หลายปีก่อนหน้านี้ “ATM Tea Bar” เป็นร้านชานมไข่มุกใจกลางสยามสแควร์ที่โดดเด่นด้วยลูกเล่นเครื่องสั่งสินค้าคล้ายกับตู้กดเงินเอทีเอ็ม หลังจากนั้นก็มีการขยายสาขาไปอีก 2-3 แห่ง วันเวลาผ่านไปกระทั่งผู้ก่อตั้งร้านชานมไอเดียบรรเจิดแห่งนี้ผันตัวไปทำธุรกิจร้านอาหาร ด้วยการถือสิทธิมาสเตอร์แฟรนไชส์ปิ้งย่าง ไก่ทอด และร้านข้าวอบจากเกาหลี
จาก “ATM Tea Bar” ในวันนั้น กลายเป็นอาณาจักร “มีทชั่น กรุ๊ป” ที่มี “Saemaeul Sikdang” (แซมาอึลชิกตัง) เป็นแบรนด์เรือธง ตามมาด้วย “BHC Chicken” ไก่ทอดอันดับ 1 จากเกาหลี และล่าสุด “Solsot” (โซลสท) ข้าวอบชื่อดังจากเกาหลี ที่เปิดไปแล้ว 2 สาขา พร้อมกับแถวรอต่อคิวหน้าร้านที่มีให้เห็บแทบทุกวัน
“ต้น-ธนวัฒน์ ทองเจริญเกียรติ” หนึ่งในผู้บริหารและผู้ก่อตั้ง “มีทชั่น กรุ๊ป” บอกว่า ปีนี้บริษัทตั้งเป้ารายได้รวมไว้ที่ “พันล้าน” และปีหน้ายังมีแผนนำเข้าแฟรนไชส์เพิ่มเติมอีก 2 แบรนด์เป็นอย่างน้อย แม้ว่าธุรกิจร้านอาหารจะเผชิญกับความท้าทายอย่างหนัก แต่ “ต้น” มั่นใจว่า หัวใจสำคัญของร้านอาหารที่ต้องเร่งมือท่ามกลางสถานการณ์เช่นนี้ คือการปรับตัวและความคุ้มค่า ของที่เคยทำแล้วเวิร์กในอดีตตอนนี้อาจจะไม่ได้ผลแล้วก็เป็นไปได้ ทำอย่างไรให้ลูกค้าเลือกร้านเรา คือโจทย์ที่เจ้าของต้องทดไว้ในใจเสมอ
เริ่มจาก “ATM Tea Bar” จนตัดสินใจซื้อแฟรนไชส์จากเกาหลีมาเปิด
ก่อนจะมาเป็นเจ้าของมาสเตอร์แฟรนไชส์ปิ้งย่างชื่อดัง “ต้น-ธนวัฒน์” เริ่มจากบทบาทพนักงานออฟฟิศ ต่อมามีโอกาสไปทำงานที่ต่างประเทศ โดยไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจร้านอาหารแต่อย่างใด กระทั่งปี 2560 ต้นอยากมีธุรกิจเป็นของตัวเอง จึงตัดสินใจทำร้านชานมสเกลเล็กๆ ด้วยคอนเซปต์ใหม่ตอนอายุ 31 ปี ในชื่อ “ATM Tea Bar”
ร้าน “ATM Tea Bar” เปิดทำการในช่วงโควิด-19 พอดิบพอดี ขายไปได้สักพักก็เริ่มคิดพลิกแพลงทำธุรกิจอื่นมาต่อยอด “ต้น” บอกว่า ร้านชานมมีข้อจำกัดหลายอย่างจึงคิดลองทำในสิ่งที่ชอบ เข้าไปศึกษาแบรนด์ที่ไปกินซ้ำบ่อยๆ จนตัดสินใจเข้าไปคุยกับแบรนด์ที่สำนักงานใหญ่เพื่อขอซื้อสิทธิมาสเตอร์แฟรนไชส์มาเปิดเอง
ช่วงทำร้าน “ATM Tea Bar” มีคนสนใจติดต่อเข้ามาขอซื้อแฟรนไชส์เป็นจำนวนมาก ทำให้ต้นและทีมผู้บริหารมีโอกาสศึกษาระบบแฟรนไชส์ เมื่อรู้ว่า แฟรนไชส์ที่ดีควรเป็นอย่างไร จึงใช้จุดนี้เรียนรู้ทั้งองคาพยพ กระทั่งได้นำเข้าแฟรนไชส์ปิ้งย่างชื่อดัง “Saemaeul Sikdang” ในไทยเมื่อปี 2564
