จากการติดตามข่าวสารและเหตุการณ์ทางการเมืองมาอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่มีการชุมนุมต่อต้าน พ.ร.บ. นิรโทษกรรม จนมีการยุบสภา
ผ่านการเลือกตั้งทั่วไปจนถึงปัจจุบัน ได้ยินได้ฟังนายกรัฐมนตรี และคนในรัฐบาลอีกหลายคนพูดอยู่เรื่อยๆ ว่า การที่ต้องอยู่ในตำแหน่งต่อไป หรือการที่ต้องกระทำการเช่นนั้น เช่นนี้ก็เพื่อ “รักษาประชาธิปไตย”
การรักษาประชาธิปไตย จึงเป็นเรื่องที่ดี ซึ่งผู้นำประเทศ หรือรัฐมนตรีผู้ทำหน้าที่บริหารประเทศพึงกระทำเป็นอย่างยิ่ง รวมถึงบรรดา ส.ส. และ ส.ว. ผู้ทรงเกียรติทั้งหลายก็ควรช่วยกันรักษาประชาธิปไตยด้วยเช่นเดียวกัน
แต่การจะรักษาประชาธิปไตยได้ต้องเข้าใจประชาธิปไตยอย่างถ่องแท้เสียก่อน และต้องมีจิตสำนึกของความเป็นประชาธิปไตยด้วย
ผมจึงไม่แน่ใจว่า การบริหารบ้านเมือง การประพฤติปฏิบัติตน ตลอดจนการใช้อำนาจในการบริหารปกครอง การใช้อำนาจในการออกกฎหมายของนายกรัฐมนตรี และบรรดารัฐมนตรีทั้งหลาย รวมทั้งบรรดา ส.ส. และ ส.ว. นั้นอยู่บนฐานของความเข้าใจประชาธิปไตย และมีจิตสำนึกในความเป็นประชาธิปไตยจริงหรือไม่?
ลองพิจารณาแบบง่าย ๆ ไม่คิดซับซ้อน ตามหลักการนั้น ประชาธิปไตย เป็นระบอบการปกครองของประชาชน โดยประชาชน และเพื่อประชาชน เมื่อคณะรัฐมนตรี ซึ่งรวมถึงนายกรัฐมนตรีด้วย ได้รับเลือกจากประชาชน ผ่านการเลือกตั้งเข้ามาใช้อำนาจแทนอำนาจของปวงชนชาวไทยทั้งหลาย ดังนั้น จึงต้องใช้อำนาจในการบริหารปกครองเพื่อประชาชน แต่ปรากฏว่ามีการดำเนินการโครงการต่างๆ หลายโครงการที่มีปัญหาประชาชนไม่ได้รับผลประโยชน์ตามที่ควรเป็น มีพฤติกรรมส่อไปในทางทุจริต จนมีการร้องไปยัง ป.ป.ช. และ ป.ป.ช. ได้มีการชี้มูลความผิด และแจ้งข้อกล่าวหาแล้วสำหรับบางคน ส่วนบางคนอาจอยู่ในขั้นตอนการเรียกมารับทราบข้อกล่าวหา
ดังนั้น กรณีเช่นนี้ในความเป็นประชาธิปไตยที่แท้จริง เมื่อฝ่ายบริหารไม่สามารถทำเพื่อประชาชนได้จริง มีการแสวงหาประโยชน์ในแก่ตนหรือพวกพ้อง รวมทั้ง สร้างความเสียหายให้แก่ประชาชนในหลายภาคส่วนจากการบริหารที่ผิดพลาด รวมถึงความเสียหายที่เกิดจากการทุจริตคอร์รัปชัน เมื่อเป็นเช่นนั้นหรือมีเหตุชี้มูลได้ว่าส่อไปในทางทุจริตเช่นนั้น ผู้นำประเทศและบรรดารัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องจึงควรอย่างยิ่งที่ต้องรักษาจริยธรรมในการบริหารตามระบอบประชาธิปไตย และแสดงความรับผิดชอบในความผิดพลาดของตน
การลาออก จึงเป็นหนทางที่แสดงถึงความมีจริยธรรม และความรับผิดชอบตามหลักการของประชาธิปไตย ไม่ต้องห่วงว่าบ้านเมืองจะเดินหน้าต่อไปไม่ได้ ผมเชื่อว่าในที่สุดจะมีหลากหลายวิธีที่จะนำประเทศชาติให้เดินหน้าต่อไปได้ ฉะนั้น การลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบ ภายใต้การยึดมั่นในจริยธรรมทางการเมือง เช่นนี้ต่างหากที่เรียกว่า เป็นการรักษาประชาธิปไตยที่แท้จริง
เพราะประชาธิปไตยที่แท้จริง ย่อมไม่อาจตัดขาดจากความรับผิดชอบที่มีต่อประชาชน และประเทศชาติ ตลอดจนไม่อาจละเลยการมีจริยธรรมทางการเมืองไปได้โดยเด็ดขาด
ผมจึงขอสนับสนุนให้นายกรัฐมนตรีรักษาประชาธิปไตย เอาแบบจริงๆ นะ มิใช่รักษาแค่เพียงลมปากเหมือนเช่นที่ผ่านมา!
