รัฐบาลคนป่วยแห่งเอเชียฝากความหวังได้แค่ไหน

    โดยไทยเผชิญปัญหาอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจในระดับต่ำ และโครงสร้างเศรษฐกิจที่ไม่ตอบสนองการพัฒนาในปัจจุบัน ซึ่งทำให้กระทรวงการคลัง ประมาณการเศรษฐกิจปี 2568 ขยายตัวเพียง 2.2% และปี 2569 ขยายตัวเพียง 2.0%
    ในช่วง 5 ปี ที่ผ่านมาหลังจากผ่านภาวะวิกฤติโควิด-19 เศรษฐกิจไทยขยายตัวสูงสุดได้เพียง 2.6% ในปี 2565 ทำให้ไทยกลายเป็นประเทศที่ยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่หลังวิกฤติโควิด-19 เมื่อเทียบกับหลายประเทศในภูมิภาค หลังจากที่ไทยเจอปัญหาเชิงโครงสร้างที่ไม่สามารถปลดล็อกได้ ทั้งประชากรลดลงต่อเนื่องเป็นปีที่ 4 อัตราการเกิดปี 2568 ต่ำสุดรอบ 75 ปี รวมถึงหนี้ครัวเรือนต่อ GDP สูงเกือบ 90% เป็นระดับสูงสุดในเอเชีย และที่สำคัญขีดความสามารถในการแข่งขันลดลง

    ในอดีตไทยมีความสำเร็จในการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจจากเกษตรกรรมมาเป็นอุตสาหกรรม ซึ่งทำให้สัดส่วน GDP จากภาคอุตสาหกรรมสูงขึ้นจนทำให้ไทยถูกคาดหวังเป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ แต่มาเจอวิกฤติต้มยำกุ้งปี 2540 และกลับมาฟื้นตัวได้ด้วยแรงขับเคลื่อนของการส่งออกสินค้า รวมทั้งหลังจากนั้นปี 2554 ธนาคารโลกประกาศให้ไทยเป็นประเทศรายได้ปานกลางระดับสูง แต่ภาพจำดังกล่าวกำลังหายไปเมื่อไม่สามารถแก้ปัญหาระยะยาวได้

    การหาเสียงเลือกตั้งของหลายพรรคการเมืองวางเป้าหมายการเติบโตเศรษฐกิจให้เพิ่มขึ้นในช่วงปี 4 ของรัฐบาลใหม่ช่วงปี 2569-2572 โดยพรรคภูมิใจไทยกำหนดขยายตัวปีละ 3% ส่วนพรรคประชาชน กำหนดขยายตัวปีละ 3.5% และพรรคเพื่อไทย กำหนดไว้ขยายตัวปีละ 5% ในขณะที่กระทรวงการคลังประมาณการไว้ในปี 2569 ไม่ถึง 3% และถ้าย้อนไปในปี 2566 รัฐบาลพรรคเพื่อไทยตั้งเป้าหมายไว้ปีละ 5% แต่ไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้
    สถานการณ์ประเทศในขณะนี้ทำให้เกิดการเรียกร้องให้รัฐบาลที่เข้ามาใหม่เพิ่มน้ำหนักนโยบายการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ หลังจากที่ผ่านมาไทยเผชิญปัญหาเศรษฐกิจขยายตัวต่ำกว่าศักยภาพ ซึ่งเครื่องยนต์ใหม่ที่สิ่งที่จะช่วยต่อยอดความสำเร็จของเครื่องยนต์ปัจจุบันทั้งการส่งออกสินค้าและการท่องเที่ยวกำลังอ่อนแรงลง รัฐบาลใหม่ที่อยู่ในช่วงจัดตั้งจะต้องเข้ามากู้สถานการณ์คนป่วยแห่งเอเชีย โดยต้องมองการขับเคลื่อนนโยบายที่แก้ปัญหาเชิงโครงสร้างมากขึ้นหลังจากนี้