-ต้น-ธนวัฒน์ ทองเจริญเกียรติ หนึ่งในผู้บริหารและผู้ร่วมก่อตั้งมีทชั่น กรุ๊ป-
ส่วนร้านชานมปัจจุบันก็ยังดำเนินกิจการต่อไป แต่อาจจะไม่ได้อยู่ในโฟกัสหลักมากเท่ากับร้านแฟรนไชส์ เพราะมองว่า ธุรกิจเครื่องดื่มเป็นสมรภูมิที่น่ากลัว การแข่งขันสูง มีแบรนด์ต่างประเทศเข้ามาทำตลาดแทบทุกเดือน จึงเลือกที่จะรักษาฐานลูกค้ากลุ่มเดิมเอาไว้ และแบ่งเวลาไปทุ่มเทกับการปั้นโปรเจกต์ใหม่ๆ แทน
“เราเข้ามาในไทย 4 ปีกว่าๆ ในมุมมองผมอาหารเกาหลีไม่มีวันตาย เกาหลีเขาเก่งมากในการโปรโมตและสื่อสารผ่านช่องทางต่างๆ ทั้งวัฒนธรรมนักร้อง นักแสดง ซีรีส์ ไปที่ไหนเทรนด์อาหารเกาหลีก็ค่อนข้างบูม ไม่ใช่เฉพาะในไทยแต่ไปถึงยุโรปและสหรัฐด้วย”
ร้านอาหารเหนื่อยจริง ไก่ทอดก็แข่งดุ โจทย์คือทำไมลูกค้าต้องเลือกเรา
หลังจาก “Saemaeul Sikdang” ได้รับฟีดแบ็กที่ดี ขยายไปแล้ว 14 สาขา พร้อมกับนำเข้าร้านจากเกาหลีมาเติมพอร์ตโฟลิโออีก 1-2 แบรนด์ ทั้งหมดดูจะไปได้สวย แต่ “ต้น” ก็ยอมรับว่า เครือมีทชั่น กรุ๊ป ได้รับผลกระทบจากสภาวะเศรษฐกิจเหมือนกับผู้ประกอบการร้านอาหารคนอื่นๆ เช่นกัน ต้องพลิกแพลงหากระบวนท่าใหม่ๆ มาตอบสนองความต้องการของลูกค้าให้ได้ “Saemaeul Express” โมเดลใหม่ของแซมาอึลก็เป็นส่วนหนึ่งของสมการนี้
“Saemaeul Express” มีราคาเริ่มต้นที่ 100 บาทต้นๆ พกมาสองแบงก์แดงก็อิ่มได้ จากที่เปิดสาขาแรกไปก่อนหน้านี้ พบว่า ได้รับการตอบรับที่ดี คิดว่า คอนเซปต์นี้น่าจะตอบโจทย์กลุ่มลูกค้าต่างจังหวัด เพราะใช้งบลงทุนต่ำกว่าร้านรูปแบบเดิม พื้นที่น้อยลง 3-4 เท่า ใช้พื้นที่ครัวเพียง 10 ตารางเมตร อนาคตอาจปั้นโมเดลนี้ในรูปแบบแฟรนไชส์ ซึ่งตอนนี้โมเดลดังกล่าวยังมีในไทยเป็นที่แรกและที่เดียวด้วย
ทั้งนี้ “ต้น” บอกว่า ตอนนี้ลูกค้าต้องการความคุ้มค่ามากขึ้น เขามีเงินในกระเป๋าก็จริงแต่เลือกใช้มากกว่าเดิม คิดเยอะกว่าเดิม “Solsot” ร้านข้าวคลุกที่เพิ่งเข้ามาประจำการในไทยได้ 2 สาขา ก็ตอบโจทย์เรื่องความคุ้มค่า มีอาหารครบจบในเซต พร้อมทีเด็ดเติมกิมจิสดได้ไม่อั้น วัดสัดส่วนการกลับมากินซ้ำพบว่า เติบโตเรื่อยๆ ขณะเดียวกันก็ต้องไม่ทิ้งลูกค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง โอบรับทั้งมาเป็นครอบครัว มายกก๊วนกับกลุ่มเพื่อน รวมถึงกลุ่ม “Solo Dining” ทานคนเดียว ทานง่าย ทานไว
