โดนัลด์ ทรัมป์ มีอารมณ์หมกมุ่นอยู่กับเรื่องของสื่อเกือบตลอดเวลา เพราะเป็นห่วงภาพลักษณ์ตัวเองในสายตาประชาชน
ด้านหนึ่งอยากให้สื่อชอบและชื่นชม อีกด้านหนึ่งก็ต้องการจะออกมาปะฉะดะกับสื่อที่วิพากษ์ตน
ล่าสุด ทรัมป์มีประเด็นกับ นิตยสารไทม์ และ CNN ที่ไร้สาระไม่น้อย แต่กลายเป็นเรื่องใหญ่ เพราะทรัมป์ไม่อาจจะยกระดับ “วุฒิภาวะ” ของตนได้ แม้จะเป็นประธานาธิบดีแล้ว
ทรัมป์เขียนข้อความขึ้นทวิตเตอร์ว่า
“ผมได้รับการติดต่อจาก Time ว่าผมอาจจะได้เป็นบุคคลแห่งปีในปีนี้ เหมือนปีที่แล้ว แต่พวกเขามีเงื่อนไขว่า ผมจะต้องให้สัมภาษณ์ และถ่ายรูปเป็นกรณีพิเศษเพื่อการนี้ ผมบอกว่าแค่อาจจะได้เป็นไม่ดีพอ จึงบอกผ่าน แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณ”
ทรัมป์บอกว่า เจ้าหน้าที่ไทม์ใช้คำว่า probably แปลว่าเขา “อาจจะ” ได้เป็น “บุคคลแห่งปี” แต่ทรัมป์บอกว่าแค่ “อาจจะ” ไม่เอา คล้ายๆ จะต้องบอกว่าได้เป็นแน่ๆ จึงจะยอมให้สัมภาษณ์และถ่ายรูปชุดพิเศษ
แต่ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง ไทม์ก็ออกแถลงการณ์ว่า ที่ทรัมป์เขียนขึ้นทวิตเตอร์นั้นไม่ถูกต้อง
“ท่านประธานาธิบดีเข้าใจผิดในประเด็นเรื่องวิธีการเลือกบุคคลแห่งปีของเรา ไทม์จะไม่พูดถึงว่าใครจะได้เป็นหรือไม่ได้เป็นบุคคลแห่งปี จนกระทั่งเราตีพิมพ์ซึ่งจะเป็นวันที่ 6 ธ.ค.”
บก.อาวุโสของไทม์ อลัน มูเรย์ เขียนขึ้นทวิตเตอร์ว่า “เหลือเชื่อ....ที่ทรัมป์ส่งข้อความเรื่องนี้ขึ้นทวิตเตอร์ ไม่มีความจริงเลยแม้แต่น้อย”
ทรัมป์ได้เป็น “บุคคลแห่งปี” ของไทม์เมื่อปีที่แล้วหลังการเลือกตั้ง
นักข่าวบอกว่า มีรูปทรัมป์ขึ้นปกไทม์ บนฝาผนังสโมสรของทรัมป์อย่างน้อย 5 แห่ง ที่ระบุปี 2009
ทั้ง 5 รูปนี้เป็นของปลอมทั้งหมด!
ในอดีต มีอยู่ปีหนึ่งที่ไทม์ให้นายกฯ เยอรมนี แองเกลา แมร์เคิล เป็น “บุคคลแห่งปี” ทรัมป์โวยวายว่าทำไมไทม์ไม่เลือกเขา กลับไปเลือกผู้นำเยอรมัน
ผ่านมาอีกวันหนึ่ง ทรัมป์เขียนขึ้นทวิตเตอร์ว่า FoxNews มีความสำคัญในสหรัฐมากกว่า CNN มากมาย แต่นอกอเมริกา CNN International ยังเป็นแหล่งข่าวสำคัญสำหรับ “ข่าวปลอม” (Fake news)
ทรัมป์เสริมว่า “CNN เป็นตัวแทนที่แย่มากของประเทศเราในเวทีโลก โลกข้างนอกไม่ได้ความจริงจากพวกเขา”
เกือบจะทันทีที่ CNN โต้ทรัมป์ด้วยข้อความว่า
“ไม่ใช่หน้าที่ของ CNN ที่จะเป็นตัวแทนของสหรัฐ ในเวทีสากล นั่นเป็นหน้าที่ของคุณ (หมายถึงทรัมป์) หน้าที่ของเราคือการรายงานข่าว”
กลายเป็นสงครามยืดเยื้อระหว่างทรัมป์กับสื่อใหญ่ๆ ที่ได้สร้างความน่าเชื่อถือในมาตรฐานวิชาชีพมาตลอด ไม่ว่าจะเป็นนิวยอร์ก ไทมส์ หรือวอชิงตันโพสต์
วิเคราะห์สภาพจิตของทรัมป์แล้ว จะเห็นได้ชัดว่าเขาอยากให้สื่อชื่นชม แต่ขณะเดียวกันก็ทนไม่ได้ที่สื่อไปเจาะเรื่องราวเกี่ยวกับความไม่ชอบมาพากลของเขา และคนใกล้ชิด
บุคลิกที่ “ขัดแย้งในตัวเอง” ของทรัมป์ กลายเป็นปัญหาใหญ่ ที่คนอเมริกันไม่น้อยกำลังถามตัวเองว่า เอา คนที่มีความหมกมุ่นเกี่ยวกับตัวเองขนาดนี้ (ฝรั่งใช้คำว่า narcissistic personality disorder หรือโรคหลงตัวเอง) มาบริหารประเทศได้อย่างไร
นี่สมมติว่าไทม์เอาคิม จอง อึน แห่งเกาหลีเหนือขึ้นปกเป็น “บุคคลแห่งปี” ทรัมป์มิประกาศสงครามหรือ
