'ณพ ณรงค์เดช' โต้ไม่รู้เรื่องสินบนร้อยโล เชื่อระบบยุติธรรมไทยศักดิ์สิทธิ์

ศึกสายเลือดของ “ตระกูลณรงค์เดช” กินเวลายาวนานถึง 8 ปีแล้ว ปมขัดแย้งจากการลงทุน และชิงหุ้นในธุรกิจพลังงานลม ลุกลามไปสู่ข้อพิพาทอีกหลายคดี ทั้งการแบ่งมรดก การซื้อขายที่ดิน การอายัดหุ้นปันผล และอีกหลากเรื่องราว จน 3 พี่น้อง ต้องขึ้นโรงขึ้นศาลหลายรอบ

ล่าสุด “เงินร้อยโล” กลายเป็นประเด็นร้อนระลอกใหม่ เมื่อข้าราชการตุลาการ “รองอธิบดี” 1 ใน 2 คน ซึ่งทำคดีพิพาทของ “พี่น้องณรงค์เดช” ได้เขียนจดหมายขอความเป็นธรรมกรณีเงินร้อยโล

จดหมายดังกล่าว มีเนื้อหาพาดพิง “ณพ ณรงค์เดช” จนทำให้วันที่ 9 กรกฎาคม 2568 ต้องตั้งโต๊ะแถลงการณ์ให้รับทราบข้อมูลอีกด้าน

“ณพ” เปิดฉากเล่าถึงการมีคดีความข้อพิพาทต่างๆ ในช่วงที่ผ่านมา มีคดีที่ศาลพิพากษาให้ตนเป็น “ฝ่ายชนะคดี” และบางคดียังอยู่ในกระบวนการยุตธรรม

ทว่า ล่าสุดมีประเด็นเงินร้อยโลถูกเผยแพร่ในสังคมเป็นวงกว้าง เนื่องจากเนื้อหาในจดหมาย(ของรองอธิบดีผู้พิพากษา)ฉบับหนึ่งได้พาดพิงถึงคนเอง จึงอยากเล่าให้ฟัง

กรณีดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อพฤษภาคม ปี 2565 ที่ “ณพ” ได้ยื่นร้องขอความเป็นธรรมต่อคณะตุลาการ เกี่ยวกับความไม่เป็นธรรมในคดีที่เกิดขึ้นในศาลแห่งหนึ่ง ซึ่งมี 2 คดี คดีแรกโจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์สินคืน และมีการขออายัดเงินปันผลแบบฉุกเฉิน ซึ่งศาลมีคำสั่งให้คุ้มครองตั้งแต่ปี 2563 ต่อมาศาลอุทธรณ์ ได้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าวไปเมื่อ วันที่ 11 พฤษภาคม 2565

และวันที่ 19 พ.ค. 2565 ในระหว่างตนดำเนินการขอรับเงินปันผล ได้มีการยื่นฟ้องในประเด็นเดียวกันว่าผิดสัญญา และเรียกทรัพย์คืน แต่เปลี่ยนตัวโจทก์เป็นบุคคลอื่นในกลุ่มเดียวกัน และศาลเดิมได้พิจารณา และมีคำสั่งอายัดเงินปันผลทันทีอีกครั้ง และมีผลมาจนถึงปัจจุบัน ทั้งๆ ที่ศาลได้พิพากษายกฟ้องไปแล้วตั้งแต่ 20 กรกฎาคม 2566 แต่คำสั่งอายัดเงินปันผลยังคงอยู่จนถึงทุกวันนี้ ซึ่งมาถึงวันนี้เป็นเวลา 2 ปี ซึ่งเงินปันผลที่อายัดมีมูลค่ากว่า 3,700 ล้านบาท

ท่วา หากนับตั้งแต่ปี 2563 เงินปันผลที่ถูกอายัด คำนวณดอกเบี้ยที่เกิดขึ้นจากเงินปันผล มีมูลค่าราว 450 ล้านบาท ซึ่ง “ณพ” เป็นฝ่ายแบกรับภาระดอกเบี้ยเพียงฝ่ายเดียว ได้รับผลกระทบทางธุรกิจและครอบครัวมหาศาล

“ผมเป็นคนเดียวที่ต้องรับภาระดอกเบี้ย ทั้งส่งผลกระทบต่อธุรกิจและครอบครัวทั้งสิ้น”