“ธุรกิจอาหารเหนื่อย แต่ถ้าลูกค้าเลือกเรา เราก็จะคิดต่อได้ว่า จะขยายต่ออย่างไร แซมาอึลมีรสชาติทานง่ายไม่เลี่ยนเพราะปรับเปลี่ยนบางส่วนให้เหมาะกับคนไทย แบรนด์ต่างประเทศที่เข้ามาแล้วอยากประสบความสำเร็จต้อง Localized บางส่วนที่ไม่สูญเสียตัวตน อย่าง Solsot ก็เข้าใจได้ไม่ยาก เนื่องจากอาหารหลักของคนไทยคือข้าว เป็นการนำข้าวมาใส่ท็อปปิ้งแบบญี่ปุ่นผสมเกาหลี ราคาเฉลี่ยต่อคนอยู่ที่ 300-400 บาท”
ส่วน “BHC Chicken” ต้นบอกว่า สมรภูมิไก่ทอดท้าทายและยากมากๆ เพราะราคาร้านไก่ทอดบ้านเรามีราคาเริ่มต้นค่อนข้างต่ำ ร้าน BHC ต้องใช้วัตถุดิบจากต่างประเทศ แม้กระทั่งน้ำมันทอดไก่ก็ต้องเป็นน้ำมันดอกทานตะวันที่นำเข้าจากต่างประเทศเหมือนกัน ทำให้ต้นทุนค่อนข้างสูง การแข่งขันเรื่องราคาทำให้แบรนด์ขยับตัวได้ยาก ต้องค่อยๆ หาทางไปต่อ
มั่นใจปีนี้แตะ “พันล้าน” เตรียมนำเข้าอีกอย่างน้อย 2 แบรนด์
ธุรกิจในเครือมีทชั่น กรุ๊ปมีหลักๆ ทั้งหมด 3 แบรนด์ ได้แก่ 1. Saemaeul Sikdang 15 สาขา (รวม Saemaeul Express 1 สาขา) 2. BHC Chicken 14 สาขา 3. Solsot 3 สาขา ภาพรวมการเติบโตปีนี้ตั้งเป้าไว้ที่ “พันล้าน” โดยปีหน้าจะนำเข้าแฟรนไชส์จากต่างประเทศมาเสริมทัพอีกอย่างน้อยๆ 2 แบรนด์ พร้อมกับเป้ายอดขายที่สูงกว่าเดิมอีกราวๆ 20-30%
ส่วนแบรนด์เดิม มองว่า โมเดล “Express” ของแซมาอึลน่าจะช่วยให้ร้านปิ้งย่างเกาหลีขยายไปยังโลเคชันใหม่ๆ ที่แซมาอึลไซซ์เดิมไปไม่ถึง เช่น กลุ่มคนทำงานออฟฟิศ ส่วน “BHC Chicken” ยังไปต่อเรื่อยๆ ในพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑล แม้ไก่ทอดเกาหลีอาจจะไม่แมสมากนัก แต่ก็ไม่ได้จัดอยู่ในกลุ่มนิชมาร์เก็ตเสียทีเดียว สิ่งที่ตั้งใจลุยต่อ คือทำให้ลูกค้ารู้สึกถึงความคุ้มค่า เพิ่มความหลากหลายในเมนูไก่ทอด ทำให้ร้านเข้าถึงง่ายมากขึ้น
ปีหน้ามีแผนจะขยาย “BHC Chicken” ทั้งในรูปแบบหน้าร้านและ Cloud Kitchen เน้นเดลิเวอรี่ตามจุดต่างๆ ที่สาขาหลักยังเข้าไปไม่ถึง “ต้น” ตั้งความหวังว่า จะพา “Saemaeul Sikdang” ไปถึงจุดที่เป็น “Top of mind” ของร้านปิ้งย่างเกาหลีในไทยให้ได้
“ปี 2569 อาจจะเห็นแบรนด์ใหม่ที่ไม่ใช่แบรนด์เกาหลีอย่างเดียว อาจจะเป็นประเทศอื่นบ้าง ที่เลือกไปประเทศอื่นๆ เพราะผมไม่ได้จำกัดเฉพาะเกาหลี เชื่อว่า กลุ่มลูกค้าในประเทศยังต้องการอาหารหลากหลาย ผมเองพยายามจะเป็นกลุ่มบริษัทที่นำเทรนด์เหล่านี้ให้คนไทยได้มาทาน ไม่ว่าจะเป็นร้านฮอตฮิตที่ประเทศไหนก็อยากให้คนไทยได้รับประสบการณ์เหล่านั้น”