ไผ่แดง..นักรบกรุงธน

พลันที่ "ไผ่" ออกจากอุทยานวรรณศิลป์มาสู้ "สงครามบนท้องถนน" จึงเปลี่ยนนามเป็น "กวีราษฎร" หรือที่คนเสื้อแดงชอบเรียกว่า "กวีไพร่แดง"

หลังการตายของ "ไผ่" หรือ"ไม้หนึ่ง ก.กุนที"สื่อหลายสำนักเขียนข่าวว่า ไม้หนึ่งเริ่มมีบทบาทกับคนเสื้อแดงเมื่อปี 2553 ด้วยการขึ้นอ่านบทกวีบนเวที นปช.ที่สะพานผ่านฟ้า

แต่ในข้อเท็จจริง ไม้หนึ่งเข้าร่วมการต่อต้านการรัฐประหารมาตั้งแต่ปี 2550 โดยเป็นผู้สนับสนุน "กลุ่มคนวันเสาร์ไม่เอาเผด็จการ" และ "กลุ่ม 24 มิถุนาประชาธิปไตย"

ปี 2552 "ไม้หนึ่ง" ได้รวบรวมคนเสื้อแดงฝั่งธนบุรี ก่อรูปเป็น"กลุ่มไผ่แดง 52" (หนองแขม) โดยเน้นเป็นองค์กรที่มีลักษณะสู้รบ เคลื่อนที่เร็ว แต่ไม่ขึ้นต่อ นปช.แดงทั้งแผ่นดิน

เมื่อยุทธการโค่นอำมาตย์ ภาคแรก กลุ่มไผ่แดงเป็นธงนำของคนเสื้อแดงฝั่งธนบุรี "ไม้หนึ่ง" ได้นำกลุ่มแดงพระราม 2 ,แดงพุทธมณฑล, แดงทวีวัฒนา ฯลฯ เข้าร่วมชุมนุมกับ นปช.แดงทั้งแผ่นดิน

ต้นปี 2553 "ไม้หนึ่ง" ร่วมกับอดีตฝ่ายซ้ายเปิดตัว"พรรคแนวร่วมสังคมประชาธิปไตย"ที่โรงแรมรัตนโกสินทร์ โดยมี ไม้หนึ่ง ก.กุนที เป็นรองหัวหน้าพรรค

เหตุผลที่ "ไม้หนึ่ง" ฟื้นพรรคการเมืองแนวสังคมนิยม เพราะเขามองว่า ชนชั้นแบ่งเป็น 2 ชนชั้นหลัก คือ ผู้กดขี่ กับ ผู้ถูกกดขี่ และเสนอแก้ว 3 ประการของฝ่ายประชาธิปไตย ประกอบด้วย 1.มหาประชาชนเสื้อแดง 2.แนวร่วมในการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย 3.กองกำลังติดอาวุธก็คือ กองกำลังติดอาวุธทางความคิด

หลังจากคนเสื้อแดงถูกสลายการชุมนุมปี 2553 ไม้หนึ่งก็หนีภัยการเมืองเข้าไปอาศัยอยู่ใต้ร่มเงา "สมเด็จฮุนเซ็น"

กวีไพร่แดงไปใช้ชีวิตอยู่ในกัมพูชา ตั้งแต่กลางปี 2553 จนถึงกลางปี 2555 ซึ่งระหว่างนั้น เขาได้มีโอกาสสัมผัสแนวคิดการเมืองของนักปฏิวัติกัมพูชา เขาจึงฝันถึงการปฏิวัติสังคม และวาดหวังที่จะเห็น "เช เกวารา" เกิดใหม่ในสยาม

กลางปี 2555 "ไม้หนึ่ง" กลับเมืองไทย จึงได้นำมวลชนกลุ่มไผ่แดง 52 (หนองแขม) แดงทวีวัฒนา และแดงพุทธมณฑล มาทำกิจกรรมกับ "อาจารย์หวาน"สุดา รังกุพันธุ์และ "อาจารย์ตุ้ม"สุดสงวน สุธีสรในนาม"กลุ่มปฏิญญาหน้าศาล"ที่มุ่งมั่นกับการรณรงค์ปลดปล่อยนักโทษการเมือง

ต้นปี 2556 "ไม้หนึ่ง" ตัดสินใจรวมพลคนเสื้อแดงในชื่อ"แนวร่วม 29 มกราฯ"ประกาศทำกิจกรรม "29 มกรา หมื่นปลดปล่อย"

ตกมา ปลาย พ.ศ.ที่แล้ว "ไม้หนึ่ง" ขัดแย้งกับแกนนำ นปช. กรณีกฎหมายนิรโทษกรรมเหมาเข่ง ซึ่งแกนนำ นปช.บางส่วนไม่เห็นด้วย เพราะเท่ากับปล่อยให้ "อภิสิทธิ์-สุเทพ" ลอยนวล

แต่กลุ่มปฏิญญาหน้าศาล ของ ไม้หนึ่ง ก.กุนที และสุดา รังกุพันธุ์ กลับหนุนสุดตัว เนื่องจากพวกเขาประเมินว่า ในสถานการณ์นี้ มีความจำเป็นอย่างเร่งด่วนที่ต้องปลดปล่อยคนเสื้อแดงออกจากเรือนจำ

ที่สำคัญ "ไม้หนึ่ง" ดำเนินกลยุทธ์ใช้ "ทักษิณ" เป็นเครื่องมือในการต่อสู้กับอำมาตย์ จึงต้องหนุนนิรโทษกรรมแบบเหมาเข่ง

ประเด็น "ทักษิณ" กับคนเสื้อแดงนั้น กวีราษฎรมีหลักคิดที่ว่า "ถ้าใช้แนวคิดแบบทฤษฎีกลไก เรื่องนี้ก็ธรรมดา คนเสื้อแดงจะใช้ทักษิณ หรือทักษิณจะใช้เสื้อแดง มันขึ้นอยู่กับสภาพสถานการณ์แต่ละสถานการณ์ ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม"

จะอย่างไรก็ตาม "ไม้หนึ่ง ก.กุนที" มิเพียงแต่เป็น "กวีเสื้อแดง" ตามที่หลายคนเข้าใจ หากแกะรอยความคิดของเขา ตั้งแต่ปี 2550 จนถึงวันสิ้นชีพ กวีหนุ่มใหญ่คนนี้ "คิดใหญ่" และ "ฝันไกล"

สรุปว่า "ไม้หนึ่ง" เป็นแดงที่ "ก้าวข้ามทักษิณในทางยุทธศาสตร์" แต่ในทางยุุทธวิธี ก็มีทั้งใช้ทักษิณ และยอมให้ทักษิณใช้