'พลังงานแสงแดด'รอบนี้ 'ของจริง' หรือไม่

 ได้กลายเป็น “นิวบิซิเนส” ของเหล่าบริษัทจดทะเบียนหลายราย เช่น บมจ.เอสพีซีจี หรือ SPCG ของ “วันดี กุญชรยาคง” บมจ.พลังงานบริสุทธิ์ หรือ EA ของ “สมโภชน์ อาหุนัย” และบมจ.ซุปเปอร์บล๊อก หรือ SUPER ของ “ตระกูลโลจายะ” เป็นต้น 

หลังทางการวางนโยบายส่งเสริมและพัฒนาพลังงานทดแทน เพื่อมุ่งหน้าสู่เป้าหมายภายในปี 2564 ประเทศไทยต้องมีสัดส่วนพลังงานทดแทนแตะระดับ 25% จากปัจจุบันที่มีสัดส่วนพลังงานทดแทนกว่า 10%

จากแผนนี้ ทำให้ทางการออกมาสร้างแรงจูงใจให้กับเหล่าเอกชน ด้วยการสนับสนุนอัตราส่วนเพิ่มราคารับซื้อไฟฟ้า (แอดเดอร์) ในสัญญารับซื้อไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์มากถึง 8 บาท ก่อนจะลดลงเหลือ 6.50 บาท ปัจจุบันคำนวณตามสูตร “ระบบฟีดอินทารีฟ” หรือ การให้เงินสนับสนุนตามต้นทุนที่แท้จริงในระยะ 25 ปี

ทั้งนี้ แม้เอกชนจะมีกำไรจากการขายไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ลดลง ตามสูตรการรับซื้อไฟที่เปลี่ยนแปลงไป แต่เมื่อวันที่ 1-10 พ.ย.ที่ผ่านมา คณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน (กกพ.) ได้เปิดรับซื้อไฟฟ้าโครงการโซลาร์ฟาร์มส่วนราชการและสหกรณ์ภาคการเกษตร เฟสแรก จำนวน 600 เมกะวัตต์

ผลปรากฎว่า บริษัทเอกชนหลายรายสนใจ เข้าร่วมยื่นข้อเสนอขายไฟฟ้าอย่าง “ล้นหลาม” ซึ่งการแข่งขันชิงใบอนุญาตที่มีความคึกคักเป็นพิเศษในรอบนี้ ทำให้แวดวงพลังงานทดแทน 

อดที่จะตั้งคำถามไม่ได้ว่า “ผู้ชนะจะลงทุนเองหรือนำใบอนุญาตไปขายต่อเหมือนรอบที่ผ่านมา” 

“ดร.จอมทรัพย์ โลจายะ” ประธานคณะกรรมการ และรักษาการกรรมการผู้จัดการ บมจ.ซุปเปอร์บล๊อก หนึ่งในหลายบริษัทที่ยื่นข้อเสนอขายไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ 150 เมกะวัตต์ แสดงความเห็นว่า เอกชนที่เข้าร่วมยื่นเสนอขายไฟฟ้ารอบนี้ ส่วนใหญ่เป็นมืออาชีพและมีความตั้งใจจริงที่จะทำธุรกิจพลังงานทดแทน ตามเทรนด์โลกที่ทยอยเพิ่มสัดส่วนพลังงานทดแทน ซึ่งจะแตกต่างจากรอบก่อน หลังผู้ได้รับใบอนุญาต ไม่มีเงินลงทุน ส่วนหนึ่งเพราะแบงก์ไม่ยอมปล่อยกู้ 

“ต้นทุนการผลิตไฟฟ้าพลังงานทดแทนในอนาคตมีโอกาสจะลดลงเทียบเท่าโรงไฟฟ้าทั่วไป ขณะที่เทคโนโลยีดีขึ้น ฉะนั้นสัดส่วนพลังงานทดแทนที่ทางการตั้งไว้ในปี 2564 อาจเกิดขึ้นภายใน 3-5 ปีข้างหน้า”

เขา วิเคราะห์ว่า วันนี้อุตสาหกรรมพลังงานทดแทนอยู่ตัวแล้ว และกำลังจะกลายเป็นอุตสหกรรมแห่งอนาคต เห็นได้จากบริษัทเอกชนหลายแห่งเริ่มเดินเข้าสู่แวดวงนี้ หลังทางการประเมินว่า ภายใน 6-7 ปีข้างหน้า หากอ่าวไทยไม่เปิดบ่อใหม่ โดยเฉพาะในพื้นที่ทับซัอนระหว่างไทยกับกัมพูชา “เมืองไทยอาจเกิดปัญหาซัพพลายก๊าซธรรมชาติ” 

ปัจจุบันเมืองไทยพึ่งพาก๊าซธรรมชาติมากถึง 68% ส่วนหนึ่งนำเข้ามาจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างพม่า และมาเลเซีย แต่ในอนาคตสองประเทศนี้อาจส่งก๊าซธรรมชาติให้เมืองไทยน้อยลง เนื่องจากพม่ากำลังจะเปิดประเทศมากขึ้น ทำให้ภายในประเทศต้องใช้ก๊าซธรรมชาติมากขึ้น 

เมื่อเป็นเช่นนั้นเมืองไทยจำเป็นต้องนำเข้าก๊าซธรรมชาติจากประเทศอื่น แต่หากประเทศนั้นไม่มีท่อส่งก๊าซ เราต้องมีต้นทุนค่าขนส่งที่มากขึ้น จากสถานการณ์ดังกล่าว เมืองไทยจำเป็นต้องเพิ่มสัดส่วนพลังงานทดแทน ฉะนั้นรัฐบาลจึงต้องออกมาส่งเสริมเรื่องนี้

“พลังงานทดแทนถ่านหินในเมืองไทยยังไม่ค่อยฮิต แม้ค่าไฟฟ้าจากถ่านหินจะมีราคาถูก แต่ถ้าคำนวณสิ่งแวดล้อมที่เสียหายไป จากการสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินมันคงไม่ค่อยคุ้มค่าเท่าไร”  เขาเชื่อเช่นนั้น

ในช่วง 3-5 ปีข้างหน้า อุตสาหกรรมพลังงานทดแทนอาจเกิด “เทคโนโลยีใหม่” โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับแบตเตอรี่ที่ใช้กักเก็บพลังงานแสงอาทิตย์ ฉะนั้นอาจเห็นโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ผลิตไฟฟ้าได้ 24 ชม.ถือเป็นโอกาสครั้งใหม่ของผู้ประกอบการพลังงานแสงแดด..