ และฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงไป กำลังจำกัดสถานที่และวิธีการเล่นกีฬา
ในขณะเดียวกัน ผู้ใหญ่ 31% ไม่ได้ออกกำลังกายตามปริมาณขั้นต่ำที่แนะนำคือ 150 นาทีต่อสัปดาห์ ทั้งที่จำเป็นต่อการรักษาสุขภาพ ส่วนวัยรุ่น 81% ก็ไม่ได้ออกกำลังกายตามปริมาณที่แนะนำไว้คือ 60 นาทีต่อวันเช่นกัน
"ไม่เพียงแต่วิกฤตสภาพภูมิอากาศเท่านั้น แต่ยังเป็นวิกฤติการการไม่เล่นกีฬา ในฐานะอุตสาหกรรมกีฬา เรามองว่าทั้งสองอย่างเชื่อมโยงกันอย่างแยกไม่ออก สภาพอากาศที่รุนแรงกำลังส่งผลกระทบต่อความสามารถของผู้คนในความสามารถเล่นและมีส่วนร่วมในกีฬา ทั้งที่ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ก็บอกว่าการเคลื่อนไหวมากขึ้นนั้นเป็นสิ่งที่ดี ไม่เพียงแต่เพื่อสุขภาพกายเท่านั้น แต่ที่สำคัญมากคือสุขภาพจิตอีกด้วย
สิ่งที่ต้องทำจากนี้คือ การใช้เทคโนโลยี เพื่อให้แน่ใจว่าผลิตภัณฑ์ที่ผลิตขึ้นมานั้นยั่งยืนที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ การคำนึงถึงเศรษฐกิจหมุนเวียน การยืดอายุผลิตภัณฑ์ให้ใช้ได้นานขึ้น นำกลับมาใช้ได้อีก เพื่อลดการใช้ทรัพยากร และการคำนึงถึงการดูแลสุขภาพ
อย่างไรก็ตาม แม้ว่ากีฬาไม่ใช่วงการเดียวที่เผชิญกับความท้าทายดังกล่าวมานี้ แต่เศรษฐกิจกีฬาในฐานะพลังสำคัญในการเปลี่ยนแปลงด้วยขนาดเศรษฐกิจและอิทธิพลทางวัฒนธรรมจะสามารถขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงเชิงบวกข้ามภาคส่วนได้อย่างมีนัยสำคัญ ผ่านการดำเนินงานใน 3 ส่วนนี้คือ การส่งเสริมการบริหารจัดการทรัพยากร: การเสริมสร้างความยืดหยุ่นทางธุรกิจ
ผ่านการบริหารจัดการน้ำแบบบูรณาการ การขยายขนาดโมเดลธุรกิจแบบหมุนเวียนเพื่อเพิ่มมูลค่าและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และการใช้ประโยชน์จากกิจกรรมกีฬาเป็นสนามทดลองเพื่อนำร่องและขยายขนาดวัสดุที่ยั่งยืนและโมเดลการบริโภคอย่างมีความรับผิดชอบ
การวางกีฬาไว้เป็นหัวใจสำคัญของเมือง: การบูรณาการกีฬาและกิจกรรมทางกายเข้ากับ การออกแบบเมืองที่ยั่งยืน การใช้พื้นที่สีเขียวและพื้นที่สีน้ำเงินเป็นสินทรัพย์ด้านกีฬา การพัฒนา โครงสร้างพื้นฐานด้านกีฬาที่ให้ความสำคัญกับความเป็นอยู่ที่ดีของชุมชนและความยืดหยุ่นด้านสิ่งแวดล้อม และการพัฒนาระบบการสัญจรที่ยั่งยืนและกระฉับกระเฉง
การกระตุ้นการไหลเวียนของเงินทุนที่มีเป้าหมาย:การระดมการลงทุนที่ประสานงานกันทั่วทั้งระบบนิเวศของเงินทุนเพื่อขับเคลื่อนผลกระทบร่วมกัน เสริมสร้างความร่วมมือระหว่างภาครัฐ เอกชน และองค์กรการกุศล และกระตุ้นการสนับสนุนกีฬาที่มีเป้าหมายเพื่อเร่งผลลัพธ์ทางสังคมและสิ่งแวดล้อมตลอดห่วงโซ่คุณค่าของกีฬา
เส้นทางเหล่านี้ร่วมกันสร้างช่องทางการเปลี่ยนแปลงที่ประสานงานกัน ขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงจากภายในภาคส่วนสู่ภายนอก ด้วยความเป็นผู้นำที่กล้าหาญ ความร่วมมือข้ามภาคส่วน และการกำกับดูแลที่เข้มแข็ง เศรษฐกิจกีฬาจะสามารถเสริมสร้างระบบสังคมและสิ่งแวดล้อมที่ตนเองพึ่งพา เพิ่มผลกำไรและการมีส่วนร่วม และลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