ต่อประเด็นเงินร้อยโลแรกที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ “ณพ” รับทราบว่าหลังจากมีคำพิพากษา ฝ่ายโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอให้คำสั่งอายัดเงินมีผลต่อไป โดยศาลฯ มีคำสั่งให้โจทก์วางเงินประกัน 100 ล้านบาท

“เงินจำนวน 100 ล้าน ผมและทุกคนทราบดี ว่าเงินประกันศาลเป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่เรื่องซับซ้อนอะไร”

หากแต่เงินร้อยโล ที่ระบุในจดหมายของรองอธิบดีผู้พิพากษาศาล “ณพ” ยืนยันไม่เคยทราบ และมองว่า “หนังสือของอดีตรองอธิบดีฯ ยังยัดเยียดความผิดให้ผม..ว่ามีการให้สินบนเพื่อจะขอปลดคำสั่งอายัดเงินปันผลหุ้น ทั้งๆ ที่ผมเป็นผู้ร้องเรียน ซึ่งกรณีนี้ผมได้ไปร้องทุกข์ กับบก.ปปป.(กองบังคับการป้องกันปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ) ไว้แล้วเพื่อให้ตรวจสอบหาตัวการแล้ว”

ณพ ย้ำด้วยว่า “ตลอด 8 ปีที่ผ่านมา ผมต้องตกเป็นจำเลยทั้งในคดีแพ่ง และคดีอาญาหลายคดี ก็ได้ใช้ความจริงและข้อเท็จจริงพิสูจน์ความถูกต้องตามระบบยุติธรรมมาโดยตลอด แต่ที่ออกมาพูดในครั้งนี้เพราะถูกพาดพิง ผมยังเชื่อมั่นในกระบวนการพิจารณา และไม่อยากให้ระบบยุติธรรมอันศักดิ์สิทธิ์นี้ต้องแปดเปื้อนเพราะคนเพียงบางกลุ่มเท่านั้น”

ทั้งนี้ หวังเป็นอย่างยิ่งว่าเหตุการณ์เหล่านี้จะไม่เกิดขึ้นกับประชาชนคนอื่นๆ อีก และอยากให้อยากให้องค์กรมีความศักดิ์สิทธิ์ ระบบยุติธรรมของบ้านเมืองเป็นที่พึ่งของประชาชนคนไทยต่อไป

สำหรับ “เงินร้อยโล” เป็นหนังสือที่อดีตรองอธิบดีฯ ที่ถูกร้องเรียนส่งเข้าไปในสำนวนของคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม(ก.ต.) หลังจากถูกตั้งคณะกรรมการสอบสวนวินัยร้ายแรง ว่าได้รับการเสนอจากอธิบดีของศาลแห่งหนึ่งในเวลานั้น และยังปรากฏหลักฐานว่าอธิบดีฯ ท่านนั้นมีการเข้าออกบ้านของคู่กรณีอีกด้วย โดยเงิน “ร้อยโล”ในหนังสือของรองอธิบดีฯ ได้ระบุวันเวลาและสถานที่ที่ชัดเจน อยู่ในช่วงเดือน สิงหาคม ปี 2565 ในขณะที่เงิน 100 ล้านบาท ที่โจทก์นำมาวางเป็นเงินประกันศาล คือวันที่ 26 กรกฎาคม 2566 สะท้อนว่า “ร้อยโล” กับ “ร้อยล้าน” ดังกล่าว เป็นคนละวัน คนละเดือน คนละปีกัน

“ข้อความในหนังสือของอดีตรองอธิบดีฯ ทำให้ทราบว่ามีการเสนอสินบนร้อยโล ซึ่งผมเองได้รับทราบจากสื่อเช่นเดียวกัน เพราะเรื่องที่ฝ่ายผมร้องเรียนไปไม่เกี่ยวกับเงินร้อยโล..ไม่เกี่ยวกับประเด็นนี้เลย และไม่เคยทราบเรื่องนี้ เงินร้อยโลถ้าผมเป็นคยให้ ผมคงไม่แจ้งความเพื่อจับนายณพเอง แต่การออกมาพูดเพราะมีความกังวล จะเกิดการเข้าใจผิดกันไปใหญ่”

อย่างไรก็ตาม จากประเด็นร้อยโล ที่ส่งผลกระทบต่อ “ณพ” จะขอสงนสิทธิเพื่อดำเนินการทางกฎหมายต่อไป ซึ่งต้องขึ้นอยู่กับการพิจารราร่วมกับทนายความของตน

“ผมมีปัญหากับบุคคล ไม่มีปัญหากับองค์กร”