คุชแมนฯ เปิดสถานการณ์อสังหาฯ 3 จังหวัด โซนEEC สต็อกเหลือขายสะสม 83,000 ยูนิต ต้องใช้เวลาราว 4 ปีระบายหมด แนะเร่งขับเคลื่อน EEC ให้เกิดขึ้นจริง
KEY POINTS
- ตลาดอสังหาริมทรัพย์ในพื้นที่ EEC (ฉะเชิงเทรา ชลบุรี ระยอง) กำลังเผชิญภาวะอุปทานล้นตลาด โดยมีสต็อกเหลือขายสะสม 83,000 ยูนิต
- คาดการณ์ว่าหากไม่มีการเปิดโครงการใหม่เพิ่มเติม จะต้องใช้เวลานานถึง 4 ปีในการระบายสต็อกที่อยู่อาศัยที่เหลือทั้งหมด
- สาเหตุของปัญหามาจากการเร่งเปิดโครงการก่อนผังเมือง EEC มีความชัดเจน ประกอบกับผลกระทบจากโควิด-19 ที่ทำให้โครงการขาดสภาพคล่อง
- ปัจจัยขับเคลื่อนตลาดที่สำคัญคือการสร้างงานและเศรษฐกิจ ไม่ใช่โครงการรถไฟความเร็วสูง ซึ่งไม่กระทบการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคส่วนใหญ่ที่ทำงานในพื้นที่
นายสุรเชษฐ์ กองชีพ หัวหน้าฝ่ายวิจัยและที่ปรึกษา บริษัท คุชแมน แอนด์ เวคฟีลด์ (ประเทศไทย) จำกัด กล่าวในงาน Exclusive Roundtable จัดโดย Nation Group ภายใต้หัวข้อ “EEC NEVER STOPS: DRIVING THE FUTURE OF SMART & GREEN CITIES” ว่า หัวใจของการพัฒนาเมืองให้เติบโตอย่างยั่งยืน ต้องเริ่มจากการสร้างสมดุลระหว่างแหล่งงานและที่อยู่อาศัย โดยงานต้องมีความมั่นคงและมีศักยภาพขยายตัว เพื่อจูงใจให้ประชาชนย้ายเข้ามาทำงานและตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ระยะยาว
กรณีจังหวัดชลบุรีเป็นภาพสะท้อนชัดเจน จากเมื่อ 30 ปีก่อน มีที่อยู่อาศัยประมาณ 500,000 หลัง ก่อนขยายตัวเป็น 1.5-2 ล้านหลัง ภายหลังการพัฒนานิคมอุตสาหกรรมและแหล่งงาน สะท้อนว่าการเติบโตของอสังหาริมทรัพย์ต้องมีเศรษฐกิจและการจ้างงานเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญ
สำหรับสถานการณ์ตลาดอสังหาริมทรัพย์ใน EEC ปัจจุบันมีอุปทานเหลือขายสะสมใน 3 จังหวัดได้แก่จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี และจังหวัดระยองรวมประมาณ 83,000 ยูนิตเกิดจากผู้ประกอบการกว่า100 รายทั้งจากบริษัทในตลาดหลักทรัพย์ ผู้ประกอบการท้องถิ่นและผู้ประกอบการต่างชาติ หากไม่มีการเปิดโครงการใหม่เพิ่มเติม คาดว่าจะต้องใช้เวลาราว 4 ปีในการระบายสต็อกดังกล่าว
สะท้อนแรงกดดันด้านอุปทานที่ผู้ประกอบการยังต้องเผชิญปัจจัยส่วนหนึ่งมาจากการเร่งเปิดโครงการก่อนผังเมืองและแผนพัฒนา EEC มีความชัดเจน ประกอบกับผลกระทบจากโควิด-19 ที่ทำให้หลายโครงการสะสมปัญหาสภาพคล่อง การก่อสร้างหยุดชะงัก และขาดการบริหารจัดการพื้นที่ส่วนกลาง ส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของผู้ซื้อ
ชงเร่งอีอีซีเกิดจริง ระบุรถไฟไฟ้าไฮสปีดล่มไม่กระทบอสังหาฯ
นายสุรเชษฐ์ มองว่า หากโครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน ไม่สามารถไปต่อได้" ไม่ใช่"ปัจจัยชี้ขาดต่อการตัดสินใจซื้อที่อยู่อาศัยใน EEC เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่เข้ามาทำงานและใช้ชีวิตในพื้นที่ ไม่ได้เดินทางเข้าออกกรุงเทพฯ เพื่อพักอาศัยเป็นหลัก ดังนั้น โรงงานอุตสาหกรรมและการจ้างงานจึงมีน้ำหนักมากกว่าโครงการคมนาคมขนาดใหญ่
ขณะเดียวกัน การสร้างเมืองน่าอยู่ต้องให้ความสำคัญกับการจัดการทุนสีเทาและปัญหาสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะมลพิษในพื้นที่อุตสาหกรรม ซึ่งอาจบั่นทอนความเชื่อมั่นและผลักให้ประชาชนย้ายออก ส่วนการนำเทคโนโลยีมาใช้พัฒนาเมืองและโครงการอสังหาริมทรัพย์ ต้องคำนึงถึงความคุ้มค่า ไม่ติดตั้งระบบราคาแพงเกินความจำเป็น เพราะท้ายที่สุดต้นทุนจะถูกผลักไปยังราคาขายและค่าส่วนกลาง กลายเป็นภาระผู้บริโภค
โจทย์สำคัญของ EEC จึงไม่ใช่เพียงการสร้างโครงสร้างพื้นฐานหรือเมืองอัจฉริยะ แต่ต้องเร่งสร้างเศรษฐกิจ แหล่งงาน และคุณภาพชีวิตที่ทำให้คนอยากเข้ามาอยู่จริง มิฉะนั้นแม้มีโครงการขนาดใหญ่เกิดขึ้น ตลาดอสังหาริมทรัพย์ก็อาจยังไม่สามารถเติบโตได้อย่างยั่งยืน
นายสุรเชษฐ์ กล่าวว่า แนวทางแก้ปัญหาที่ดีที่สุดคือการทำให้โครงการอีอีซี เกิดขึ้นได้จริง เพราะเป็นโอกาสที่ทำให้เกิดความต้องการที่อยู่อาศัยเพิ่มขึ้น โดยอัตโนมัติ จึงไม่ใช่เรื่องที่น่ากังวล เพราะปัจจุบันยังมีผู้ประกอบการอสังหาฯ ที่ยังคงพัฒนาโครงการอสังหาฯ ที่ตอบโจทย์ความต้องการของลูกค้าในแต่ละพื้นที่ตามความเหมาะสม บางทำเลเหมาะกับการพัฒนาโครงการบ้านเดี่ยว บางพื้นที่เหมาะกับการพัฒนาคอนโดมิเนียม
“อุปสรรคสำคัญของอีอีซี คือ ความล่าช้า ที่หาเหตุผลไม่ได้ว่าเกิดจากอะไร ทำให้การพัฒนาธุรกิจชะงักเมื่อเทียบกับเวียดนาม”





